Αν προσπαθούσαμε να δώσουμε ένα σύντομο ορισμό για την έννοια της απόστασης, θα έλεγε κανείς πως είναι εκείνη η γραμμή που ενώνει μεταξύ τους δυο σημεία. Όμως τι πραγματικά συμβαίνει άραγε με τη σχέση των σημείων αυτών. Τα σημεία αυτά ενώνονται η χωρίζονται τελικά από αυτή τη γραμμή; Αξίζει κανείς να προσπαθήσει να ενώσει τη μεταξύ τους απόσταση;  Αν όχι σε όλους, σίγουρα στους περισσότερους ανθρώπους  έχει γεννηθεί αυτό το ερώτημα.

Πράγματι, μερικές φορές αξίζει να καταβάλεις κάθε δυνατή προσπάθεια για να καλύψεις αυτή την απόσταση και αυτό γιατί στο τέλος θα βγεις κερδισμένος και σοφότερος  ακόμα και αν στην πραγματικότητα είσαι ηττημένος. Εξάλλου, καμία απόσταση δε μπορεί να εμποδίσει την πραγματική επιθυμία.

Καθετί που κάνουμε καθημερινά στη ζωή μας οφείλεται σε αποστάσεις που με τη σειρά τους βασίζονται στις γραμμές της ζωής. Αν σκεφτούμε λοιπόν το λεγόμενο μαυροπίνακα της ύπαρξης και γενικότερα της ζωής θα καταλάβουμε πως όλοι οι άνθρωποι αποτελούν σημεία του. Όμως ένα κακό με το το να είσαι σημείο σε ένα χαοτικό σύμπαν είναι το ότι δε ξέρεις πότε και πως θα περάσει από πάνω σου η επόμενη γραμμή και τι επιπτώσεις θα επιφέρει τη στιγμή που εσύ θα είσαι απροετοίμαστος γι αυτό που θα συμβεί. Ίσως όμως αυτό να είναι και το μεγαλύτερο κέρδος της απόστασης.

Οι γραμμές της ζωής πάντως εξελίσσονται συνεχώς από τη στιγμή που γεννιόμαστε μέχρι τη στιγμή του θανάτου μας. Μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονται όλες οι στιγμές που θα ζήσουμε είτε είναι καλές είτε όχι, όλες οι ανθρώπινες σχέσεις που θα συνάψουμε, αλλά και όλες οι επιτυχίες και οι αποτυχίες που θα γνωρίσουμε και θα πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε με τον ανάλογο τρόπο.

Η απόσταση ως έννοια αλλά και ως βίωμα είναι «περίεργο πράγμα». Έτσι περίεργα φαντάζονται και όσα θα συναντήσει κανένας μέσα από αυτήν. «Άλλοι άνθρωποι είναι δίπλα μας και ταυτόχρονα κόσμους μακριά μας. Και άλλους τους κουβαλάμε μέσα μας ακόμα και αν μας χωρίζουν από απλές εκατοντάδες μέχρι αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα.»

Ωστόσο, από την αρχή του κόσμου οι άνθρωποι χωρίζονται από αποστάσεις και ενώνονται από γραμμές. Γραμμές τηλεφώνου, γραμμές οδικές, γραμμές σιδηροδρομικές και ακτοπλοϊκές. Πάντα όμως ως άνθρωποι, από την αρχή του κόσμου  προσπαθούμε να καλύψουμε αυτές τις αποστάσεις είτε αυτό γίνεται με ένα άγγιγμα, μ’ ένα φιλί, είτε ακόμα και μ’ ένα ταξίδι. Μερικές φορές πάλι μέσα εκεί στην αλληλεξάρτηση των γραμμών και στην ανάγκη να ενωθούν τα διάφορα σημεία, ανακαλύπτουμε και νέους πιο πρωτότυπους τρόπους προκειμένου να αποφύγουμε εκείνο το πεπρωμένο της απομάκρυνσης.


Η διαδρομή δεν είναι πάντα ευχάριστη. Σχεδόν πάντα θα συναντήσουμε απρόβλεπτα και αρκετά προβλήματα, αλλά συνήθως αξίζει τον κόπο. Περισσότερο, «μετράει το ταξίδι και λιγότερο ο προορισμός» και αυτό γιατί χαμένος εκεί ανάμεσα στις γραμμές, θα αποκτήσεις ακόμα περισσότερες γνώσεις αλλά και εμπειρίες που δε  θα μπορούσε να σου προσφέρει διαφορετικά η ζωή όντας παθητικός αποδέκτης. Θα έλεγε κανείς πως βλέπεις όλες τις πτυχές της. Κανένας δεν έμαθε ή δεν κατέκτησε κάτι, φτάνοντας κατευθείαν στο τερματικό σημείο. Έτσι άλλωστε, μαθαίνεις και τη ζωή και όσα μπορεί να σου προσφέρει απλόχερα αλλά και να σου στερήσει μέσα από τις αποστάσεις των γραμμών της. 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.