Ξεκινάς από το σπίτι σου για να πας σε δουλειά ή διασκέδαση, είτε η απόσταση που θα διανύσεις είναι σχετικά κοντινή ή επειδή εσύ αποφάσισες για χιλιοστή εβδόμη φορά αυτό το μήνα πως πρέπει να εντάξεις κάπως ένα είδος άσκησης στο πρόγραμμα σου επιλέγοντας το περπάτημα, αποφασίζεις να χρησιμοποιήσεις για τη διαδρομή το πιο φυσικό μέσο μεταφοράς, τα πόδια σου.

Αυτό όμως που είναι απαραίτητο να γνωρίζεις είναι ότι το να είσαι πεζός σε μια πόλη και ειδικά στην Αθήνα, είναι ένα σπορ που ενέχει τους κινδύνους του.

Αρχικά, τα πεζοδρόμια είναι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, έτσι διασχίζοντάς τα είναι παραπάνω από πιθανό να πάθεις κάτι από τα παρακάτω: Να σκοντάψεις σε μια από τις λακκούβες, που μάλλον δεν είναι συλλεκτικές γιατί υπάρχουν παντού σε πλειονότητα και να πέσεις προσφέροντας δωρεάν θέαμα στους λοιπούς περαστικούς.

Αν είσαι γυναίκα σίγουρα κάποια στιγμή θα θρηνήσεις ένα σπασμένο τακούνι από ένα ζευγάρι παπουτσιών σου, ενώ κάνα στραμπουληγματάκι στον αστράγαλο δεν είναι και απίθανο, μη με θεωρήσετε υπερβολική που μου έχει συμβεί δις.

Η περισσότερη ώρα της μετακίνησης θα σε βρει να περιμένεις στις διαβάσεις το φανάρι επιτέλους να ανάψει πράσινο, τα κουμπιά που έχουν δε προστεθεί για να επισπευσθεί η εναλλαγή είναι μάλλον εικαστική παρέμβαση, αφού όσο και να πας να το σφηνώσεις από το πάτημα, ο χρόνος αναμονής σου δεν θα μειωθεί ούτε στο ελάχιστο.

Αν πάλι φτάσεις στο αμήν και αποφασίσεις να περάσεις τρέχοντας τον αδειανό δρόμο αλλά με το κόκκινο αναμμένο, θα εμφανιστεί σαν από μηχανής θεός φορτσάτος οδηγός που θα σε στολίσει με όλα αυτά τα εύηχα κοσμητικά επίθετα που χρησιμοποιούν κατά κόρον οι Έλληνες μαϊμού ραλίστες, ασορτί με κορνάρισμα σε συχνότητα νυφικού αυτοκινήτου.

Επίσης, τους μισούς ημερολογιακούς μήνες τα πάντα όλα θα έχουν ξηλωθεί από το δήμο ή μια από τις πολλές υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, αναγκάζοντας σε να εξασκήσεις την τεχνική σου στο παρκούρ ή να ξεκινήσεις να περπατάς ξυστά στο δρόμο επισύροντας όλο το παραπάνω ρεπερτόριο.

Προς Θεού, μη σκεφτείς να κόψεις δρόμο μέσα από πάρκα ή πλατείες για να φθάσεις γρηγορότερα στο προορισμό σου, περιστέρια κυκλοφορούν σε ομάδες των εκατό και πάνω, έτοιμες για επίθεση εξ ‘επαφής κουτσουλιάς. Και μην ξεχνάς πως φθινόπωρο γαρ, τις βροχές δεν τις γλιτώνεις γι' αυτό βάλε στην τσάντα σου καμία ομπρέλα μη γίνεις και παπί.

Πάντως το πιο σημαντικό είναι καθώς περπατάς να μην αφαιρείσαι τελείως στις σκέψεις σου. Εκτός ότι καιροφυλακτούν επιτήδειοι και μπορεί άξαφνα κάτι από την τσέπη σου να κάνει φτερά ακόμα και ολόκληρη η τσάντα μπροστά στα μάτια σου, είναι παραπάνω από σίγουρο ότι όλοι οι διερχόμενοι θα συγκρουστούν μαζί σου μετωπικά.

Γιατί η πλειοψηφία των πεζών προτιμάει ακόμα και να στουκάρει πάνω σε πυραυλικό σύστημα από το να κάνει λίγο στην άκρη για να αφήσει χώρο στον άλλο να περάσει από δίπλα του.

Για το τέλος σου άφησα ένα ακόμα εμπόδιο που πρέπει επιτυχώς να περάσεις για να τερματίσεις το παιχνίδι, αυτούς που θέλουν να σε απασχολήσουν για λίγο, είτε μιλώντας σου για την δευτέρα παρουσία, είτε προσφέροντας σου δώρο γιαλαντζί μπιζού για να δώσεις τα στοιχεία σου και να σε πρήξουν από ινστιτούτα ομορφιάς, είτε αυτούς που προσπαθούν να σου πουλήσουν ημερολόγια για να πάνε πενθήμερη.

Εντάξει παιδιά εγώ μαζί σας είμαι, τη δουλειά σας κάνετε, αλλά το «όχι ευχαριστώ» σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι ίσως.

Και τώρα που πήρες μια μικρή γεύση μερικών από αυτών που μπορεί να σου συμβούν, ξεσκόνισε λίγο τα αγγλικά σου, τουρίστες έχουμε ακόμα κάποιος θα σου ζητήσει οδηγίες, φόρτισε το κινητό σου για να βγάλεις καμιά selfie και καλό περίπατο.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.