Εγώ τρέχω, εσύ τρέχεις, αυτός τρέχει. Εμείς τρέχουμε, εσείς τρέχετε, αυτοί τρέχουν. Ένα οχτάχρονο παιδάκι μόλις ξέρασε στο στόμα του και αποφάσισε να μην ξαναδιαβάσει γραμματική.

Ήρθε πάλι ο καιρός, που οι αρχικές μας γεμίζουν ιδρωμένους, κουρασμένους, καταπονημένους μαραθωνομάχους -ε συγγνώμη, μαραθωνοδρόμους εννοώ- που κατάφεραν να τερματίσουν και είπαν να βγάλουν και μια σέλφι να το γιορτάσουν.

Στη χώρα του ήλιου, του μουσακά και του «μαλάκα», όλα είναι δρόμος. Ώπα, λάθος πάλι. Αυτό είναι ταινία του Βούλγαρη. Πάμε ξανά. Στη χώρα του ούζου, του μεζέ και της θάλασσας, όλα είναι μόδα. Ό,τι κάνει ο δίπλα, πρέπει να το κάνεις κι εσύ και μάλιστα καλύτερα.

Έτσι, τα τελευταία χρόνια, είμαστε όλοι φιτ, βάζουμε μια στο τόσο τις φόρμες μας, όχι αυτές για το γυμναστήριο, τις άλλες, τις καλές και ξεχυνόμαστε στους δρόμους να τρέξουμε. Πούλμαν ξεκινάνε από τα ορεινά, πεδινά και υποθαλάσσια μέρη αυτής της χώρας, για να μεταφέρουν τους επίδοξους δρομείς μαζικά. Κανένας συμβολισμός, μην το ξαναπείτε. Παρέες που τρέχουν μαζί και προσέχουν μην ξεχάσουν και το καθιερωμένο check-in του Σαββατοκύριακου. Μοναχικοί γυμνασμένοι λύκοι και καλλίγραμμες νεαρές με καινούρια γυαλιστερά κολάν.

Τι εννοείτε ότι δεν το κάνουν γιατί έγινε μόδα, αλλά επειδή...λόγοι; Μου λέτε ότι υπάρχουν άνθρωποι που πάνε και τρέχουν; Επειδή γουστάρουν; Έτσι απλά; Χωρίς να κυνηγάνε φαΐ; Και χωρίς όπλο κολλημένο στον κρόταφο; Ή μαχαίρι στο λαιμό;

Προσπερνάω το οφθαλμοφανέστατο αυτό ψέμα και επανέρχομαι στο θέμα μου. Όπως μάθαμε ότι δεν ξέρεις να χαλαρώνεις αν δεν πας καλοκαίρι στη Μύκονο και δεν απολαμβάνεις χουχούλιασμα και θαλπωρή αν δεν κάνεις Χριστούγεννα στην Αράχωβα, έτσι δεν αθλείσαι κι αν δεν τρέξεις μαραθώνιο. Αφήστε που τώρα τελευταία, όσο τρέχεις, προσφέρεις.

Αρκεί να υπογράψεις ένα συμβόλαιο με το αίμα σου, να το κολλήσεις σε τρεις τοίχους που βλέπουν ανατολικά, να κάνεις τρεις μετάνοιες και εκατό κάμψεις και να μην ξεχάσεις να προτρέψεις πέντε φίλους σου να το κάνουν κι αυτοί. Με hashtag. Στο facebook.

Εγώ συντάσσομαι υπέρ. Ξεκάθαρα. Αποτάσσομαι το σατανά της μη συμμετοχής και τέτοια. Και μάλιστα, όσο πιο πολλές φωτογραφίες ανεβάσετε τόσο καλύτερα. Πείθουν πιο πολύ ότι το νιώθεις αυτό που κάνεις ρε παιδί μου. Ότι το γουστάρεις. Αλλιώς γιατί να θέλεις να το μοιραστείς με τον κόσμο όλο; Aν πετύχετε και κανένα διάσημο και βγάλετε σέλφι κοντά του, πίσω του, μπροστά του, στο αμάξι του, άντε και μαζί του αν σας κάτσει, έχετε εγγυημένη likeoπαγίδα. Μπορεί να ρίξετε και γκομενάκι, δεν ξέρω.

Τι έχεις καημένη Ρούμελη και βαριαναστενάζεις; Δεν καταλαβαίνεις ότι το κάνουν όλοι; Τώρα πρέπει να το κάνουμε κι εμείς. Eξισορροπούμε και ότι δεν πατάμε όλο το χρόνο γυμναστήριο έτσι. Πίνουμε καφέ με όποιο γνωστό είχαμε χάσει απ’το προνήπιο και γινόμαστε μέρη συλλογικής δραστηριότητας.

Και τώρα που είμαστε και ένα τσακ πιο ευαισθητοποιημένοι, με προσφορές και αφιερώσεις, ας βαφτούμε όλοι μαζι μπλε να πέσουμε στη θάλασσα. Για συμπαράσταση στους πρόσφυγες και μόνο, δεν εννοώ ότι μας αξίζει ας πούμε, αυτά είναι κακοήθειες ανταγωνιστών.

Και τέλος πάντων, κάτι πρέπει να κάνουμε κι εμείς τις Κυριακές. Πέρασε καιρός από τις τελευταίες εκλογές, αν μας κόψουν και τους μαραθώνιους τι; Θα μας πείτε να πάμε για κανένα καφέ σαν άνθρωποι στο τέλος, τόση φόρα που πήρατε.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.