Καημό βαρύ και πόνο μεγάλο έχω σήμερα φίλοι μου. Μεγάλη απογοήτευση πήρα από τους ανθρώπους. Έχασα την εμπιστοσύνη στους ίδιους μου τους εαυτούς...

Πιάστε ένα καφέ κι ελάτε δω να σας πω τι μου συνέβη. Εκεί που έκανα αμέριμνη τη βόλτα μου στα σοκάκια του εξωτικού Ηρακλείου, βλαστημώντας την ώρα και τη στιγμή που βγήκα απ’το σπίτι μου, συναντώ παρέα κορασίδων, εμφανώς συγχυσμένη.

Λίγο που φώναζαν λες και χτυπήσαν το μικρό δαχτυλάκι στη γωνία του τραπεζιού, λίγο που δεν είχα και κανένα καλό τραγούδι ν’ακούσω, το αυτάκι μου έπιασε αυτή τη φράση να αιωρείται ρυπαρή στην ατμόσφαιρα:

«Eμ τι περίμενες κι εσύ κοριτσάκι μου; Έπρεπε να το φαντστείς απ’την αρχή, αφού είναι Δίδυμος».

Πριν προλάβω να χιμήξω στην ανίερη κοριτσοπούλα που μίλησε έτσι για μας τα αξιολάτρευτα Διδυμάκια, ένιωσα κάτι να αλλάζει.

Ο χρόνος έχασε μια στιγμή, η κυκλοφορία σταμάτησε, ο αέρας φύσηξε μανιασμένος, σύνεφφα σκέπασαν τον ουρανό και όλοι όσοι βρίσκονταν τριγύρω συμφώνησαν βουβά με ένα νεύμα, ενώ το μόνο που ακουγόταν ήταν βαθιές ρουφηξιές καπνού.

Κι εκεί το είδα. Αυτό που όλοι ξέρουν κι εγώ επέμενα να το αρνούμαι. Είδα την πλεκτάνη που μας έστησαν. Και το όνομα αυτής: Κατηγορήστε το Δίδυμο.

Ναι, φίλοι, φίλες και ανήλικα που βρεθήκατε κατα λάθος μπροστά στον υπολογιστή. Ο κακός κόσμος λέει ότι για όλα φταίνει οι Δίδυμοι.

Για τις εφτά πληγές του Φαραώ, φταίνε οι Δίδυμοι. 
Για τους δίδυμους πύργους, φταίνε οι Δίδυμοι.
Για τον Τιτανικό, ναι οι Δίδυμοι.
Για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, οι Δίδυμοι.
Για το πρωτάθλημα που δεν θα πάρει ποτέ η ΑΕΚ, πάλι φταίνε οι Δίδυμοι.
Για τις βολές του Γκασόλ, φταίνε αποκλειστικά και μόνο οι Δίδυμοι.
Για τις γυναίκες που δεν καταλαβαίνουν το οφσάιντ, φταίνε οι Δίδυμοι.
Για εκείνες που «έχουν πονοκέφαλο» φταίνε, όχι γι’αυτές φταίει ο Ερμής ο ανάδρομος, αλλά κυβερνήτης των Διδύμων είναι, τι περιμένεις:

Ακόμα και για την τυφλή, άμορφη και βδελυρή μάζα που δεσπόζει βλάσφημα στο σκοτεινό κέντρο του σύμπαντος (ναι ο Κθούλου, δηλαδή) και μια μέρα θα σας καταβροχθίσει όλους με τα πλοκάμια του, οι Δίδυμοι θα φταίνε.

Καταλαβαίνετε τι περνάμε, τα καημένα; Ε όχι, ήρθε η ώρα οι σκλάβοι να ξυπνήσουν.

Μας κακολογούν ασύστολα και μας διαβάλλουν ξεδιάντροπα. Μας λένε διπρόσωπους, κυκλοθυμικούς και διχασμένους, ενώ είμαστε ξεκάθαρα προσαρμοστικοί. Μας λένε επιπόλαιους, ότι βαριόμαστε εύκολα και δεν μπορούμε να κρατήσουμε για πολλή ώρα μια απόφαση, ενώ ξεκάθαρα είμαστε πολυτάλαντοι και δεν μπορούμε να στερήσουμε τις ικανότητές μας από τον κόσμο και πρέπει να τις ξεδιπλώσουμε όλες μπροστά σας.

Λένε ότι δεν μπορούμε να συγκεντρωθούμε σε ένα πράγμα τη φορά, με αποτέλεσμα να τα κάνουμε όλα βιαστικά και λάθος. Τι εννοούν δηλαδή: Δεν έχει τύχει σε όλους να βάλουν καμιά φορά το τηλέφωνο στο ψυγείο επειδή διάβαζαν το βιβλίο τους, να ρίξουν λίγο μανό στη σάλτσα για τα μακαρόνια την ώρα που έβαφαν τα νύχια τους ή να πετάξουν τα κλειδιά αντί για τα σκουπίδια επειδή γλιστρούσε το κινητό απ’το αυτί;

Κακοήθειες, φίλοι μου, κακοήθειες. Αποδιοπομπαίοι τράγοι, σε μια σκευωρία επονείδιστη. Αγαπήστε μας, είμαστε αξιολάτρευτοι. Και τα λίγα, ελαττωματάκια, που ίσως και να διαθέτουμε, όπως όλοι άλλωστε, περνούν απαρατήρητα, σας το εγγυώμαι εγώ προσωπικά.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.