«Βήχας- πονόλαιμος- συνάχι, ίωση είναι και μόνη θα περάσει», λέει μια σύγχρονη παροιμία.

Είναι γνωστό γενικά (άλλο που δε το λαμβάνει κανείς υπόψη) πως τα αντιβιοτικά στις ιώσεις δεν είναι δραστικά. Ωστόσο, στους Έλληνες υπάρχει η πεποίθηση ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης μιας ίωσης, είναι η λήψη αντιβιοτικών. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη κατανάλωση σε αντιβιοτικά, σε σύγκριση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Συγκεκριμένα, μέτρηση της κατανάλωσης αυτής από σχετικά πρόσφατη καταγραφή του ΙΦΕΤ, απέδειξε ότι η χώρα μας τουλάχιστον στις κεφαλοσπορίνες έχει 20πλάσια κατανάλωση, εν συγκρίσει με άλλες χώρες.

Δυστυχώς, είναι πασιφανές πως στους Έλληνες επικρατεί η άποψη ότι τα αντιβιοτικά θεραπεύουν τη γρίπη και το κρυολόγημα (65%), ότι βοηθούν στην πτώση του πυρετού (66%), ότι πρέπει να υπάρχουν στο σπίτι για ώρα ανάγκης (72.2%) και ότι μπορούν να τα σταματήσουν αμέσως μόλις αισθανθούν καλύτερα (80.5%).

Τα αντιβιοτικά όμως δεν είναι αντιπυρετικά, ούτε φάρμακα που θα χρειαστεί να μας χορηγηθούν επειγόντως εν μέσω της νυκτός. Πρέπει λοιπόν να κρατάμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας, πως κάθε φορά που λαμβάνουμε αντιβιοτικά, εισπράττουμε και τις ανεπιθύμητες ενέργειές τους.

Το πιο σημαντικό όμως, εκτός των παρενεργειών στις οποίες εκτιθέμεθα, είναι πως με τη συχνή χρήση αντιβιοτικών αναγκάζουμε ουσιαστικά  τα μικρόβια των φυσιολογικών μας χλωρίδων να αποκτήσουν αντοχή στα αντιβιοτικά που χρησιμοποιήσαμε.

Είναι πλέον ιδιαίτερα ανησυχητική η συνεχής ανάπτυξη της αντοχής των μικροβιών παράλληλα με τη χρήση των αντιβιοτικών, διότι δεν υπάρχουν πλέον πηγές νέων αντιβιοτικών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα παρά τα άφθονα ήδη υπάρχοντα αντιβιοτικά (γύρω στα 300) οι λοιμώξεις να αποτελούν συχνά θανάσιμο κίνδυνο και ακόμα χειρότερα, μικροοργανισμοί που παλαιότερα αντιμετωπίζονταν με τη χρήση πενικιλίνης, να παρουσιάζονται σήμερα ανθεκτικοί και στα πιο ειδικά αντιμικροβιακά.

Το γεγονός αυτό καθίσταται ακόμα πιο σημαντικό αν λάβουμε υπόψη ότι για μια τουλάχιστο δεκαετία δε πρόκειται να κυκλοφορήσουν νέες αντιμικροβιακές ουσίες, δραστικές στους μικροοργανισμούς που έχουν αναπτύξει αντοχή.

Είναι τουλάχιστον λυπηρό το ότι κρίθηκε κάποια στιγμή απαραίτητη η θέσπιση Ευρωπαϊκής Ημέρας Ενημέρωσης για τα Αντιβιοτικά. Στην ημέρα αυτή αφιερώθηκε η 14η Ιανουαρίου 2010, εξαιτίας της πανδημίας της γρίπης.  Σκοπός της θέσπισής της είναι η διαφύλαξη και η σωστή χρήση των αντιβιοτικών ώστε να παραμείνουν δραστικά για εμάς και για τις επόμενες γενεές.

Η εποχή του «Τέλους των Αντιβιοτικών», όπως έχει ανακοινωθεί επισήμως από τις επιστημονικές πηγές του FDA και του CDC στις ΗΠΑ και του EMEA και του ECDC στην Ευρώπη, πρέπει να τονίσει την ανάγκη που υπάρχει να σταματήσει η άσκοπη χρήση των αντιβιοτικών, ώστε να είναι δυνατόν να ξαναγίνουν δραστικά έναντι των μικροβίων.

Για να επιτευχθεί αυτό λοιπόν,  είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι οι περισσότερες λοιμώξεις (βρογχίτιδες, ιγμορίτιδες, ωτίτιδες, διάρροιες) καθώς και οι περισσότερες ιώσεις (συνάχι, πονόλαιμος, πυρετός) από τις οποίες προσβαλλόμαστε κατά καιρούς, θεραπεύονται από μόνες τους μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Τα αντιβιοτικά δε θα βοηθήσουν να γίνουμε πιο γρήγορα καλά.

Τα αντιβιοτικά είναι απαραίτητα σε περιπτώσεις σοβαρών μικροβιακών λοιμώξεων που μπορεί να αποβούν επικίνδυνες για την υγεία ή ακόμα και τη ζωή του ασθενούς. Και αυτό επειδή, εμποδίζοντας τον πολλαπλασιασμό των μικροβίων, δίνουν στην άμυνά μας τον απαραίτητο χρόνο για να καταπολεμήσει την λοίμωξη.

Το πιο ορθό είναι να μην παίρνουμε αντιβιοτικά άμα δε μας το συστήσει ο θεράποντας ιατρός, ο οποίος θα καθορίσει και το είδος, τη δοσολογία, τον τρόπο λήψης και τη διάρκεια που θα το λαμβάνουμε. Εάν και εφόσον χορηγηθεί ιατρική συνταγή για τη λήψη τους, τα προμηθευόμαστε και φροντίζουμε να μη ξεχνάμε καμία από τις δόσεις. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μην παρεκκλίνουμε από τον συνολικό χρόνο θεραπείας που όρισε ο γιατρός μας.

Ας διαφυλάξουμε λοιπόν τα αντιβιοτικά. Μπορούν να μας σώσουν τη ζωή.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.