Η μέρα σου ξεκινάει κάπως έτσι:

Το ξυπνητήρι για πολλοστή φορά δε χτύπησε την σωστή ώρα, τα μέσα μαζικής μεταφοράς απεργούν, ανοίγεις το παράθυρο και παρότι ο μήνας δείχνει καλοκαίρι έχουν πιάσει πάλι καταρρακτώδεις βροχές.

Ο δρόμος για τη δουλειά είναι μονόδρομος, ταξί. Βγαίνεις στο δρόμο και περιμένεις πότε θα περάσει αδειανό κίτρινο όχημα, γιατί οι Έλληνες με το γνωστό τους ντιβιλίκι, αρνούνται να δεχτούν δεύτερο άτομο στο ταξί τους, λες και με το που μπήκαν το αγόρασαν κιόλας, ακόμα και αν πηγαίνουν στον ίδιο ακριβώς προορισμό.

Ξαφνικά μετά από ολιγόλεπτη αναμονή, περνάει αυτό που πληροί τα κριτήρια, σηκώνεις το χέρι και κάνεις την ερώτηση κόλαφο «είστε ελεύθερος;», εκτός από τις φορές που θα πάρεις την ρετρό απάντηση «όχι, παντρεμένος», -εντάξει λυθήκαμε στα γέλια-, θα ακολουθήσει ο προορισμός με τη διευκρίνιση αν βολεύει.

Λες και ζητάω χάρη στην αδελφή μου να με πετάξει στη δουλειά πριν πάει και αυτή στη δική της και όχι σε έναν επαγγελματία, τον οποίο θα πληρώσω για τις υπηρεσίες του.

Με το που συμφωνήσετε σε αυτά τα δύο βασικά σημεία, ανοίγεις την πόρτα και πολλές φορές μαζί της, ενεργοποιείται και η πύλη για μια παράλληλη διάσταση.

Μουσική στο τέρμα καψούρικων ραδιοφωνικών σταθμών, -τι εννοείς είναι εννιά το πρωί;-, μέχρι να κατέβεις είσαι έτοιμος να ανοίξεις το μπουκαλάκι σου σαββατοκύριακο στην παραλιακή, ή εκπομπές αθλητικών, από εκείνες που δέχονται τηλεφωνήματα ακροατών και καταλήγουν να τσακώνονται και να φωνάζουν ο ένας πάνω στον άλλο.

Στην όλη ευχάριστη ατμόσφαιρα που εγγυάται η παραπάνω μουσική υπόκρουση, έρχεται να προστεθεί και η αφόρητη ζέστη, που συνήθως επικρατεί.

Γιατί ο κλιματισμός στην πλειοψηφία των περιπτώσεων είναι απλά διακοσμητική παροχή του αυτοκινήτου και όχι απολύτως απαραίτητο στοιχείο, όπως παραδείγματος χάριν η κόρνα, η οποία χρησιμοποιείται ανά πάσα περίπτωση πάντα συνοδεία με τις ανάλογες χειρονομίες και τα κοσμητικά επίθετα, που είναι και το άλφα και το ωμέγα στο σαβουάρ βιβρ του Έλληνα οδηγού.

Καθώς λοιπόν έχεις πέσει σε ένα ακόμη μποτιλιάρισμα κάπου στη Μεσογείων, θα ξεκινήσει σιγά-σιγά συζήτηση.

Δε χρειάζεται βέβαια να σου πω, πως για πολλούς εκπροσώπους της αποκαλούμενης κίτρινης φυλής, η ύπαρξη και μόνο διαφορετικών ειδικοτήτων είναι ανούσια.

Θα σου παρουσιάσουν με άνεση την οικονομική κατάσταση της χώρας, μιλώντας για αίτια και αποτελέσματα, ενώ έχουν και έτοιμη στο τσεπάκι την δική τους λύση, αφού δε θα ξεχάσω ποτέ έναν οδηγό να μου λέει πως αν όλοι οι μαλάκες αυτής της χώρας πλήρωναν από δέκα ευρώ, θα ξεπληρώναμε το χρέος.

Επίσης θα σου αφηγηθούν διάφορες ιστορίες, που ήταν αυτόπτες μάρτυρες ή και πρωταγωνιστές, όπως τότε που τον σταμάτησε μπλόκο για αλκοτέστ, επειδή είχε τέρμα το ραδιόφωνο στη νυχτερινή βάρδια.

Αν είσαι μάλιστα στο κομμάτι των υπερβολικά τυχερών επιβατών δεν θα λάβεις μόνο αποστάγματα σοφίας για το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι, αλλά και για τη δική σου ζωή. Μου έχει τύχει και live σχολιασμός τηλεφωνήματος πελάτη και το πιο κλασικό, η παρέμβαση με τη γνώμη του εμπειρογνώμονα σε συζήτηση μεταξύ δύο επιβατών.

Εκτός όμως από το εποικοδομητικό κομμάτι της συζήτησης, το πιο πιθανό είναι να τσακώσεις και τα κοπλιμέντα σου, ενώ στο game over του πράγματος, φίλη μου δεν πλήρωσε για την διαδρομή γιατί ο ταξιτζής της υπόθεσης, ήθελε να την κάνει προξενιό στο κελεπούρι ανιψιό του.

Ενώ όλα αυτά τα κωμικοτραγικά διαδραματίζονται κατά τη διάρκεια της διαδρομής, εσύ πρέπει να έχεις το νου σου, ότι πας από τον κοντινότερο δρόμο και όχι κάνοντας κύκλους, να πάρεις τα σωστά ρέστα και να μην αφήσεις ανεπιστρεπτί κάτι από αυτά που κρατάς στα πίσω καθίσματα.

Και αν όλα αυτά σου ακούγονται αποκαρδιωτικά και ετοιμάζεσαι να προσπεράσεις την πιάτσα που βλέπεις μπροστά σου, εγώ σου προτείνω να μην το κάνεις.

Γιατί η κάθε διαδρομή με ταξί στους δρόμους της πρωτεύουσας σου εγγυάται και μια καινούργια συναρπαστική ιστορία, σαν και αυτές που σου θα σου διηγηθεί ο οδηγός του.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.