Η λογοτεχνία είναι ο χώρος όπου οι συγγραφείς λατρεύουν να παίζουν με αμφισημίες. Να δίνουν διπλή σημασία στις λέξεις τους. Χρησιμοποιούν τα λόγια κυριολεκτικά και μεταφορικά. Κάπως έτσι εμφανίζεται και η σημασία της λέξης γονιός. Αμφίσημη, με πολλές συνέπειες και για τους ίδιους και για τα παιδιά τους.

Σε μια κοινωνία που μαστίζεται από το άγχος και όλοι προσπαθούν να προλάβουν τη σκιά του άλλου, η προτεραιότητα στη σχέση αυτών των δύο κάπου χάθηκε. Υπάρχουν γονείς που δίνουν ρόλο στα παιδιά τους κι άλλοι που απλώς έχουν παιδιά. Σε αυτό το σημείο εμφανίζονται λοιπόν οι δύο κατηγορίες. Οι κυριολεκτικοί και οι μεταφορικοί γονείς. Το κοινό τους σημείο; Απέκτησαν παιδιά. Οι πρώτοι κατ' ουσίαν και οι δεύτεροι κατ' όνομα.

Ανέκαθεν λοιπόν υπήρχαν αυτές οι δύο κατηγορίες ανθρώπων. Οι γονείς σε όποια ηλικία κι αν βρίσκονται είναι τα πρόσωπα τα οποία αποτελούν τα πρώτα στηρίγματα των παιδιών τους. Είναι εκείνοι οι οποίοι αγωνίζονται να μεταδώσουν αξίες και να δημιουργήσουν όχι μία συνέχειά τους, αλλά έναν καινούριο άνθρωπο. Και, όπως είπα, όχι κατ' όνομα αλλά κατ' ουσίαν.

Αυτοί λοιπόν -που ήδη καταλάβατε ότι ανήκουν στην πρώτη κατηγορία, ξέρουν πως δεν είναι τέλειοι. Αναγνωρίζουν πως και οι ίδιοι μεγάλωσαν με αρκετά λάθη από τους προηγούμενους και παλεύουν να τα μετριάσουν. Μιλούν με τα παιδιά τους και έχουν το χρόνο να τα ακούσουν, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει. Θα προσπαθήσουν να τα βοηθήσουν, θα χαρούν ή θα λυπηθούν μαζί τους. Θα τα διδάξουν πώς να εκδηλώνουν κάθε λογής συναίσθημα. Επί της ουσίας, είναι εκείνοι οι γονείς που πολύ απλά ξέρουν τα παιδιά τους.

Δεν είναι αλάνθαστοι, φυσικά κι εκείνοι αρκετές φορές πέφτουν στις παγίδες και στα στεγανά της κοινωνίας. Για καλή τύχη όμως των παιδιών τους, έχουν έναν άσο. Μνήμη. Πέρασαν, σε διαφορετικές συνθήκες, όσα βιώνουν τα παιδιά τους σήμερα. Άγχος, ανασφάλεια, ενθουσιασμό, ζωή.  Και θυμούνται πως το πιο σημαντικό για ένα παιδί είναι απλά να το ακούσεις. Έτσι θα το γνωρίσεις και κάποτε θα κερδίσεις μια θέση στις χαρές του.

Τα παιδιά λοιπόν αυτών των ανθρώπων μεγαλώνουν ξέροντας πως υπήρξαν και υπάρχουν κάποιοι στη ζωή τους οι οποίοι φρόντισαν να τους δίνουν επιλογές. Έφτιαξαν με βάση αυτά το πρόγραμμά τους και ήταν παρόντες σε κάθε αποτυχία ή επιτυχία τους. Αυτήν την ατμόσφαιρα λοιπόν με τη σειρά τους θα μεταφέρουν και στη δική τους οικογένεια.

Στον αντίποδα υπάρχουν οι μεταφορικοί. Φυσικά και έχουν παιδιά, φαίνεται και στα χαρτιά τους. Άντε και στην καθημερινότητά τους. Τα λεγόμενα παιδιά-αξεσουάρ. Είναι εκείνο το είδος που θεωρεί πως κατέχει το αλάθητο και περιμένει το ίδιο από την επόμενη γενιά. Προφανώς και τους παρέχει τα πάντα. Αν μιλήσουμε για υλικά αγαθά είναι τυπικοί. Στο συναισθηματικό κομμάτι είναι απόντες. Ξέρετε, μιλάω για τον τομέα που έχει περισσότερη ανάγκη το παιδί ανεξαρτήτου ηλικίας.

Συνήθως δε γνωρίζουν το παιδί τους. Τις συνήθειες, τα όνειρα, τους προβληματισμούς του. Στην πλάνη τους θεωρούν πως μεγαλώνουν ευτυχισμένα παιδιά, τα οποία είναι πλήρη. Δυστυχώς αν ποτέ καταφέρουν να τα γνωρίσουν, όταν και αν βρουν χρόνο στο δύσκολο πρόγραμμά τους, θα δουν ανθρώπους χωρίς αυτοεκτίμηση, με μόνη ανάγκη κάποιον να μιλήσουν. Όταν θα έρθει η ώρα να το κάνουν, φυσικά οι συνομιλητές τους δε θα είναι αυτοί. Το λάθος τους; Η επιλεκτική μνήμη. Προσφέρουν όσα τους έλειψαν. Φυσικά αυτό αφορά τα υλικά, αφού θεωρούν πως μέσω αυτών καλύπτουν ανάγκες τους. Δυστυχώς ξεχνούν να προσφέρουν όσα και οι ίδιοι ήθελαν. Μια ουσιαστική σχέση. Αφού κατά βάθος..μάλλον δεν την είχαν.

Τα παιδιά αυτής της κατηγορίας μεγαλώνοντας κλειδώνουν συναισθήματα και αποκτούν άμυνες. Προσπαθούν συνήθως να αποδεικνύουν ποιοι είναι ή τι μπορούν να κάνουν, απλώς για να λάβουν αυτό που τους έλειψε. Κάτι που για άλλους είναι δεδομένο. Την προσοχή των γονιών τους, η οποία όσα χρόνια κι αν περάσουν, είναι απαραίτητη.

Είναι βέβαιο πως κανείς δε γεννιέται γονιός, ούτε υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο μυστικό που ξέρουν λίγοι. Σίγουρα δε θα γίνει τέλειος αφού πάντα θα υπάρχουν και αμήχανες στιγμές, φοβίες και λάθη. Το βασικό είναι να θυμάται πως και ο ίδιος κάποιες φορές βρέθηκε στη θέση να θέλει να ακουστεί. Στο τέλος, η επιτυχία του θα είναι να μεγαλώσει παιδιά, τα οποία θα είναι υγιή χωρίς κατάλοιπα από τους ίδιους. Παιδιά τα οποία θα έχουν να θυμούνται ότι ποτέ δεν τα άφησαν βουβά πρόσωπα στο έργο της ζωής τους.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.