Eτοιμαστείτε να σας πω κάτι που ίσως σας σοκάρει λίγο. Βάλτε ένα υπογλώσσιο κι ένα ποτηράκι νερό κάπου δίπλα σας, καλού κακού. Ωραία, μπορούμε να προχωρήσουμε.

Δεν αλωνίζουν όλοι παραλίες, θάλασσες και βυθούς όλο το καλοκαίρι. Οι περισσότεροι, δεν πηγαίνουν καν διακοπές. Ξέρω, τέτοια αποκάλυψη θα αλλάξει για πάντα τη ζωή μας. Και είμαι έτοιμη, να το κάνω ακόμα χειρότερο.

Οι ατελείωτες ώρες που περνάμε στο σπίτι, βαριανασαίνοντας, σιγολιώνοντας και αναζητώντας την καλύτερη γωνία κλιματισμού, χρειάζονται παρέα. Όχι απαραίτητα ανθρώπινη, μιας και οι πολλές κουβέντες είναι βάρος κάτι τέτοιες δύσκολες ώρες. Η λύση είναι μία: αυτή η ορθογώνια θεά της ψηφιακής εικόνας και ήχου, που κυκλοφορεί κεκαλυμμένα στον κόσμο μας με το κωδικό όνομα «τηλεόραση».

Κάπου εδώ, θα πέσω στα γόνατα και θα κάνω μια παράκληση στους Ολύμπιους, που απολαμβάνουν αμβροσία και νέκταρ. Όχι άλλες επαναλήψεις τα καλοκαίρια.

Όχι. Φτάνει πια. Μας αρκεί που το χειμώνα βλέπουμε Ρώμα πρωί, μεσημέρι, βράδυ, λες και τον χρειαζόμαστε να μας θυμίζει την αντιβίωση. Το καλοκαίρι ο λαός ζητάει ανανέωση. Δε θέλουμε κι άλλη κονσέρβα.

Γιατί, λοιπόν, ω μεγάλη δημιουργέ της τεμπελιάς, συντηρήτρια της βαρεμάρας, θεά του σαλονιού και μάνα της αποβλάκωσης, μας βασανίζεις έτσι;

Σκεφτείτε το. Είναι λες και υπάρχουν σειρές που πρέπει να τις βλέπουμε μόνο το καλοκαίρι, καθημερινά στις τρεις το μεσημέρι και στις δέκα το βράδυ. Ταινίες, αυστηρά ακατάλληλες για τις κρύες νύχτες του χειμώνα, αλλά επιβεβλημένες μια φορά το μήνα και σε πέντε διαφορετικά κανάλια, μόλις οι μέρες αρχίζουν να μεγαλώνουν. Εκπομπές και talent shows από την εποχή που πηγαίναμε μαζί σχολείο κι όταν μου έδινες το βιβλίο, έλα την ξέρετε τη συνέχεια, που αντί να μπουν στο χρονοντούλαπο και να χαθούν στη λήθη, είναι ακόμα εδώ κι αυτό το καλοκαίρι, να μας θυμίζουν ότι υπάρχουν και χειρότερα.

Η παράνοια όμως, δε σταματάει εκεί. Η συνήθεια τόσων χρόνων, έχει εμποτιστεί τόσο βαθιά μέσα μας, που κι εμείς οι ίδιοι θεωρούμε αυτονόητο ότι κατά το θέρος, θα βλέπουμε τα ίδια και ίδια. Έτσι, ακόμα κι όταν επιλέγουμε ξένες σειρές που τις βλέπουμε ούτως ή άλλως κατά βούληση, δεν ξεκινάμε ποτέ κάτι καινούριο, παρά μόνο βλέπουμε ό,τι σειρά μας έχει μείνει από τα εφηβικά μας χρόνια, από την αρχή. Τι να πω, ίσως ελπίζουμε να έχει αλλάξει κάτι και τα πράγματα να εξελιχθούν διαφορετικά αυτή τη φορά. Μεγάλωσαν οι σεναριογράφοι, ωρίμασαν, ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται.

Καταλαβαίνετε τώρα σε τι πλεκτάνη έχουμε πέσει; Όχι, δεν είναι θεωρία συνωμοσίας. Είναι η αλήθεια. Πάμε όλοι μαζί για την αντίσταση φίλοι μου.

Ανάψτε κεριά, αρωματικά στικς, προμηθευτείτε αιθέρια έλαια, χαμηλώστε τα φώτα και ξεκινήστε παράκληση στη Μητέρα της ξεκούραστης ψυχαγωγίας. Παρακαλέστε την να σταματήσει να μας ταίζει τα ίδια μας τα αποφάγια. Οι σκλάβοι ξύπνησαν.

Κι αν αυτό δεν πετύχει, ξέρετε μπορείτε πάντα να αρχίσετε τις απειλητικές επιστολές στους καναλάρχες. Ή να την κλείσετε. Και να διαβάσετε κανένα βιβλίο. Ή να βγείτε έξω.

Γενικά, τώρα που σας άνοιξα τα μάτια, μπορείτε να κάνετε ό,τι καταλαβαίνετε. Αλλά κοιτάξτε να το αποφασίσετε γρήγορα. Και να το κάνετε γρηγορότερα. Πριν σπάσει ο Φενριρ τα δεσμά του κι έρθει το Ράγκναροκ. Αλλά ακόμα και τότε, ο χειμώνας θα είναι μακρύς και θα γλιτώσουμε τις επαναλήψεις.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.