Συζητάς ώρες, μέρες, μήνες, χρόνια με ανθρώπους γύρω σου, το μόνο σίγουρο που μπορεί να βγει από όλη αυτή την κουβέντα, είναι πως κάποια στιγμή θα φτάσεις στο σημείο να διαφωνήσεις με μια από τις απόψεις τους.

Και το μεγάλο ερώτημα μόλις έφτασε, το παίζεις ουδέτερος μπροστά τους και Ελβετία ή υποστηρίζεις την θέση σου και οπού σας βγάλει; Πως θα κινηθείς στη συνέχεια, θα κάτσεις ήσυχα στα αυγά σου ή θα παρατάξεις το στήθος σου στα πυρά που πιθανόν θα δεχτείς;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, η ουδετερότητα είναι μια ουτοπία και κανείς δεν είναι ποτέ εντελώς γκρι και απαθής για ένα ζήτημα. Πάντα θα γέρνει προς τη μια ή την άλλη πλευρά λίγο παραπάνω, άρα το να επιλέξεις να παρουσιαστείς ως ουδέτερος, είναι μια απόφαση σου που δείχνει αν μη τι άλλο ότι θες να αποφύγεις τις συνέπειες από το να πεις καθαρά και ξάστερα τη γνώμη σου.

Είναι σαν να διαλέγεις εξ’ αρχής να βγεις ο ηττημένος της μάχης, χωρίς να μπεις καν στη διαδικασία να παλέψεις. Άλλωστε, πού ξέρεις, μπορεί να διαφωνήσεις με τον απέναντι σου, στο τέλος όμως να έχεις εσύ το περισσότερο δίκιο και να δείξεις κάτι καινούργιο και σε κάποιον άλλον.

Να έχεις μια άποψη και να μάθεις να τη στηρίζεις. Μπορεί να είναι εντελώς λανθασμένη είναι όμως όλη δική σου και τα πιστεύω του κάνεις πρέπει να ξέρει να τα υπερασπίζεται μέχρι τέλους. Δε χρειάζεται να είσαι ούτε δογματικός, ούτε στενόμυαλος. Πολλές φορές θα βρεθείς στη θέση του να θέλεις να αναθεωρήσεις για όλα όσα νόμιζες κάποτε σωστά, παρ’ όλα αυτά το να συμφωνείς συνεχώς με τους υπόλοιπους ή να στέκεσαι απαθής μπροστά σε καταστάσεις δε σε κάνει διπλωμάτη αλλά δειλό.

Δεν υπάρχει νοήμων άνθρωπος πάνω σε αυτό τον πλανήτη, που να θέλει να έχει διπλά του ένα φίλο που δε θα μπορεί να στηριχθεί πάνω του, να τρέξει στο πλευρό του για να του ζητήσει μια συμβουλή όταν θα την έχει τόσο ανάγκη, απλά και μόνο γιατί ο άλλος έχει αποφασίσει πως είναι προτιμότερο να κουνάει συγκαταβατικά το κεφάλι στο οτιδήποτε, αντί να χτυπάει πού και πού το χέρι του στο τραπέζι.

Το ίδιο βέβαια γίνεται και όταν μιλάμε για την επιλογή συντρόφων, ποιος είναι αυτός άραγε που να προτιμάει εκείνον που δουλικά θα συμφωνεί με ότι του λένε και αν βρεθεί ένας που θα διαφωνήσει, θα του προτείνω να αγοράσει καλύτερα ένα σκύλο, αν και τα συμπαθητικά τετράποδα έχουν περισσότερο χαρακτήρα από όλους αυτούς που στο παίζουν συνεχώς «δεν ξέρω, δεν απαντώ».

Το μοτίβο δεν αλλάζει ούτε όταν μιλάμε για εργοδότες και εργαζόμενους, αφού ελάχιστοι είναι αυτοί που θα θελήσουν στην δουλειά τους υπαλλήλους που δεν θα είναι σε θέση να μπουν σε ένα παραγωγικό διάλογο, να ανταλλάξουν ιδέες και έτσι να καταφέρουν να εξελιχθούν στον τομέα τους.

Για τον λόγο αυτό, την επόμενη φορά που θα ακουστεί στο τραπέζι κάτι με το οποίο δε συμφωνείς, μη φοβηθείς να πας κόντρα στο ρεύμα και να υποστηρίξεις την αντίθετη άποψη. Να θυμάσαι πως με αυτόν τον τρόπο θα κερδίσεις πολύ πιο εύκολα και γρήγορα τον σεβασμό των υπολοίπων, από το να επιλέξεις να κάνεις κάθε φορά γαργάρα τα λεγόμενα τους.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.