Τα τατουάζ ή αλλιώς η δερματοστιξία όπως είναι ο ελληνικός όρος , ανέκαθεν αποτελούσαν ένα αμφιλεγόμενο θέμα της καθημερινότητας αφού για την πλειονότητα του κόσμου μέχρι κάποια χρόνια πριν ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα με την υποκουλτούρα και το περιθώριο. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του  ’90 όμως αρκετοί ήταν οι celebrities που τα επέλεξαν ως μέσο έκφρασης και διαμαρτυρίας ενάντια στο κοινωνικό και όχι μόνο κατεστημένο,  χτίζοντας έτσι τα πρώτα θεμέλια απενεχοποίησής τους μετατρέποντας πλέον τη ζωγραφική στο σώμα σε μια νέα μορφή τέχνης.

H λέξη τατουάζ προέρχεται από την πολυνησιακή λέξη «ta» που σημαίνει κάτι το εντυπωσιακό και την ταϊτινή λέξη «tatau», που σημαίνει «για να σηματοδοτήσει κάτι». Η συμπόρευση τους με τον άνθρωπο στο μονοπάτι της ζωής χρονολογείται από το 6000 π.χ. ενώ οι μέθοδοι και τεχνικές εφαρμογής τους  ποικίλλουν όχι μόνο από εποχή σε εποχή αλλά και από ήπειρο σε ήπειρο. Το 1991 στην κοιλάδα Otz των Άλπεων μεταξύ Αυστρίας και Ιταλίας εντοπίζεται  ο «Οtzi, ο άνθρωπος πάγος» όπως καταγράφηκε στην ιστορία. Στο σώμα του έφερε 57 τατουάζ ενώ η χρονική περίοδος ζωής του υπολογίζεται γύρω στο 3300 π.χ.

Από αρκετούς, χαρακτηρίζονται ως μόδα, ως μέσο για να είσαι παρών και «επίκαιρος» στα κοινωνικά δρώμενα. Ωστόσο, η πραγματικότητα γι’ αυτούς που τα επιλέγουν συνειδητά ίσως να είναι αρκετά διαφορετική. Από εκφραστές πολιτισμού και παράδοσης, σημάδι στο σώμα, μορφή τέχνης, τα τατουάζ προσδίδουν μοναδική σημασία και εκφράζουν συγχρόνως κάτι ξεχωριστό για τον καθένα.

Το τατουάζ είναι θάρρος, όχι μόδα. Είναι ένα μέσο έκφρασης αρκετά έξυπνο θα μπορούσε κανείς να πει καθώς μέσα από μια «ζωγραφιά», μια εικονογραφία ή ένα απόφθεγμα μπορεί κανείς να εξωτερικεύσει τον εσωτερικό του κόσμο. Είναι γούστο, ανάμνηση, χώρος και χρόνος. Είναι εκείνα που δε θες να «κλειδώσεις» στο χρονοντούλαπο των όσων έζησες, όσα σημάδεψαν τη ζωή σου, ίσως να είναι και τα όνειρά σου. Είναι το ενθύμιο για εκείνες τις μέρες  που ορισμένοι πιθανόν ήταν έτοιμοι να πέσουν σε κατάθλιψη και όμως παραμέρισαν τα εμπόδια, προχώρησαν και επιβιώσαν. Είναι η οικογένεια σου, τα θέλω σου, με λίγα λόγια εσύ.

Θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει το τατουάζ ως ένα τόμο που περιγράφει είτε οπτικά είτε γραφικά τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής ενός ανθρώπου. Αναμφισβήτητα, οι άνθρωποι που τα επιλέγουν ως μέσο έκφρασης έχουν επίγνωση τόσο της αλλαγής που θα επιφέρουν στο σώμα τους όσο του ότι αυτό που θα επιλέξουν, θα τους ακολουθεί για πάντα στη ζωή τους καθώς η απομάκρυνση τους από το ανθρώπινο σώμα είναι αρκετά δύσκολη.

Η επιλογή της θεματολογίας και του σημείου εφαρμογής είναι επίσης καθαρά προσωπική επιλογή του καθενός και ίσως και αυτό να εκφράζει στοιχεία και από το χαρακτήρα του. Μετά την ολοκλήρωση του, το τατουάζ αποτελεί πάντα ηχηρό συνοδοιπόρο του ατόμου για όλη την υπόλοιπη ζωή του, πράγμα που φαίνεται για τους περισσότερους να είναι το μεγαλύτερο κίνητρο είτε για τη δημιουργία του είτε για την αποφυγή του. Είναι λοιπόν μια προσωπική σφραγίδα που εκφράζει τα αναμνηστικά των επιλογών του και μια διαρκή υπενθύμιση του παρελθόντος.

Ίσως λοιπόν στις κοινωνίες του 21ου αιώνα στις οποίες είμαστε όλοι πλέον μέλη, η απομυθοποίηση των τατουάζ να είναι και ένα νέο κίνητρο επαφής με άλλους ανθρώπους. «Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά» πράγμα το οποίο σημαίνει πως οι εκφραστές τους δε διακατέχονται από ροπές προς την παραβατικότητα όπως τους συνέδεαν παλιά, απλά δηλώνουν με το δικό τους εμφανή τρόπο όσο τους χάραξαν τη μνήμη. Όσο για τους ενδοιασμούς τους οποίους ακόμα αντιμετωπίζουν ορισμένοι από εμάς απέναντι τους, είναι πλέον σίγουρο πως κάθε μορφή διαφορετικότητας που παρεκκλίνει από το παραδοσιακό μπορεί να είναι ενοχλητική αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν είναι και παράλληλα μια κινητήρια δύναμη για εξέλιξη της αισθητικής. Καθένας από αυτούς πρώτα κάτι πρεσβεύει, κάτι ζητάει από εμάς ή την κοινωνία και μετά ζητάει την κακεντρεχή κριτική μας.

Τολμήστε το, λοιπόν! Ζωγραφιστείτε ελεύθερα, όσοι από εσάς το επιθυμείτε.  

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.