Καλοκαίρι στην Ελλάδα και η ζέστη έχει αρχίσει να χτυπάει κόκκινο. Προσπαθείς απεγνωσμένα κάπως να δροσιστείς. Με τη ΔΕΗ έτοιμη να έρθει να σου κόψει το ρεύμα, αποφασίζεις να δράσεις μέσω της φυσικής οδού και ανοίγεις διάπλατα μπαλκονόπορτες και παράθυρα.

Εκεί, λοιπόν, που αράζεις έχοντας μετατρέψει σε αυτοσχέδια βεντάλια το διαφημιστικό για πίτσες, αρχίζει το live ριάλιτι σόου των γειτόνων, Ως γνήσιοι Έλληνες αγνοούν το ρήμα ψιθυρίζω ή ακόμη και το μιλάω σε φυσιολογική ένταση και φροντίζουν να ενημερώσουν όλο το τετράγωνο για τα προσωπικά τους.

Γιατί, αν σε μια μέση πολυκατοικία υπάρχουν γύρω στα είκοσι διαμερίσματα, κάθε φορά που κάθεσαι στο μπαλκόνι, μαθαίνεις τα πάντα για τη ζωή τουλάχιστον των μισών ενοίκων.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν.

Ακριβώς διπλά σου θα μένει το ζευγάρι, που είναι παντρεμένο για πάνω από μια εικοσαετία. Λίγο πριν ή μετά τη σύνταξη και οι δύο, ακόμα δεν έχουν χωνέψει ότι περνάνε μαζί ολόκληρο το εικοσιτετράωρο.

Αποτέλεσμα; Συνεχείς καβγάδες ακόμα και για το ποιος άφησε το φως ανοιχτό και γεμίσανε κουνούπια. Φωνές και απειλές για διαζύγια και βαλίτσες έτοιμες για αναχώρηση.

Στη γκαρσονιέρα του επάνω ορόφου, θα έχεις συνήθως την κλασική φοιτητριούλα. Θα την γνωρίσεις σαν ψαρωμένο πρωτοετό όταν θα έρθει να νοικιάσει μαζί με τη μαμά της από την επαρχία και θα την δεις να μεταλλάσσεται σε πάρτι άνιμαλ και σεξ σύμπολ της πολυκατοικίας.

Θα ακούσεις τουλάχιστον μια φορά βογκητά πάθους από το διαμέρισμα της- έλα το ξέρω ότι έστησες και λιγάκι αυτί- ενώ θα χτυπήσεις την πόρτα για καφέ και ζάχαρη ελπίζοντας να είσαι εσύ ο σημερινός τυχερός.

Σε αντίθεση με τον σεξουλιάρικο τέταρτο, ο κάτω όροφος κατοικείται κατά πλειοψηφία από ηλικιωμένους. Είναι αυτή η γιαγιά που θα σου χτυπήσει το κουδούνι και θα σου ζητήσει να της βρεις το λογαριασμό του νερού με το όνομα της γιατί δεν φοράει τα γυαλιά της. Απ’ αυτό, λοιπόν, το διαμέρισμα θα ακούς στη διαπασών τηλεοπτικά προγράμματα.

Την εκπομπή του Αυτιά, που τα λέει τόσο ωραία για τις συντάξεις, μέσα στα άγρια χαράματα και την απογευματινή σαπουνόπερα με εκείνο τον ελεεινό που τραβολογάει το κακόμοιρο το κοριτσάκι και δεν το παντρεύεται.

Μέσα σ’ όλη αυτή την πολυφωνία δε γίνεται να μην πετύχεις και ένα νιόπαντρο ζευγάρι. Ήσυχοι και αθόρυβοι στις αρχές, θα αρχίσουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους με την γέννηση του πρώτου τους παιδιού. Από εκεί και υστέρα θα ζήσεις και εσύ μαζί τους την μητρότητα ή την πατρότητα αντίστοιχα.

Κλάματα και φωνές στη νηπιακή ηλικία, το τραγούδι από τα στρουμφάκια σε λούπα στα παιδικά πάρτι, καβγάδες και επαναστάσεις στην εφηβεία.

Επίσης, σίγουρα θα υπάρχει κι ο φιλόζωος γείτονας, που από το δικό του διαμέρισμα έρχονται λογιών λογιών φωνές από γάτες και σκύλους μέχρι παπαγάλους και καναρίνια. Βέβαια το πιο πιθανό είναι να ακούς πιο συχνά τη φωνή του ιδιοκτήτη, που θα κανακεύει ή θα μαλώνει το κατοικίδιο.

Από τη λίστα δε θα μπορούσε να λείψει ο καλλιτέχνης γείτονας, αυτός δηλαδή που κατά κύριο λόγο μαθαίνει κάποιο μουσικό όργανο και εξασκείται αλύπητα ανεξαρτήτου ώρας και συνήθως στα ίδια κομμάτια.

Αυτός είναι κι ο μόνος που συνήθως σε φτάνει στα όρια σου, κι ενώ βάζεις παντόφλες, πιάνεις τα κλειδιά και ετοιμάζεσαι να του χτυπήσεις την πόρτα, καταφτάνει η αστυνομία.

Γιατί δεν υπάρχει έστω μια πολυκατοικία, που να μην κατοικείται από γείτονα φετιχιστή με τα όργανα δημόσιας τάξης.

Θα τηλεφωνήσει στο 100 περισσότερες φορές απ’ ότι στα ίδια τα παιδιά του, ενώ θα φωνάξει από το μπαλκόνι την εν λόγω απειλή άλλες χίλιες με οποιαδήποτε αφορμή. Δυνατή μουσική, σταματημένα αυτοκίνητα στην είσοδο της πιλοτής, πάρτι και συναθροίσεις, όλα τον ενοχλούν.

Κι είναι οι ιστορίες της κάθε πολυκατοικίας τόσο πολλές και πικάντικες, που οποίος ασχοληθεί να τις καταγράψει μετακομίζει άνετα σε ιδιόκτητη μονοκατοικία.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.