Πάμε πρώτα για τις συστάσεις. Ο Λουκάς Μέξης είναι νέος, ωραίος και συγγραφέας. Μετακινείται ανά την Ελλάδα και ανά τον κόσμο και έχει ζήσει σίγουρα σε δύο διαφορετικές ηπείρους. Έχει δουλέψει σα δημοσιογράφος ενώ τώρα κάνει και ραδιόφωνο. Το τελευταίο του βιβλίο ο “Κόκκινος Λωτός” τον σύστησε σε μένα και φυσικά μετά διάβασα -από το πιο καινούριο προς το παλαιότερο, γιατί είμαι και λίγο ψυχαναγκαστική- τα άλλα δύο ελληνικά βιβλία του. Μου λείπει το αγγλικό, αλλά επιφυλάσσομαι για το μέλλον.Τι έχει να μας πει όμως ο ίδιος για τον εαυτό του;

Οι κακές οι γλώσσες λένε, ότι είσαι λίγο τυχοδιώκτης. Ξεκίνησες με σπουδές στην Αθήνα, ήθελες τη θάλασσα και πήγες προς τον Πειραιά, δε σου άρεσε και ο δρόμος σ’έβγαλε στο Μόναχο. Ξανά πίσω στην Ελλάδα, μόνο για να αποφασίσεις να δώσεις τη χάρη σου και στην Αυστραλία. Τελικά, κυνηγάς τις εμπειρίες ή είναι κάτι που κυνηγάει εσένα;

Δε μου φαίνεται ότι το να είναι κανείς τυχοδιώκτης είναι κακό, εκτός βέβαια και αν λέει σε ανθρώπους που στηρίζονται επάνω του το αντίθετο. Τα πάντα στη ζωή είναι θέμα επιλογών. Εκείνος ο οποίος παραπονιέται ότι θέλει να ζήσει πράγματα αλλά δεν μπορεί, τότε στην πραγματικότητα δεν ήθελε ποτέ. Ένα ταξίδι δεν είναι καθόλου δύσκολο, είναι εύκολο. Αν βρίσκεις δικαιολογίες τα λεφτά, την οικογένεια ή οτιδήποτε άλλο, απλά δε θέλεις να γυρίσεις τον κόσμο. Φλερτάρεις με την ιδέα, αλλά από το ιδέα στο πράξη απέχει κάτι πολύ μεγάλο: η απόφαση. Από μικρός πήρα την απόφαση να ζήσω έτσι και έζησα, μέχρι τουλάχιστον να με κουράσει.

Το δεύτερό σου μυθιστόρημα έχει τον τίτλο «Shoot me». Ο πρωταγωνιστής σου, πορεύεται με παρέα τη φωτογραφική του μηχανή, απαθανατίζοντας στιγμές, γράφοντας τη δική του ιστορία. Για σένα, ποιες είναι οι στιγμές που αξίζουν ένα «κλικ»;

Αυτές που κάνεις και νοητά το κλικ μέσα στο κεφάλι σου. Ξέρεις πάντα, ότι τη στιγμή που θα ζήσεις κάτι τόσο ιδιαίτερο, τα μάτια σου ασυναίσθητα κάνουν ένα κλικ και θυμάσαι μέσα στο κεφάλι σου αυτή τη στιγμή για την υπόλοιπη ζωή σου. Φαντάσου να καταφέρεις να την αποτυπώσεις λοιπόν και στο φιλμ.

Στα βιβλία σου υπάρχει το «δίτροχο» στοιχείο και απ’ όσο ξέρω αγαπάς πολύ τις μηχανές. Είχες όμως κι ένα σοβαρό ατύχημα πάνω σε μία. Αλλάξε από τότε η σχέση σου μαζί τους ή αυτό που σε ελκύει είναι πολύ ισχυρότερο από εκείνο που -ίσως- σε φοβίζει;

Δεν είχα ένα, αλλά δύο σοβαρά ατυχήματα και έχω ακόμα σίδερα μέσα μου και από τα δύο. Τίποτα δεν άλλαξε, απλά ίσως σταμάτησα να κάνω κάποια πράγματα τώρα που μεγάλωσα και η συναίσθηση των επιπτώσεων υπερτερεί της αδρεναλίνης. Μικρότερος, δε σε νοιάζει τίποτα. Ας σπάσω, θα κολλήσω. Όχι πια…

Μένοντας στην Αυστραλία, έγραψες και ένα βιβλίο στα Αγγλικά. Πόσο εύκολο είναι να εκφράζεσαι σε μία ξένη γλώσσα; Oι άριστες γνώσεις, σου δίνουν μία σωστή λεκτική επικοινωνία. Ο γραπτός λόγος όμως, και μάλιστα η αφήγηση μιας ιστορίας, είναι κάτι που σου βγήκε αυθόρμητα ή ήθελε προσπάθεια;

Κανένας δεν έχει άριστη γνώση μιας γλώσσας που δεν είναι η μητρική του, και ας λέει το αντίθετο. Ήθελε πάρα πολύ κόπο και δουλειά, και διάβασμα, και φυσικά επιμέλεια από κάποιον που δεν βλέπει τα πράγματα όπως εγώ. Από την άλλη, είναι τόσα τα αγγλικά ερεθίσματα γύρω μας, που τελικά αβίαστα βγήκε. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δε θέλει προσπάθεια.

Υπάρχει κάποιος-ακόμα κι αν είναι άλλος κάθε φορά-που διαβάζει τα χειρόγραφά σου, όσο δουλεύεις μια καινούρια ιδέα; Ή η δημιουργία είναι κάτι αυστηρά προσωπικό;

Κανείς. Πρώτα εγώ, μετά οι άλλοι. Προτιμώ να τελειώνω κάτι και μετά να το μοιράζομαι.

Ασχολείσαι όμως και με τα κόμιξ. Είναι δύσκολη δουλειά να απευθύνεσαι σε μικρά -αλλά και πολύ μεγαλύτερα- παιδιά. Εσύ, όμως, μεγάλωσες;

Μεγάλωσα, και ίσως γι’ αυτό το λόγο να σταμάτησα τα κόμικ. Τα σταμάτησα γιατί πρέπει πάντα να βασίζομαι και σε κάποιον άλλο. Το βιβλίο το γράφω μόνος μου.

Κάπου διάβασα, ότι θα ήθελες να βάλεις την υπογραφή σου και σε video-game. Τα κατάφερες τελικά; Και, τι είναι αυτό που σε τραβάει στους ηλεκτρονικούς ήρωες; Εχει να κάνει με την ικανότητά τους να κάνουν πράγματα που εμείς αδυνατούμε;

Ήδη γράφεται κάτι τέτοιο, και ο παιδικός μου φίλος από το σχολείο προγραμματίζει και γράφει ένα adventure game για υπολογιστή. Μόλις τελειώσει, θα γράψω το δεύτερο μέρος του. Στα video games όλα μπορούν να συμβούν, όπως και σε ένα βιβλίο. Αντίθετα όμως με την ταινία, εκεί έχεις και τον έλεγχο. Αυτό είναι το υπέροχο.

Ποιο είναι το χειρότερο βιβλίο που έχεις διαβάσει ποτέ, αλλά δεν το έχεις μετανιώσει γιατί κάτι πήρες κι από κει; Και, φυσικά, τι ήταν αυτό που κράτησες προς γνώσιν και συμμόρφωσιν από αυτή την ανάγνωση;

Δεν μπορώ να σκεφτώ ποιο, γιατί προφανώς ήταν τόσο κακό που δεν το τελείωσα ποτέ. Στη δουλειά παλιά μας έστελναν όλα αυτά τα καλά μεταμφιεσμένα άρλεκιν best seller μυθιστορήματα με τους ηλίθιους τίτλους και διαβάζαμε για πλάκα σελίδες. Αυτά είναι ντροπή της συγγραφής. Αλλά πουλάνε 40.000 περισσότερα αντίτυπα από εμένα.

Τι θέση έχει ο έρωτας στη ζωή σου; Βρίσκεσαι σε διαρκή αναζήτηση ή τον περιμένεις να έρθει;

Ο έρωτας είναι ο έρωτας, έρχεται όπως όταν περιμένεις το κύμα στο σερφ, αν δεν κάνεις paddle δεν θα το πιάσεις. Καμιά φορά δεν του φαίνεται, αλλά τελικά βγαίνει το καλύτερο ride.

Κρίνοντας από το όνομά σου στα social media (Λουκάς Skywalker Μέξης) τολμώ να μανtέψω ότι αγαπάς -κι εσύ- το Star Wars. Ταυτίζεσαι με κάποιον από τους ήρωες; Είσαι λίγο «κωλόπαιδο» σαν τον Χαν Σόλο;

Ο Χαν Σόλο δεν είναι κωλόπαιδο, και ας πυροβόλησε πρώτος. Είναι βασικά αυτό που είπες επάνω επάνω: τυχοδιώκτης. Αν δεν είσαι, δεν θα σου κάτσει το καλό. Του έκατσε.

Και τέλος, θα σου ζητήσω μία συμβουλή για όλους τους Mindtrappers που μας διαβάζουν. Έχεις βρει τον τρόπο να αποφεύγεις τις παγίδες ή πέφτεις ακόμα σε φάκες;

Καλές είναι οι φάκες γιατί έχουν και τυρί. Αρκεί να μπορείς να ξεφύγεις αφού το φας. Στη τελική, καλύτερα χορτάτο ποντίκι με μία ουλή παρά νηστικό και αψεγάδιαστο.

Tο μόνο που μένει να κάνετε, είναι να τον αναζητήσετε!

http://www.greekbooks.gr/lukas-mexis.person

Photo by: grekamag

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.