Η φοιτητική ζωή και γενικά οι ηλικίες από 18 έως 26 ετών χαρακτηρίζονται από τα ξενύχτια. Είναι η ηλικία που τα Σάββατα δε δέχεσαι να γυρίσει σπίτι πριν να χαράξει και βέβαια σημαίνει και κατανάλωση αλκοολούχων ποτών. Μπορεί να μη γίνεται μόνο τα Σάββατα αλλά και τις Παρασκευές, γενικότερα κάθε φορά που αποφασίζεις να βγεις για ποτό. Ισχύει λοιπόν για όλους τους νέους αυτό;


Υπάρχει μια κατηγορία νεαρών ατόμων(ευτυχώς είναι λίγοι) που αρνούνται τη νυχτερινή διασκέδαση. Σοκ. Ναι φίλε μου, εσύ που διαβάζεις το άρθρο και αναρωτιέσαι, ναι υπάρχουν και αυτά τα άτομα στον πλανήτη μας. Είναι νέοι που δε θέλουν να βγουν για ποτό, να κλαμπάρουν μέχρι τελικής πτώσεως, να δώσουν πόνο στα μπουζούκια ή απλάνα πάνε μέχρι το μπαράκι της γειτονιάς βρε αδερφέ. Μα πώς γίνεται αυτό; Είναι στο ζενίθ της ζωής τους και ζουν σαν σαρανταπεντάρηδες με οικογένειες.


Εντάξει, δεν είπα ότι και κάθε μέρα πρέπει να γυρίζεις σπίτι σου χαράματα, αλλά ένα Σάββατο αν όχι κάθε βδομάδα αλλά ανά 15 μέρες επιβάλλεται. Όταν τους προσκαλείς κάθε φορά να βγείτε, δε θέλουν ή τους τυχαίνει πάντα μα πάντα κάτι να κάνουν. Εκεί λοιπόν παραιτείσαι από το να προσκαλείς και λες αν θελήσουν να σε ειδοποιήσουν. Αλλά κάθεσαι και αναρωτιέσαι, δε βγαίνουν επειδή όντως το θέλουν ή υπάρχουν και άλλοι λόγοι που δεν πάει το μυαλό μας; Δεν είναι εύκολο να το συζητήσεις μαζί τους αλλά δεν είναι και ακατόρθωτο. Η εξήγησή τους μπορεί να σε εκπλήσσει και το μυαλό σου να προχωρήσει σε μονοπάτια που δεν το φανταζόσουν. Προσπάθησε λοιπόν μια φορά και κάνε το βήμα, να τους ρωτήσεις γιατί δε θέλουν να βγουν έξω και να ξενυχτήσουν, όχι τη στιγμή που τους προσκαλείς αλλά όταν έχεις βγει για ένα καφέ.


Εγώ λοιπόν έχω κάποιους φίλους που δε βγαίνουν έξω να ξενυχτήσουν και έχω συζητήσει μαζί τους. Είναι διάφοροι οι λόγοι και διακρίνονται θα μπορούσαμε να πούμε σε διάφορες κατηγορίες. Μία κατηγορία που για μένα είναι κατά βάση ψεύτικη ότι δεν το θεωρούν ουσιώδες τρόπο διασκέδασης μιας και φοιτούν σε ένα πανεπιστήμιο και προορίζονται για ακαδημαϊκή καριέρα. Εντάξει τώρα δεν υπάρχει περίπτωση να εξαρτηθεί το μεταπτυχιακό ή η επαγγελματική αποκατάσταση ενός ατόμου από το αν ξενυχτάει τα Σάββατα. Έλεος πια αυτοί οι δηθενισμοί.

Μια άλλη ομάδα ατόμων υποστηρίζει πως δεν μπορούν να αντέξουν να κάθονται 5 ώρες μέσα σε ένα μαγαζί και απλώς να πίνουν και να χορεύουν, χωρίς να συζητούν. Έχουν εν μέρει ένα δίκιο, αλλά δεν είναι και ένας τρόπος να ξεδώσεις χωρίς να σε απασχολεί τίποτα για 5 ώρες; Είσαι εσύ, η παρέα και το ποτό! Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. 

Κάθε ηλικία πρέπει να τη ζεις στο μέγιστο και να δοκιμάζεις ό,τι την αφορά πάντα με μέτρο. Γιατί όταν δε θα μπορείς τότε θα θες να τα κάνεις. Έλα όμως που τότε θα σε κοιτούν όλοι σαν το στερημένο, που δεν έχει περάσει καλά ως φοιτητής ή γενικά ως νέος. Για ‘μένα είναι και ένας λόγος που οι άνθρωποι κουβαλούν απωθημένα. Ζήσε λοιπόν τώρα που μπορείς και «κλείδωσε» τα πρέπει σε ένα ντουλάπι.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.