Όποιος νομίζει πως το άγχος είναι η μάστιγα που χτυπάει συνήθως άτομα άνω των 30 ετών, είναι απολύτως γελασμένος. Μπορεί να εμφανίζεται συστηματικά και επί καθημερινής βάσεως σε αυτές τις ηλικίες, όμως σίγουρα έχει καταβολές ακόμη και από τα παιδικά μας χρόνια. Τι πάει να πει, τα παιδιά δεν αγχώνονται και είναι ξέγνοιαστα, επειδή δεν έχουν υποχρεώσεις; Κάθε ηλικία έχει τα άγχη της για διαφορετικούς λόγους.

Στην ηλικία των επτά ετών, έχεις το άγχος του σχολείου. Ο πρώτος αποχωρισμός από τη μάνα τη στιγμή που σε αφήνει σε ένα γεμάτο από παιδιά προαύλιο και σε κοιτάζει πίσω από τη σιδερένια πόρτα. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ξυπνάει μέσα σου ένα τερατάκι, που για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής σου θα μεγαλώνει δίπλα σου.

Αρχίζεις σταδιακά να αγχώνεσαι για τους υπόλοιπους συμμαθητές και για το αν θα είσαι καλός στη γυμναστική. Για το πώς θα παίξεις φλογέρα μπροστά σε ολόκληρη την τάξη και πως θα απαγγείλεις εκείνο το δύσκολο ποίημα, που σου έβαλε η δασκάλα για τη γιορτή του Πολυτεχνείου. Και όλα αυτά όσο μεγαλώνεις μπορεί να σου φαίνονται παιδιάστικες ανοησίες, όμως θυμήσου πως τότε ήταν σκέψεις και άγχη που σε κρατούσαν ξύπνιο ολόκληρα βράδια.

Έπειτα σε πλησιάζει η εφηβεία. Χωρίς να σε ρωτήσει σε αρπάζει από τα μούτρα και σε γεμίζει καινούργια προβλήματα. Τώρα έχεις να σκεφτείς χίλια δυο μαθήματα και να γνωρίσεις άλλους τόσους καθηγητές. Πρέπει να ισορροπήσεις ανάμεσα στις ορμόνες σου και στις υποχρεώσεις. Το σώμα σου αλλάζει συνεχώς και μην ξέροντας πώς να το διαχειριστείς έρχεσαι συχνά σε δύσκολη θέση. Ανησυχείς για τα πάντα και κυρίως για το πώς σε βλέπει το άλλο φύλο. Πάλι αϋπνίες και σκέψεις.

Και όταν περνάει επιτέλους η εφηβεία, έρχεται η ώρα που πρέπει να αποφασίσεις τι θα κάνεις στη ζωή σου. Μέσα σε μια κατάσταση πανικού και μηδαμινής αποφασιστικότητας, πρέπει να παλέψεις για κάτι που δεν ξέρεις αν είναι αυτό που σε γεμίζει. Και φυσικά να κάνεις περήφανους εαυτό, γονείς, συγγενείς, καθηγητές και φροντιστήρια. Αυτό είναι άγχος όχι αστεία.

Και η υστερία δεν σταματάει εκεί. Κάθε μέρα που περνάει το τερατάκι μεγαλώνει και σε πιέζει συνεχώς. Έχεις μπει στη δεύτερη δεκαετία της ζωής σου και πρέπει να κατασταλάξεις στις σπουδές και στον επαγγελματικό τομέα που θες να ακολουθήσεις. Και όλα αυτά τη στιγμή που ψάχνεις εργασία για να καλύψεις τα έξοδά σου και μαζεύεις πτυχία από ξένες γλώσσες, γιατί δεν μπορεί κάπου θα σου χρειαστούν.

Με κρίσεις πανικού φτάνεις στα τριάντα. Αν είσαι άνεργος το άγχος μπορεί να μετατραπεί σε κατάθλιψη, ενώ αν εργάζεσαι, σε νευρικό κλονισμό. Είναι η ώρα που από το μυαλό σου περνάει και η σκέψη της οικογένειας. Να βρεις τον κατάλληλο σύντροφο, να τον κρατήσεις για μια ζωή και να κάνεις οικογένεια μαζί του. Να συντονίσεις καριέρα και οικογένεια χωρίς να χάσεις εντελώς τον εαυτό σου. Πρέπει να μάθεις έναν νέο τρόπο ζωής.

Και όταν γίνεσαι γονιός, το άγχος σου διπλασιάζεται. Φοβάσαι για τα πάντα. Αναρωτιέσαι αν θα καταφέρεις να προσφέρεις στο παιδί σου όλα όσα θέλεις και αν θα το μεγαλώσεις σωστά. Τρέμεις στην ιδέα μήπως πάθει κάτι και ξαγρυπνάς μέχρι να γυρίσει από τις βραδινές εξόδους. Και ακόμη και να φύγει από το σπίτι, να σπουδάσει, να παντρευτεί και να κάνει τη δική του οικογένεια το τερατάκι του άγχους σου είναι πάντα εκεί.

Και δεν σε αφήνει ούτε και στα εξήντα. Δεν μπορείς να το αποχωριστείς ποτέ. Τώρα ο φόβος σου είναι ο χρόνος που μετράει αντίστροφα και όλα όσα πρέπει να προσέχεις για να έχεις. Φοβάσαι τον θάνατο και δεν μπορείς να χαρείς τις στιγμές όταν έρχονται, παρά μόνο όταν τις αναπολείς. Θέλεις να ζήσεις όλα όσα δεν μπορούσες τόσα χρόνια και αυτό σε αγχώνει τριπλά.

Μια πυραμίδα είναι το άγχος στην οποία συνεχώς προστίθενται λίθοι. Κάθε ηλικία έχει τις σκοτούρες της, αυτό που πρέπει να καταλάβεις όμως, είναι πως οι σκοτούρες θα είναι πάντα εκεί για όλους. Καλύτερα λοιπόν να γίνεις φίλος με το τερατάκι του άγχους και να δεις τα πράγματα πιο χαλαρά.

Υπάρχουν τόσοι και τόσοι που τα πέρασαν πριν από εσένα και άλλοι τόσοι που θα τα περάσουν μετά. Προτιμότερο να εστιάζεις στις όμορφες στιγμές της ζωής με ηρεμία και καθαρό μυαλό. Το υπερβολικό άγχος το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να θολώνει την κρίση σου και να διαλύει τις χαρές σου. 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.