Καλημέρα, καλησπέρα, καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά. Μιας και πλησιάζουν οι γιορτές, τα μελομακάρονα σερβιρίστικαν κι εγώ ήμουν πολύ κακό παιδί για να περιμένω δώρο φέτος, είπα να φορέσω κόκκινο theme στον υπολογιστή μου και να σας γράψω ένα δώρο.

Μετά από αιώνες μελέτης, οι επιστήμονες κι εγώ, καταλήξαμε σε ένα πολύ ιδιαίτερο συμπέρασμα. Υπάρχει κάτι σ'αυτό τον κόσμο -εντάξει αυτό το «υπάρχει» μην το δένουμε και κόμπο αυστηρώς εννοιολογικά- που όλοι ανεξαιρέτως οι άνθρωποι θα γούσταραν να αντιμετωπίσουν/πολεμήσουν/καταστρέψουν. Βρέθηκε αυτό, που φυλακισμένοι, πολιτικοί, θρησκόληπτοι, gamers, παππούδες, μωρά, πρεζάκια και ιεροεξεταστές θα ήθελαν να δουν να νικιέται. Και το όνομα αυτού: Σατανάς. Καλά, θα γυρίσει το κεφάλι και με άλλα ονόματα, αλλά καταλαβαίνετε ποιον εννοώ. Το μοναδικό πλάσμα που άλλοι θέλουν να εξοντωθεί, άλλοι να του πάρουν τη θέση, άλλοι να δουν τι σκατά μπορεί να κάνει και άλλοι να μάθουν αν έχει κανένα δράκο στην κουζίνα του, αλλά όλοι μαζί θέλουν μια συνάντηση μαζί του.

Γι' αυτό κι εγώ, σας έχω τη λύση. Diablo. Θα επικεντρωθούμε στο τρίτο, αλλά και τα υπόλοιπα μας κάνουν. Το Diablo III λοιπόν, είναι ένα action hack and slash rpg, που τυγχάνει να έχει κάνει και το ρεκόρ ταχύτητας των pc-games με 3.5 εκατομμύρια πωλήσεις τις πρώτες 24 ώρες κυκλοφορίας του.

Μπαίνοντας στον κόσμο του Sanctuary, έχεις να κάνεις μια πολύ βασική επιλογή. Και δεν είναι άλλη από του χαρακτήρα που θα σε συντροφεύει, θα σε υμνεί και θα αποτελεί το alter ego σου για το διάστημα που θα αναζητάτε το Μεγάλο Κακό, ή ακόμα πιο εντυπωσιακά τον Lord of Terror. Οι επιλογές που δίνονται είναι η μία καλύτερη απ'την άλλη και είναι οι εξής: ο βαρβατάντρας ο τσεκουροχτυπητής, που θα σου επιτρέψει να χτυπήσεις, να πατήσεις, να διαλύσεις και γενικά να είσαι δυνατός με δύναμη. Έπειτα, ο μαγοντοκτόρ, θα σου θυμίσει κάτι από νεκρομαντεία, αλλά βασικά θα ασχολείσαι με σαμανισμό, βουντού, τερατάκια και κατάρες. Αν δεν έχεις αποφασίσει ήδη, κάνε μια βόλτα κι απ' το μάγο που είναι αυτό ακριβώς που φαντάζεσαι, οπότε δε θα σε κουράσω καν με τη γαματοσύνη του. Για τους λάτρεις του κοντινού και γενικά όσους γουστάρουν να κοιτάζουν στα μάτια κάποιου καθώς του παίρνουν τη ζωή, υπάρχει ο παπανιντζίου-ζίτσου, ιερέας με πολεμικές τέχνες και τεχνικές. Για σας που θέλετε το ταξίδι σας να έχει αποστολή, υπάρχει ο δαιμονοκυνηγός, που είναι κάτι ανάμεσα σε αμαζόνα και δολοφόνο, αλλά έχει τόξο και βομβίτσες. Για τους λάτρεις τις ιστορίας και των expansions, βγήκε μια έξτρα κλάση του με-τον-σταυρό-στο-χέρι που καβαλάει άλογα, έχει ευλογημένα όπλα και σίγουρα δεν σας θυμίζει τίποτα από ρωμαιοκαθολική εκκλησία και τις «επιχειρήσεις» της. Τέλος, για τους πιο υπομονετικούς, πολύ σύντομα θα κυκλοφορήσει στο διαδικτυακό κόσμο μας η Πυθία των νεκρών- ναι, νεκρομάντης θα βγει, μην είστε ξενέρωτοι- που εκτός απ'το να γεννάει σκελετόνια και να σπέρνει θάνατο, δεν ξέρω τι θα κάνει.

Αφού λοιπόν καταφέραμε να ξεκινήσουμε, μπορούμε να παίξουμε είτε μόνοι είτε με παρέα, αρκεί να προσέχουμε να μη χαλάσει ο καιρός ή ξεχαστούμε και φύγουμε απ'το σπίτι, γιατί το παιχνιδάκι μας ζητάει ίντερνετ ασταμάτητα.

Κατά τ'άλλα, πέφτουν μετεωρίτες και ανοίγουν τρύπες που ξερνάνε undeadια, αρχαία κείμενα με δυσοίωνες προφητείες μας ταλανίζουν, μαζεύουμε όπλα και λεφτά, μιλάμε με ό,τι npc υπάρχει για να πουλήσουμε/αγοράσουμε/επισκευάσουμε/νευριάσουμε τους άλλους τρεις της παρέας που περιμένουν να συνεχίσουμε και γενικώς περνάμε καλά κι αυτό φαίνεται. Αν θέλετε να περάσετε κι εσείς, ξέρετε τι να κάνετε.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.