Γυρνάς σπίτι μετά από μια κουραστική μέρα, δεν έχεις μαγειρέψει γιατί και η χθεσινή το ίδιο χάλια ήτανε, η λύση στο πρόβλημα σου είναι μία, σηκώνεις το ακουστικό, πληκτρολογείς τον αριθμό από το αγαπημένο σου φαγάδικο και κάνεις την παραγγελία σου.

Λίγα λεπτά αργότερα το φαγητό είναι στην πόρτα σου και εκτός του ότι είσαι ο πιο πολύτιμος πελάτης του μαγαζιού, είμαστε και η χώρα που τις περισσότερες φορές τα delivery φτάνουν πιο γρήγορα στο σπίτι μας από ότι τα ασθενοφόρα ή η αστυνομία.

Όσο όμως απολαμβάνεις τα δύο γύρο κοτόπουλο από όλα χωρίς μαρούλι, ή την πίτσα των τεσσάρων εποχών χωρίς τα μανιτάρια που παρήγγειλες, θέλω να σου αποδείξω γιατί ο deliveras είναι αναμφισβήτητα ένα από τα επαγγέλματα που αξίζουν το «ζήτω» μας.

Πρώτον και κύριον για τους απανταχού λάτρεις του φαγητού, ο κυριότερος λόγος είναι εμφανής, γιατί μεταφέρουν παντός είδους λιχουδιές, που δεν μπορούν οι ίδιοι να απολαύσουν.

Φαντάζομαι πως θέλει μεγάλη αυτοσυγκράτηση να παίρνεις στα χέρια σου την τσάντα με τα ζεστά εδέσματα, να την αποθέτεις στο πίσω μέρος του παπιού και τέλος στα χέρια του πελάτη, χωρίς να έχεις τη δυνατότητα να δοκιμάσεις ούτε μια πατάτα για να δεις το αλάτι.

Τα ζόρια συνεχίζονται, αφού πρέπει να γνωρίζεις όλους τους δρόμους, τις λεωφόρους και τα αδιέξοδα στις περιοχές που εξυπηρετείς και να φτάνεις εκεί στο λιγότερο δυνατό χρόνο, αφού η πλειοψηφία των ανθρώπων όταν πεινάει γκρινιάζει και η αναμονή κάνει την κατάσταση αφόρητη, σπάζοντας τα τηλέφωνα στο κατάστημα, με τελικό αποδέχτη τον φουκαριάρη των delivera.

Σε όλα τα παραπάνω έρχεται να προστεθεί και το νυχτερινό ωράριο, με συγκεκριμένα καταστήματα να λειτουργούν και επί εικοσιτετραώρου βάσεως, αλλά και η έκθεση στα διάφορα καιρικά φαινόμενα δες κρύο, χιόνι και βροχή.

Ο πιο μεγάλος κίνδυνος όμως, έρχεται στο κόρωνα-γράμματα που παίζεται σε κάθε παραγγελία για το αν αυτό είναι φάρσα ή πραγματικότητα. Το έχεις κάνει και εσύ, παραδέξου το.

Ήτανε, άλλωστε μια από τις must φάρσες της εφηβείας, να παίρνεις τηλέφωνο και να κάνεις φανταστικές παραγγελίες στέλνοντάς τες σε αγνώστους, φίλους που ανταπέδιδαν τη χάρη και γείτονες, ώστε να υπάρχει και ενημέρωση για τη συνέχεια της ιστορίας.

Και αν όλες οι ταινίες ακατάλληλου περιεχομένου προσπαθούν να σε πείσουν ότι το συγκεκριμένο επάγγελμα τα έχει τα τυχερά του, σκέψου ότι με μια γρήγορη ματιά στη λίστα των αναζητήσεων, δεν έχουν αφήσει και κανένα στην απ' έξω.

Γι' αυτό μην πιστεύεις άδικα πως τις πόρτες ανοίγουν γυμνόστηθες καλλονές, προσκαλώντας τους να συμμετέχουν στο πάρτι με ούζα που γίνεται στην έπαυλή τους.

Αν μάλιστα το καλοσκεφτείς, το να χτυπάς κουδούνια αγνώστων, με όλες τις πιθανότητες σίγουρες ή απίθανες που μπορούν να σου συμβούν, δεν το κάνουν να ακούγεται ως ένα από τα πιο ασφαλή και ονειρεμένα επαγγέλματα.

Για το λόγο αυτό, όταν θα ξαναθελήσεις να φας σαλάτα του καίσαρα στις έντεκα και μισή το βράδυ, κάνε μια παλικαριά και μη δώσεις ακριβώς τα πέντε και ογδόντα, ή άσε τα ψιλά για πουρμπουάρ.

Τώρα εσύ θα μου πεις ότι πληρώνονται από το μαγαζί και ότι οι εποχές είναι δύσκολες, δε θα πάθεις όμως και κάτι αν κάνεις μια φορά στο τόσο μια κίνηση καλής θέλησης, προς αυτόν που δουλεύει για να σε βγάλει από τον κόπο του να ντυθείς και να πας έστω και στην επόμενη γωνία.

Και πού ξέρεις, ίσως την επόμενη φορά ο κομπός της σακούλας να μην είναι τόσο σφιχτός και να είσαι ο πρώτος που θα μπορεί να παινευτεί στην παρέα του πως κατάφερε να τον λύσει.

Photo credits: http://www.deviantart.com/art/Pizza-AU-1-460565432

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.