Αργά ή γρήγορα, νωρίς ή λίγο καθυστερημένα, πρωί-πρωί με τη δροσούλα ή τη μαύρη νύχτα στα βουνά, κάπου, κάποτε, με βασιλιάδες και κυβερνήσεις, θα μπείτε κι εσείς σ’ένα Πανεπιστήμιο. Μια σχολή, που κατά κύριο λόγο, δεν έχετε ιδέα περί τίνος πρόκειται, απλά θεωρείτε ότι τελειώνοντάς την και αν το σύμπαν συνωμοτήσει, τα πνεύματα συμφωνήσουν και οι θεοί δώσουν την ευλογία τους και βρείτε δουλειά στον τομέα σας, θα καρακαταγουστάρετε λιγάκι.

Έτσι, ξεκινάτε με χαρά, προσμονή και ανυπομονησία, κάνετε όνειρα για το μέλλον, εξοπλίζεστε με βιβλία, τετράδια, στιλό και μολύβια και νιώθετε έτοιμοι να ξεκινήσετε τη μελλοντική ζωή σας. Έχετε κάνει και την απαραίτητη έρευνα αγοράς, ώστε να γνωρίζετε τι σας περιμένει και πάτε στη μάχη προετοιμασμένοι και έτοιμοι.

Φυσικά, πολύ σύντομα καταλαβαίνετε ότι αυτό που σπουδάζετε, δεν έχει καμία σχέση μ’αυτό που ονειρευτήκατε, ψυχανεμιστήκατε, κατέβηκε στον οισοφάγο σας μασώντας φύλλα δάφνης για έμπνευση. Καταλαβαίνετε ότι  αυτά που παρακολουθείτε και ειδικεύεστε, δε μοιάζουν ούτε στη μικρή τριχούλα κάτω αριστερά του φρυδιού των βλέψεων που είχατε για το μέλλον.

Και ένα δίλημμα ορθώνεται μπροστά σας:  «Τι διάολο κάνουμε τώρα;» Υπάρχει πάντα η επιλογή να τα βροντήξετε όλα στον αέρα και να κάνετε θεαματική έξοδο. Σε περίπτωση όμως που δεν έχετε κάποιο άλλο όνειρο, ταλέντο, κλίση, αίσθηση ή ένστικτο, καταλαβαίνετε γιατί μπορεί να αποβεί μοιραίο αυτό. Αν, ω του θαύματος, βρείτε νωρίς το μεγάλο σας όνειρο,το one and only, αυτό που δεν μπορείτε να ζήσετε αν δεν το κάνετε, μην κοιτάξετε πίσω, πάρτε το αγκαλιά και τρέξτε προς το ηλιοβασίλεμα. Για όλους τους υπόλοιπους όμως, τι γίνεται;

Αυτό που φαντάζει πιο βιώσιμη λύση, είναι απλά να συνεχίσετε αυτό που ξεκινήσατε. Όπως τα περισσότερα πράγματα, έτσι και οι σπουδές, δεν είναι αυτό που φαίνονται. Αυτό όμως δε συμβαίνει μόνο με τη δική σας επιλογή, αλλά και με όλων των άλλων. Κανένα αντικείμενο σπουδών δεν έχει σχέση με το περιτύλιγμα και τις κορδέλες όταν το κουτί ανοίξει και τα σκοινιά κοπούν. Ό,τι κι αν επιλέξατε να σπουδάσετε, θα βρεθείτε να κάνετε μαθήματα που δεν περιμένατε, που δεν καταλαβαίνετε και με καθηγητές που φαίνονται πεπεισμένοι να μην σας περάσουν ποτέ. Οπότε, λογικά μιλώντας, καλώς -ή μάλλον κακώς- εχόντων των πραγμάτων, Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος, όπου κι αν στραφείτε, θα απογοητευτείτε. Ό,τι κι αν αποφασίσετε να κάνετε, θα είναι διαφορετικό απ’αυτό που αρχικά φανταστήκατε.

Ναι, ξέρω, μισείτε λίγο τον εαυτό σας κι αυτό που κάνετε, αλλά το αποτέλεσμα θα σας δικαιώσει. Καλά, μπορεί και όχι, στην Ελλάδα του 2015 ζούμε. Κατά πάσα πιθανότητα θα καταλήξετε κι εσείς άνεργοι και με το πτυχίο σας θα σκουπίζετε τον πάγκο της κουζίνας όταν στάζουν νερά. Αλλά, θα έχετε την ικανοποίηση να λέτε, ότι επιλέξατε κάτι, το προσπαθήσατε και το καταφέρατε. Και κάτι λέει αυτό, δε λέει; 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.