Ο Παύλος θα ήταν σήμερα 68 χρονών και θα αναρωτιόταν «Πού πήγαν οι τρακόσοι του Λεωνίδα και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά;». Το ερώτημα αυτό βέβαια το είχε θέσει στον ελληνικό λαό από το 1987 όταν έγραφε τον «Ηλεκτρικό Θησέα». Μα ποιoς έδινε σημασία σε έναν «Απροσάρμοστο» όπως τον είχαν χαρακτηρίσει πολλοί. Ο Παύλος όμως ήταν όντως απροσάρμοστος ή ένας άνθρωπος με ευαισθησίες που δεν έβρισκε τρόπο να τις εκφράσει;

Η μουσική πορεία του Παύλου ξεκινάει το 1970 από τη Θεσσαλονίκη όπου σπουδάζει Μαθηματικός. Γνωρίζει τον Παντελή Δεληγιαννίδη και θα ενσωματωθούν στο συγκρότημα «Μπουρμπούλια». Στη δικτατορία όμως το γκρουπ διαλύεται, οι υπόλοιποι ακολουθούν τον Σαββόπουλο. Ο Παύλος θα επιλέξει να συμμετάσχει ως τραγουδιστής σε τρεις δίσκους του Γιάννη Μαρκόπουλου. To 1976 δημιουργεί με τους Βασίλη και Νίκο Σπυρόπουλο το γκρουπ «Σπυριδούλα» και κυκλοφορούν τον κορυφαίο δίσκο της ελληνικής ροκ «Φλου».

Μέσα από το δίσκο «Φλου» έρχεται να ανυψώσει τον ερμηνευτή-στιχουργό Παύλο Σιδηρόπουλο. Οι στίχοι είναι μεστοί με βαθιά νοήματα και μια καθαρά ελληνική θεματική. Μες στο δίσκο διακρίνονται για πρώτη φόρα τολμηρές ροκ μορφές. «Φίλε μου όλα φλου» ίσως ένας από τους πιο γνωστούς του στίχους που κρύβει μια αλήθεια, ότι στη ζωή μας όλα είναι φλου! Ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί το επόμενο λεπτό, την επόμενη στιγμή, όλα αιωρούνται. Οι στίχοι του δεν είναι παρηγορητικοί ούτε ουτοπικοί αλλά αυθεντικοί και παρουσιάζουν κομμάτια της ζωής του Παύλου. Το μπλουζ του έδωσε τη δυνατότητα να εισέλθει στα μονοπάτια του πόνου που τον ένιωθε έντονα. Εξέφρασε τον πόνο του και τα ερωτήματά του μέσα από τη μουσική. Αλλά τελικά δεν το κατάφερε. Πάλεψε όμως αν και η πάλη του παρεξηγήθηκε από την κοινωνία. Γιατί το να παλεύεις με τους δαίμονές σου είναι δύσκολο αλλά ακόμη δυσκολότερο είναι να εξηγείς στους γύρω τον τρόπο που επέλεξες να νικήσεις τους εσωτερικούς σου εχθρούς. Γιατί το «ξέσπασμα» δεν είναι κανείς σε θέση να το καταλάβει αφού κανείς δεν ξέρει τι κρύβεις!

 «Η γυναίκα είναι ο καθρέφτης μας. Είναι το πλάσμα που αγαπάμε στο έπακρον και μισούμε στο έπακρον ταυτοχρόνως, όπως εμπεριέχουμε τον Σανατά και τον Θεό μαζί.» έλεγε ο Σιδηρόπουλος για τις γυναίκες. Ο Παύλος δεν έκανε ποτέ δική του οικογένεια αλλά δινόταν ολοκληρωτικά και με πάθος, αγαπούσε τις γυναίκες που συνάντησε στο δρόμο του. Βέβαια έχει ερωτικά τραγούδια, όπως το «πρίγκιπας». Στο δίσκο του «Φλου» περιέχονται δύο ερωτικά τραγούδια για δυο διαφορετικές γυναίκες. Γιατί ο Σιδηρόπουλος υμνούσε κάθε γυναίκα που ερωτευόταν με μοναδικό τρόπο κάθε φορά. Το τραγούδι «Στην Κ» μιλάει για μια κοπέλα που ερωτεύτηκε, η μάνα της δεν ήθελε τον Παύλο και παντρεύτηκε κάποιον άλλον. Παρουσιάζεται όμως ο ερμηνευτής πολύ αισιόδοξος, καθώς πιστεύει πως η κοπέλα όταν καταλάβει το λάθος της θα ξαναγυρίσει στην αγκαλιά του αλλά μάλλον αυτό δε συνέβη ποτέ. «Πες μας τι θα γίνει αν κάποτε θ’ αγγίξεις το κορμί σου και το βρεις τσακισμένο απ’ τις πληγές. Και γύρω σου κούκλες χλωμές ανίκανες ν’ ακούσουν τη φωνή σου και οι αλήθειες να σέρνονται στο πάτωμα γυμνές.» Το «Μου ‘πες θα φύγω» είναι το κομμάτι που έγραψε για τη Γιόλα, ένα κορίτσι που αγάπησε. Το τραγούδι γράφτηκε όταν χώρισαν, μπήκε στο συρτάρι και η μουσική ήρθε καιρό μετά. Τα ξαναβρήκαν βέβαια και λέγεται πως η Γιόλα τον «έχωσε» στην ηρωίνη για να τον κρατήσει κοντά της. Κανείς ποτέ δεν έμαθε αν ήταν αλήθεια και γιατί το έκανε αυτό. «Θεέ μου το ξέρω τώρα είμαι μοναχός. Και όμως θα γυρίσει πάλι, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς». Γενικά ο Παύλος πάντα βγάζει μια αισιοδοξία ότι θα υπάρχει επιστροφή των γυναικών που τον αφήνουν.

Το 1979 θα συμμετάσχει σε μια ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου «Ο Ασυμβίβαστος». Μέσα από την ταινία τραγούδησε δύο από τα πιο γνωστά τραγούδια που τον έκαναν γνωστό το «Να μ’ αγαπάς» και το «Κάποτε θα ‘ρθουν να σου πουν». Μετά από μια διαρκή αλλαγή συνεργατών θα κατασταλάξει το 1980 στους «Απροσάρμοστους». Το όνομα του συγκροτήματος θα το δώσει η μητέρα του, χαρακτηρίζοντας τα μέλη του γκρουπ «Απροσάρμοστα». Ο δίσκος «Εν λευκώ» θα κατηγορηθεί για προτροπή στη χρήση ναρκωτικών.

Το 1980 έχει ξεκινήσει την χρήση ναρκωτικών και συγκεκριμένα ηρωίνης. Έλεγε πως δεν έχει τίποτα να χάσει. Αργότερα αντιλήφθηκε πως δεν είναι εύκολο να ξεφύγεις από τη μάστιγα των ναρκωτικών. Προσπάθησε να μείνει καθαρός κατά διαστήματα αλλά δεν το έκανε ποτέ με τη βοήθεια κάποιας σχετικής οργάνωσης, με αποτέλεσμα να μην τα καταφέρει. Την άνοιξη του 1990 η μητέρα του πεθαίνει και λίγο αργότερα θα αντιμετωπίσει ένα σοβαρό πρόβλημα με το χέρι του. Αν και περνούσε όλα αυτά ο Παύλος ετοιμάζει το νέο του άλμπουμ που κυκλοφόρησε μετα το θάνατό του «Άντε καλή τύχη μάγκες». Στις 6 Δεκεμβρίου του 1990 θα πεθάνει στο σπίτι μιας φίλης του από υπερβολική δόση ναρκωτικών.

«Εν κατακλείδι» ο «Απροσάρμοστος» δεν πέθανε, ζει ακόμα μέσα από τα τραγούδια του. Μεγαλώνει ακόμα γενιές που ψάχνουν αλήθειες μέσα από τους στίχους του, προσπαθώντας να βγουν από τους δικούς τους λαβύρινθους. Ο Παύλος βρήκε ένα τρόπο να ξεσπάσει, το ροκ εντ ρολ. «Γιατί εγώ δεν είμαι ροκεντρολίστας από γεννησιμιού μου. Είχα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια. Αλλά το διάλεξα σαν τρόπο ζωής. Και ό,τι τράβηξα μετά το τράβηξα επειδή το ‘θελα, όχι επειδή οδηγήθηκα προς τα ‘κει» είχε πει. Αυτός ήταν ο Παύλος, ένας Απροσάρμοστος και Ευαίσθητος Πρίγκιπας!

Το τραγούδι που ακολουθεί είναι το πρώτο που άκουσα και με το οποίο γνώρισα τον καλλιτέχνη Παύλο.

Άντε και καλή μας τύχη μάγκες!

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.