Καλημέρα κι όποιος αντέξει, άλλη μια μέρα που μου χρωστάει, άλλη μια μέρα που μου χρωστάει να ‘ρθει να παίξει. Τώρα που ο καιρός αλλάζει, οι μέρες μικραίνουν κι η υγρασία τρυπώνει απ' τα κλειστά παράθυρα και τα κακά κουφώματα, ήρθε η ώρα να περάσουμε σε κάτι πιο σκοτεινό, μυστικό και θανατηφόρο. Ναι, σωστά καταλάβατε. Ήρθε η ώρα για Dark Souls.

Μετά το απαραίτητο μισάωρο που φωνάξαμε όλοι χωμένοι σε μαξιλάρια ή στην άκρη του βουνού, επιστρέφουμε στους υπολογιστές, στις τηλεοράσεις και στα κινητά. Κάποιοι για να διαβάσουν αυτό το άρθρο, κάποιοι λίγο πιο γενναίοι για να δουν τους φίλους τους να παίζουν, αλλά κι αυτοί με τα...βαρέα και ανθυγιεινά στα παντελόνια τους που θα πιάσουν gamepad, θα κλείσουν πατζούρια, θα σβήσουν φώτα και θα υποδεχτούν το θάνατο σαν ένα παλιό φίλο που θα τους βγάλει βόλτα στα στενά.

Για όποιον δεν έτυχε να γεννηθεί και να ζήσει στον 21ο αιώνα και μπορεί να μας διαβάζει αυτή τη στιγμή, να πω ότι το Dark Souls αποτελεί την πιο εριστική και εθιστική τριλογία στην ιστορία του κόσμου. Όχι, του σύμπαντος. Και για να καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ, φανταστείτε ένα επτάχρονο που μαζεύει αυτοκόλλητα και κάθε τρεις μέρες οι νταήδες του σχολείου το δέρνουν και του τα κλέβουν. Αυτό ακριβώς είναι και το Dark Souls. Μόνο που το επτάχρονο είσαι εσύ, τα αυτοκόλλητα είναι ψυχές, οι νταήδες είναι δαίμονες, δράκοι και απέθαντοι μάγοι, ιππότες, ποντίκια και χρυσόμυγες και το ξύλο είναι θάνατος. Α, και όλα αυτά δε συμβαίνουν κάθε τρεις μέρες, αλλά κάθε τρία λεπτά. Υπέροχο έτσι;

Κλασσικό, τριτοπρόσωπο, action και πολλή, πολλή εξερεύνηση. Το παιχνίδι σε πιάνει απ' το χεράκι, σε πετάει στον κόσμο και σου λέει να ψάξεις. Ή, για τους γεννημένους νικητές, πιάνει η τεχνική του «βλέπε, άκου, σιώπα και πόνταρε σε sneak attacks». Το πρώτο και σημαντικότερο πράγμα που πρέπει να μάθει κάποιος πριν ξεκινήσει, είναι ότι αν υπάρχει τρόπος να πεθάνεις, θα πεθάνεις. Κι αν δεν υπάρχει, θα βρεθεί. Σίγουρα, είναι ωραίο που μπορείς να χρησιμοποιήσεις τη βοήθεια κάποιου npc ή και άλλων παικτών, αλλά η τύχη σας θα μοιάζει με αυτή των τριακοσίων του Λεωνίδα: θα πνιγεί στο αίμα και στις χαμένες ψυχές. Εσείς όμως θα είστε σε κάπως καλύτερη μoίρα. Αν βιαστείτε και προσέξετε να μην ξαναψοφολογήσετε στη διαδρομή, θα πάρετε πίσω τις ψυχές σας και θα χύσετε περισσότερο αίμα -αντιπάλων αυτή τη φορά.

Επειδή όμως η παιχνιδάρα αυτή μόνο άδικη δεν είναι, σας αφήνει να επιλέξετε ακριβώς πώς θέλετε να είστε όταν η ζωή σας θα τελειώσει πρόωρα, σας δίνει επιλογές. Πολλές κλάσεις, όπλα, πανοπλίες, ξόρκια και αντικείμενα. Δοκιμάστε, βολευτείτε, πεθάνετε, αλλάξτε, ξαναπεθάνετε και μετά αναζητήστε τον επόμενο τρόπο να πεθάνετε. Ω, ελάτε τώρα, κανείς δε σας είπε ότι ο θάνατος είναι μόνο η αρχή;

Για να μην τρώω τον πολύτιμο χρόνο που θα είχε ο χαρακτήρας σας να πεθάνει με μερικούς γελοίους τρόπους ακόμα, θα συνοψίσω γρήγορα. Διαλέξτε κατάστημα, διαδικτυακό ή μη, αγοράστε όλη την τριλογία με τη μία, γιατί το ένα ποτέ δεν είναι αρκετό, εφοδιαστείτε με υγρά και φαγητά, ξεχάστε την ύπαρξη του υπόλοιπου κόσμου για μερικές μέρες και ετοιμαστείτε να βρίσετε με λέξεις που δεν ξέρατε ότι μπορούσαν να εφευρεθούν, να μετρήσετε παλμούς που δεν ξέρατε ότι κρατάνε ζωντανό έναν άνθρωπο και να πεθάνετε με τρόπους που δεν ξέρατε ότι μπορούσαν να σκοτώσουν σε ένα παιχνίδι. Μέχρι τότε όμως, λίγη υπομονή και praise the sun.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.