Δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να ειπωθεί για το «λαϊκό παιδί» που έγινε «μύθος». Έφυγε πριν από ένα χρόνο σε μια τραγωδία στην παραλιακή και ακόμα δεν ξέρουν τελικά ποιος ή τι έφταιγε. Και αν η αλήθεια μαθευτεί, δε θα αλλάξει τίποτα γιατί ο Παντελής ζει πλέον μακριά μας και τραγουδά για τον πόνο και την αγάπη στη γειτονιά των αγγέλων.

Μεγάλωσε στη Νέα Ιωνία σε μια οικογένεια που λάτρευε και τον λάτρευαν. Είχε από μικρός πάθος με τη «στρογγυλή θεά» όμως στα 17 του οι γιατροί διαπίστωσαν ότι πάσχει από μυοκαρδιοπάθεια. Δίνει πανελλήνιες και περνά στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών του Ναυτικού. Εργάστηκε για 10 χρόνια ως μόνιμος υπαξιωματικός και στη συνέχεια παραιτήθηκε για να πραγματοποιήσει το μεγάλο του όνειρο να γίνει τραγουδιστής.

Τον γνωρίσαμε μέσα από το YouTube, όπου τραγουδούσε στο παιδικό του δωμάτιο με μια κιθάρα για τον πόνο που του είχε προκαλέσει ο χωρισμός με την κοπέλα του. Μουσική και στίχοι σε όλα τα τραγούδια δικοί του, γνήσιοι και καθαροί. Χωρίς πολλές λεπτομέρειες και κρυμμένα νοήματα εξέφραζε τον πόνο, την αγάπη και την καψούρα. Τα συναισθήματα έβγαιναν ατόφια και μέσα από τα βάθη της καρδιάς. Δεν ήταν σε καμία περίπτωση ψεύτικος όπως τα «φεγγάρια» που τραγούδησε. Ο κόσμος είδε στην παρουσία του την αλήθεια και τον υποστήριξε μέχρι το τέλος. Ακόμα και όσοι δεν ακούνε τέτοια μουσική ξέρουν ένα στίχο που τον έχουν συνδέσει όλοι μαζί του από την αρχή και δεν είναι άλλος από το «Δεν ταιριάζετε σου λέω».

Ο Παντελής μπήκε στις καρδιές μας σχεδόν αμέσως. Κατάφερε κάθε του τραγούδι να γίνεται επιτυχία. Και κανένας δεν μπορεί να το εξηγήσει πώς γίνεται ένας αυτοδίδακτος τραγουδιστής με απλούς στίχους να σαρώνει. Μήπως τελικά είναι παράδειγμα πως η απλότητα κερδίζει; Μιλούσε με την καρδιά του και όχι με τα λόγια, εξέφραζε την ψυχή κάθε ανθρώπου που έχει αγαπήσει. Τον άκουγαν όλες οι ηλικίες και όλες οι περιοχές. Ναι, ήταν ένας τραγουδιστής που εισέβαλλε στα σπίτια των Βορείων Προαστίων το ίδιο εύκολα που «εισέβαλε» στις πιο λαϊκές γειτονιές. Οι πίστες γέμιζαν λουλούδια κάθε βράδυ αλλά ο Παντελής παρέμενε το απλό παιδί που κέρδιζε ολοένα και περισσότερο κοινό.

Ο τρόπος που έφυγε ήταν άδικος γιατί ακόμα ήταν στην αρχή των ονείρων του. Είναι σαν να άφησε ημιτελές ένα τραγούδι από εκείνα που σκάρωνε στο παιδικό του δωμάτιο. Είναι όμως ανατριχιαστικό, γιατί είχε τραγουδήσει για έναν άνθρωπο που σκοτώνεται σε τροχαίο. Η μοίρα θέλησε να φύγει με τον ίδιο τρόπο και κανείς δεν μπορεί να αναρωτηθεί γιατί. Ο Θεός αποφάσισε ο Παντελής να κάνει πρεμιέρες στα αστέρια του Ουρανού και όχι στις Αθηναϊκές Πίστες. Το «Πίνω από εκεί ψηλά για σένα» θα μας συγκινεί και θα μας ανατριχιάζει κάθε φορά που θα το ακούμε. Είναι ένας ύμνος για τον Παντελή αλλά και για όσους έχουν χαθεί νωρίς.

«Άλλη μια ευκαιρία» θα ζητούσε ο Παντελής από το Θεό και εμείς να τον ξανακούσουμε άλλη μια φορά σε μια από τις «Αλκοολικές μας Νύχτες». Δε «Γίνεται» όμως και είναι άδικο γιατί ακόμα και αν ακούμε τα τραγούδια του, η παρουσία του μας λείπει. Ναι ήρθε η «στιγμή που θα ψάχνουμε να βρούμε σαν τρελοί Παντελή». Στην καψούρα και στον πόνο μας, αν και σε σύντομο χρονικό διάστημα ο Παντελίδης έχει βάλει την υπογραφή του.

«Παραμυθιάζομαι» ότι κάποια στιγμή θα εμφανιστεί μπροστά μας καθώς νιώθουμε πως δεν έφυγε ποτέ. Ξέρουμε πολύ καλά πως «όνειρο ζούμε» και πως δεν πρόκειται να συμβεί. Παντελή να μας προσέχεις από εκεί ψηλά και να τραγουδάς για τον πόνο και την καψούρα όσων βρίσκονται στα ουράνια.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.