«Μαμά, μπαμπά γιατί χωρίσατε;»

«Καταλαβαίνω, πως έπρεπε κάποια στιγμή να σταματήσουν οι καθημερινές εντάσεις στο σπίτι. Τώρα, που το σκέφτομαι ίσως έτσι να είναι καλύτερα σίγουρα για εσάς, όμως εγώ αρνούμαι να αποδεχτώ το διαζύγιό σας.»

Το διαζύγιο αφορά τους συντρόφους, αφορά όμως ως ένα σημαντικό βαθμό και τα παιδιά. Μπορεί τυπικά λοιπόν, να χωρίζουν και να μην είναι πλέον σύζυγοι, αλλά θα είναι πάντα γονείς! Ακόμα και αν αυτό το «πάντα» διακοπεί από το πέρασμα των χρόνων που θα επιφέρει τη σωματική φθορά και σιγά-σιγά το θάνατο. Εξάλλου, είναι αδιανόητο να φανταστούν τη ζωή τους χωρίς τη γονική παρουσία.

Ο Μέγας Αλέξανδρος υποστήριξε πως «στους γονείς οφείλομεν το ζην, στους δε διδασκάλους το ευ ζην». Αυτό αυτομάτως συνεπάγεται τη συνεχή παρουσία τους στη ζωή των παιδιών τους. Έτσι θα είναι σε θέση να προσφέρουν τα κατάλληλα ερείσματα υλικά και θεωρητικά για να μεγαλώσει το παιδί τους και να αφομοιωθεί ομαλά στην κοινωνία. Παράλληλα συμβάλλουν στη διατήρηση της αξίας του θεσμού της οικογένειας που τα τελευταία χρόνια πλήττεται συνεχώς. Αυτό οφείλεται κυρίως τόσο στα αυξανόμενα προβλήματα που παρουσιάζονται σε όλα τα επίπεδα της οικογενειακής συμβίωσης όσο και στην αύξηση των διαζυγίων.

Το ότι χώρισαν δε σημαίνει πως πια δεν αγαπούν το παιδί τους όπως πρώτα. Είναι ολοφάνερο πως στα παιδιά πάντα θα λείπουν οι κοινές στιγμές τους. Ξέρουν πως o μπαμπάς μένει στο διπλανό σπίτι, αλλά εσύ σαν μαμά δε ξέρεις πόσο μακρινό φαντάζει το διπλανό σπίτι για τη δική τους ψυχολογία. Πάντα τα παιδιά θα ψάχνουν τους γονείς τους ακόμα και μέσα από τις συνεχείς και αλλεπάλληλες μετακομίσεις και αλλαγές σπιτιών.

Οφείλουν να προσπαθούν να μη στερούνται κανέναν από τους δυο γιατί είναι και οι δυο εξίσου απαραίτητοι. Είναι γεγονός πως δε ζουν πια κάτω από την ίδια στέγη, αλλά δεν πρέπει να μηδενίζουν με τη συμπεριφορά τους το ότι κάποτε ο ένας επέλεξε τον άλλον. Η Αμερικανίδα συγγραφέας Elizabeth Stone μιλώντας για τη σημασία της οικογένειας και τη γέννηση ενός παιδιού εξέφρασε την εξής άποψη. «Η απόφαση να κάνεις παιδί είναι πραγματικά βαρυσήμαντη. Αποφασίζεις ν’ αφήσεις την καρδιά σου να κυκλοφορεί έξω από το σώμα σου για πάντα.»

Παρ’ όλα αυτά, έχοντας αποφασίσει πλέον να τραβήξουν χωριστούς δρόμους, οι «μεγάλοι», διαπληκτίζονται άλλες φορές  για τις οικονομικές διαφορές και άλλες για τις τυπικές υποχρεώσεις τους απέναντι στο θεσμό του διαζυγίου. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνούν πως τα παιδιά μεγαλώνοντας θα θυμούνται κυρίως πόσες φορές τους στερήθηκαν και όχι πόσες φορές δεν κατέβαλαν στο άμεσο χρονικό διάστημα τη λεγόμενη διατροφή! Οι άγραφοι νόμοι του διαζυγίου περιλαμβάνουν όμως και τις στιγμές εκείνες που το παιδί θα τους χρειάζεται κοντά του είτε πρόκειται για μια σχολική γιορτή, είτε για μια αρρώστα, είτε για μια σημαντική απόφαση που θα καθορίσει το μέλλον του.

Συνοψίζοντας λοιπόν περί οικογενείας και διαζυγίου, τα παιδιά μεγαλώνοντας και φτάνοντας στην ίδια ηλικία με εκείνους, θα ήθελαν να εκφράζονται με την ανάλογη περηφάνια και νοσταλγία στα εγγόνια τους για όσα έζησαν με τους γονείς τους. Η εξέλιξη των ρόλων μέσα από την οικογένεια και η πάροδος των χρόνων είναι λοιπόν αυτά που καθιστούν τη γονική παρουσία μια εμπειρία μοναδική και ασύγκριτη. 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.