Εννέα μήνες. Τόσο είναι το χρονικό διάστημα που απαιτείται μέχρι να γεννηθεί ένα παιδί. Είναι, ίσως, και οι πιο σημαντικοί μήνες τόσο για τη ζωή της μητέρας όσο και του παιδιού καθώς από την ποιότητά τους, θα εξαρτηθεί η υγεία και η σωματική του ανάπτυξη. Από την πρώτη κιόλας στιγμή της σύλληψης μέχρι τη στιγμή που η απόσταση από τη μητρότητα μηδενίζεται, το σώμα της γυναίκας αρχίζει ν’ αλλάζει. Τα κύτταρα στο σώμα της αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται και τα όργανα μιας νέας ζωής βρίσκονται στην αυγή της δημιουργίας τους.

Θα μπορούσε κανείς μάλιστα να χαρακτηρίσει τη γέννηση ως κάτι απίστευτο καθώς μέσα από αυτή τη διαδικασία καταφέρνουμε να είμαστε ζωντανοί και να μπορούμε να νιώθουμε και να επικοινωνούμε. Όλα αυτά προέρχονται μέσα από ένα σύνολο κυττάρων που πολλαπλασιάζονται και εξελίσσονται σε ανθρώπινη ύπαρξη.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η περίοδος της εγκυμοσύνης τόσο για τη μητέρα όσο και για το σύντροφό της είναι ένας μεγάλος περίπατος πάνω σ’ ένα ροζ ή μπλε συννεφάκι που αν και προσφέρει πληθώρα συναισθημάτων χαράς είναι άρρηκτα συνδεδεμένος και με ψυχολογικό βάρος. Οι αλλεπάλληλες ορμονικές αλλαγές που βιώνει το σώμα της γυναίκας επιφέρουν και τις ανάλογες ψυχοσωματικές αλλαγές ανάλογα βέβαια με το στάδιο της εγκυμοσύνης. Είναι, λοιπόν, σχεδόν προφανές πως το ταξίδι από τη μητρότητα μέχρι τον τερματικό σταθμό της γέννησης περιλαμβάνει πολλή κούραση και κατακλύζεται από ευθύνες για την ομαλή ανάπτυξη του εμβρύου.

Όντας μελλοντική μητέρα, θα παχύνει, θα ανησυχεί και θα ατενίζει με χαρά και μεγάλη ανυπομονησία τη στιγμή του τοκετού. Ως τότε, η προσμονή αυτή δημιουργεί όχι μόνο αγωνία αλλά και φόβο ειδικά αν πρόκειται να βιώσει την εμπειρία αυτή για πρώτη φορά. Κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου, στόχος της κάθε μελλοντικής μητέρας θα πρέπει να είναι να αναπτύξει ένα τρυφερό δεσμό με το μωρό της όσο το δυνατόν γρηγορότερα γίνεται. Έτσι, θα καταστεί πιο εύκολο να ενισχυθεί η αντίληψη της γυναίκας τόσο για της ανάγκες της ίδιας όσο και του μωρού της. Οι αντιδράσεις του μωρού της είναι κιόλας συχνές όσο περνούν οι εβδομάδες μέσα από τα σκιρτήματα στα εσωτερικά τοιχώματα της κοιλιακής χώρας υπενθυμίζοντας την παρουσία του. Είναι άλλωστε και ο δικός του τρόπος επικοινωνίας όσο μεγαλώνει και αναπτύσσεται παράλληλα με τη μαμά του.

Κατά μέσο όρο, αρκούν, λοιπόν, 40 εβδομάδες προκειμένου να τελεστεί το θαύμα της ζωής αναδεικνύοντας τη δύναμη και την τελειότητα της φύσης!

Στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα της εικοστής τρίτης και της εικοστής όγδοης εβδομάδας, η ανάπτυξη του μωρού έχει πλέον ολοκληρωθεί και πλέον το μωρό είναι σε θέση να χρησιμοποιεί και τα μάτια του. Το οπτικό αποτέλεσμα μέσα από το υπερηχογράφημα θα είναι άρτιο, καθώς θα φαίνεται ένα αναπτυγμένο μικρό πλασματάκι που πλέον έχει αναπτύξει το δικό του οργανισμό.

Μεταξύ της τριακοστής πέμπτης και της τεσσαρακοστής εβδομάδας και πλησιάζοντας προς την ολοκλήρωση των 9 μηνών το έμβρυο είναι έτοιμο να γεννηθεί. Τα πνευμόνια του λειτουργούν πλέον αυτόνομα από εκείνα της μητέρας και σιγά σιγά προετοιμάζεται για τη μεγάλη πρεμιέρα της γέννησης και της πρώτης επαφής με τον έξω κόσμο. 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.