Ή τουλάχιστον, θα πάμε με το χαμόγελο!

Εντάξει, δεν εννοώ τον καθημερινό, ηλιοκαμένο γερμανό-σουηδό-φιλανδό-νορβηγό που σουλατσάρει στα στενά της Πλάκας με το πεδιλόκαλτσο και το backpack σαν να βγήκε απευθείας απ’ τη γραμμή παραγωγής (παρατηρήστε τους, ένα σουλούπι είναι!), αλλά εκείνους, τους καρεκλάτους, τους κουστουμαρισμένους, με το ύφος χιλίων και βάλε καρδιναλίων, που κάνουν κουμάντο στας Ευρώπας.

Ως μη έχων ιδιαίτερη σχέση με τα πολιτικά, το μόνο που με ενδιαφέρει σήμερα να πω είναι το εξής: ό, τι και να συμβεί, ο Έλληνας δε χάνει το κουράγιο του. Δεν πέφτει αυτό το ρημάδι το ηθικό, πώς το λένε;

Είναι παγκόσμιο φαινόμενο το δικό μας χαρμάνι. Για κάποιο λόγο δε χαλάει. Για κάποιο λόγο, ακόμα και τώρα, που φτάσαμε στα άκρα, που κάναμε τόσες θυσίες, που κάναμε τόσες κωλοτούμπες για να γίνουμε κι εμείς «Ευρώπη», δε χάθηκε ακόμα αυτό που μας κάνει διαφορετικούς. 

Τρία παραδείγματα θα φέρω, κι αυτά υποκειμενικά. Αλλά τόσο, μα τόσο χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας μας, του χαρακτήρα και του ταμπεραμέντου μας, που μακάρι λίγο απ’ αυτά να είχαν πάρει και οι βορειότεροι (και πού ξέρετε, ίσως να τους περνούσε κάπως η μόνιμη δυσκοιλιότητα)…

Πρώτον, θα μπορούσε να είχε γίνει μακελειό στα ATM. Αντίθετα, μόνο προξενιά δεν έγιναν! Σε επόμενο κομμάτι θα αναφερθώ περαιτέρω στο θέμα των μηχανημάτων αυτών, που πρωταγωνίστησαν άθελά τους στην επικαιρότητα, και πήραν σχεδόν ρόλο συμπαρουσιαστή στα κανάλια.

Ο κόσμος γνωρίστηκε, έκανε την πλάκα του, την αυτοκριτική του, την πολιτική του ανάλυση, το φλερτ του. Ναι, το είδαμε κι αυτό. Που θα βρει κανείς άλλωστε τόσο κόσμο μαζεμένο σε μία πόλη μεγάλη σαν τη συμπρωτεύουσα, π.χ.; Στα μπαρ; Στα μπουζούκια;

Όχι βέβαια… Τα hot spot της πόλης είναι πλέον τα ATM! Τα οποία φυσικά έπεσαν κι αυτά θύματα του δημιουργικού χιούμορ του κόσμου (μία βόλτα στα χιουμοριστικά σαιτ θα σας πείσει), αλλά και έγιναν μέσο για (όχι και τόσο πετυχημένες) φάρσες: «Ωχ, αυτό εδώ βγάζει χιλιάρικα!»

Αν δε θέλετε να σας λιντσάρουν, μην το κάνετε αυτό!

Δεύτερον, ο κόσμος δεν αισθάνθηκε να ιδρώνει το αυτί του, και ξεχύθηκε στους δρόμους και τις αγορές. Ξέρετε τι γίνεται στην Τσιμησκή αυτή τη στιγμή; Λαϊκό προσκύνημα!

Και δεν εννοώ ότι ο κόσμος κάνει window shopping και μόνο. Κυκλοφορεί κανονικότατα στα καταστήματα, ψωνίζει και συνεχίζει… Εντάξει, λογικό να υπάρχει κινητικότητα (όλοι τράβηξαν λεφτά), αλλά αυτό αποδεικνύει ότι η ψυχολογία είναι ακόμα σε καλά επίπεδα.

Το ίδιο συμβαίνει και τα βράδια, καθώς ο κόσμος κατακλύζει τα μαγαζιά, ίσως ακόμα περισσότερο από ότι αν δεν υπήρχε οικονομικό ζήτημα. Είναι ίσως ένας τρόπος να πάει κανείς κόντρα σε όσα ζούμε, ποιος ξέρει…

Τρίτον και κυριότερον, τι εποχή έχουμε; Καλοκαίρι ίσον Χαλκιδική (τουλάχιστον για τα εδώ μέρη), και αν θεωρήσει κανείς ότι ο κόσμος δεν έχει όρεξη για μπάνια και διακοπές, είναι βαθύτατα νυχτωμένος. Τις προάλλες, κάναμε τέσσερις ώρες να επιστρέψουμε. Θέλετε κι άλλα;

Οκ. Κανένας δεν πτοήθηκε από τις εξελίξεις. Όλος ο κόσμος έδωσε ραντεβού στις παραλίες, τα μπαρ και τις ταβέρνες, και διασκέδασε κόντρα στα απανωτά «έκτακτα δελτία», τα ευρωπαϊκά συμβούλια και τις αποφάσεις τους. Μία αιτιολογία γι’ αυτό ήταν το ότι οι περισσότεροι ακύρωσαν τις διακοπές τους, οπότε, τι έμεινε;

Ένα Σαββατοκύριακο στη Χαλκιδική! Με την ίδια λογική με το προηγούμενο επιχείρημα, ο κόσμος σήκωσε ό, τι χρήματα είχε, και τα διοχέτευσε στο σαββατοκύριακό του. Άλλωστε, τόσο ο φόβος για το τι μέλλει γενέσθαι, όσο και η έντονη ζέστη και η αποπνικτική ατμόσφαιρα της πόλης ήταν αρκετά σοβαροί λόγοι για να θελήσει κανείς να αποδράσει.

Σε τελική ανάλυση, ο κόσμος χαμογελάει. Ακόμα τουλάχιστον. Γνωρίζουν ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, γνωρίζουν ότι τα μεγάλα ζόρια έρχονται. Αλλά όπως είπαμε και παραπάνω, κάτι έχει αυτός ο κόσμος και δεν πέφτει, δεν πτοείται.

Κόντρα σε ό, τι του συμβαίνει με σκοπό να τον καταρρακώσει, κόντρα σε όσους θέλουν να τον βλέπουν απογοητευμένο, νικημένο.

Δεν ξέρω πόσο ακόμα θα αντέξει, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα του να πέσει. Και το ξέρουν όλοι αυτό, να είστε σίγουροι. Μέχρι την άλλη Κυριακή, σας χαιρετώ!

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.