Μια ιστορία που δεν θα τέλειωνε ποτέ. Αυτή ήταν η σκέψη που μάγεψε το Μπάστιαν, όταν διάβασε τον τίτλο του βιβλίου. Ένα δυστυχισμένο παιδί, δειλό, όπως πίστευε κι ο ίδιος για τον εαυτό του, που βιώνει την κακομεταχείριση από τους συμμαθητές του και την αδιαφορία του πατέρα του, μαζί με πολλές συζητήσεις για το πώς οφείλει να πατάει στα πόδια του και να μη χάνει χρόνο στη φαντασία του. Κυνηγημένος λοιπόν για άλλη μια φορά απ’τους «σκληρούς» του σχολείου, βρίσκεται στο παλαιοπωλείο του Κορεάντερ και κλέβει ένα μοναδικό θησαυρό.

Κάπως έτσι λοιπόν μπαίνουμε κι εμείς στην Ιστορία Χωρίς Τέλος του Μίχαελ Έντε. Ακολουθώντας ένα παιδί που ουσιαστικά νιώθει μόνο και ψάχνει έναν τρόπο να νιώσει μοναδικός. Του αρέσουν τα βιβλία, εκεί οι άσχημες καταστάσεις είναι απλώς ιστορίες, σταματούν μόλις τα κλείσεις. Αυτό το βιβλίο όμως είναι διαφορετικό. Στην ουσία μέσω αυτού, θα αλλάξουν όλα, αφού η φαντασία με κάποιο τρόπο αλληλεπιδρά με την πραγματικότητα.

Κρυμμένος λοιπόν στη σοφίτα ουσιαστικά ξεκινά τη δική του περιπέτεια, μέσα στις σελίδες ενός βιβλίου, που αποτελεί το έναυσμα για να βρει τον εαυτό του. Δυο αντίπαλα στρατόπεδα εμφανίζονται μπροστά του. Το τίποτα απειλεί να καταπιεί την ονειροφαντασία. Ο Μπάστιαν από αθέατος παρατηρητής της πραγματικότητας, αποφασίζει να γίνει πρωταγωνιστής της φαντασίας. Θέλει να γίνει ένας απ’ τους ήρωες του βιβλίου, ώστε να βοηθήσει την ιστορία ενός κόσμου, που είναι ή ήταν καταφύγιο όλων μας και τώρα κινδυνεύει.

Όχι και τόσο ασφαλές βιβλίο λοιπόν, όσο και τα άλλα. Ο μικρός πρωταγωνιστής θα μπει επί της ουσίας σε έναν κόσμο που θε βρεθεί αντιμέτωπος με τους φόβους και τις επιθυμίες του. Θα αποκτήσει φίλους, όπως τον Ατρέγιου, ένα παιδί γενναίο και, όπως νομίζει λανθασμένα ο ίδιος, διαφορετικό από αυτόν. Θα μάθει να προσέχει τι εύχεται. Η Λαμπηδόνα, το φυλακτό που θα έχει σημαντικό ρόλο στην πορεία του, θα του εκπληρώσει ευχές. Δίπλα της θα νιώθει ισχυρός και θα μαγευτεί από τη δύναμή της. Στην αρχή εγωιστικές ευχές, μόνο και μόνο για να καλύψει τις ανασφάλειές του, στη συνέχεια όμως, ώριμες και ανιδιοτελείς.

Κάθε ευχή όμως, όσο προχωράει η ιστορία και ο Μπάστιαν εισέρχεται πιο βαθειά στον κόσμο της φαντασίας, έχει κι ένα αντίτιμο. Αναμνήσεις. Χάνει μία μία τις δικές του. Οι φίλοι του τον ρωτούν για το δικό του κόσμο, αλλά εκείνος δε θυμάται πολλά πλέον. Δε θέλει να θυμάται. Δε θέλει να γυρίσει πίσω. Είναι δύσκολη η πραγματικότητά του, αλλά χωρίς αυτήν, του λένε οι φίλοι του, δεν έχει αξία η φαντασία. Αναγνώστης και ήρωας λοιπόν μαζί, θα ανακαλύψει αρετές κι αισθήματα που νόμιζε πως δεν είχε. Θα νιώσει γενναίος και σε αυτό τον κόσμο, θα βρει την ωριμότητα.

Σελίδες γεμάτες πλάσματα και τόπους, που παρασύρουν τον κάθε αναγνώστη να γίνει ήρωας και να τους γνωρίσει. Έτσι κι αλλιώς, έχει την ελευθερία από το συγγραφέα να κινηθεί όπως θέλει ανάμεσά τους, φτάνει να ξαναγυρίσει στην πραγματικότητα, ώστε να επιστρέψει και με άλλους συνοδοιπόρους στην ονειροφαντασία. Ένα κόσμο που όλοι έχουν ανάγκη, μικροί και μεγάλοι. Όχι για να κρυφτούν απ’ τα προβλήματά τους, όπως λανθασμένα πιστεύουν κάποιοι, αλλά γιατί καμιά φορά πιο εύκολα συναντούν τον εαυτό τους ανάμεσα στον πετροφάγο, στο σκιάνθρωπο ή στη χώρα των Σασαφράνων.

Ο Μπάστιαν λοιπόν που νόμιζε ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε, κατάφερε να γίνει πρωταγωνιστής της ιστορίας και γύρισε πίσω για να βοηθήσει κι άλλους να γίνουν. Κατάφερε να μας δείξει πως ένα βιβλίο εκτός από τη μαγεία που μας προσφέρει, μας μαθαίνει και κάτι ακόμα. Πως «κάθε αληθινή ιστορία είναι μια ιστορία χωρίς τέλος..όμως αυτό είναι μια άλλη ιστορία..που θα την πούμε μια άλλη φορά..»

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.