H νύχτα είναι νεράιδα ξελογιάστρα, μα έχει τα άστρα και τον ουρανό της που την κάνουν λίγο πιο όμορφη, πιο παράξενη. Εξάλλου, έχεις πάντα μια φωτεινή παρέα εκεί μαζί σου, το φεγγάρι. Εκείνα τα βράδια που ξενυχτάς αλλά η πόλη κοιμάται τα θυμάσαι, αν όχι για πάντα, σίγουρα για αρκετό καιρό. Είναι οι στιγμές που έχεις κάνει τα καλύτερα ξενύχτια, έχεις πει τις πιο αληθινές κουβέντες και έχεις αντιμετωπίσει σκέψεις διάφορες, από την πιο απλή μέχρι την πιο σύνθετη, την πιο επίμονη, την πιο σκληρή.

Τη μέρα είμαστε όλοι ίδιοι, χάνεται ο καθένας στη δική του καθημερινή ρουτίνα. Mόλις όμως βραδιάσει… καθένας παίρνει το δικό του μονοπάτι για να βρεθεί μες στο δικό του κόσμο. Γι’ αυτό μου αρέσει η νύχτα. Τίποτα πλέον δε φαίνεται απίθανο, μπορείς να κάνεις τα πάντα, αρχής γενομένης από τα όνειρα. Ονειρευόμαστε ανθρώπους που έφυγαν, που είναι εδώ, αναθεωρούμε και αναπολούμε στόχους που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε και βρίσκουμε την ύστατη ελπίδα πως κάθε αυγή μπορεί να μας χαρίσει την ευτυχία που ονειρευόμαστε.

Η μέρα λένε πως είναι για να αντιμετωπίζεις τον κόσμο γύρω σου, ενώ η νύχτα για να αντιμετωπίζεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Τις μεγαλύτερες αλήθειες σου, τις πιο βαθιά θαμμένες, τις ανακαλύπτεις αργά τη νύχτα, όταν τα φώτα σβήνουν και οι μάσκες πέσουν και στον καθρέφτη σου υπάρχεις εσύ, μόνος… Τη μέρα χαμογελάμε και όλοι δείχνουμε δυνατοί και ευτυχισμένοι, τις νύχτες όμως πνιγόμαστε στο δικό μας χάος.

Είναι ωραία η ζωή τη νύχτα. Το βράδυ οι άνθρωποι νιώθουν λίγο πιο ελεύθεροι, πλησιάζουν ο ένας τον άλλον και έρχονται πιο κοντά. Ίσως να φταίει και αυτή η μοναξιά που νιώθει κανείς περπατώντας υπό το φως του φεγγαριού. Η ηρεμία της ωστόσο γαληνεύει. Είναι μαγεία η νύχτα. Ο πρωινός ήλιος αγαπάει τόσο πολύ το φεγγάρι που κάθε βράδυ πεθαίνει για να μπορεί εκείνο να πάρει ανάσα και να μας συντροφεύει… Άραγε, πόσα να’ ναι τα βράδια και τα ωραία ξημερώματα που θυσιάστηκαν στο βωμό του ύπνου και της ξεκούρασης. Ευτυχισμένοι οι ξενύχτηδες που τα καταφέρνουν και δεν κοιμούνται, βλέπουν το χάραμα που οι άλλοι το στερούνται!

Τα βράδια δεν κοιμάται κανείς μόνος. Καθένας κάτι παίρνει αγκαλιά, άλλος αξιοπρέπεια, άλλος εγωισμό, άλλος αναμνήσεις και άλλος, που ίσως και να είναι ο πιο τυχερός, αγάπη. Ευτυχισμένος είσαι, λένε, όταν το βράδυ πριν κοιμηθείς δε σου λείπει κανείς και τίποτα, αν και το τελευταίο είναι σχετικό. Ωστόσο, είναι οι μόνες ώρες που επικοινωνείς πραγματικά με τον εαυτό σου, η μυστική σου ώρα λίγο πριν ξημερώσει και φορέσεις πάλι το χαμόγελο σου.

Τη νύχτα, όσοι τολμάτε, κάντε τις μεγαλύτερες τρέλες, ακόμα και αν ξέρετε πως το πρωί θα είναι τα «λάθη» που στο μυαλό σας φάνταζαν ως οι καλύτερες «επιλογές». Οι νύχτες γίνονται μέρες, όμως πάντα πιο δύσκολες θα είναι εκείνες που μετανιώνουμε για πράγματα που δεν κάναμε, που ευχηθήκαμε και με πόθο πιστέψαμε αλλά τα αφήσαμε να γίνουν πρωινές ηλιαχτίδες.

Οι νύχτες οι ατελείωτες που ερωτευτήκαμε, θυμηθήκαμε, λησμονήσαμε, διεκδικήσαμε, είναι αυτές που πάντα σε φέρνουν λίγο πιο κοντά στο πραγματικό νόημα της ζωής.

Γιατί η ζωή, μάτια μου, είναι ένα αστέρι δρόμος…

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.