Ο Διονύσης Φαρμάκης, μετά τη μουσική του συνεργασία με το συγκρότημα «Παιδικές Ασθένειες», πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό ΕΡ με τίτλο «Το Υπερεγώ». Πρόκειται για ένα εικοσάλεπτο ΕΡ με τέσσερα τραγούδια.
 

Η πρώτη σου προσωπική μουσική δουλειά έχει τίτλο «Το Υπερεγώ». Θα ήθελες να μας πεις μερικά λόγια γι’ αυτή;   

Είναι ένα μουσικό έργο διάρκειας 20 λεπτών και θα έλεγα πως έχουμε έναν κεντρικό ήρωα στα 4 τραγούδια που το συνθέτουν. Οι φίλοι και συνεργάτες  μουσικοί έχουν βάλει το δικό τους στίγμα... οπότε μουσικά ας την ονομάσουμε ελληνόφωνη πειραματική μουσική. Συνηθίζω να λέω πως δε μου αρέσουν οι ταμπέλες κι όμως έθεσα ήδη μία. Στιχουργικά τα τραγούδια αλληλοσυμπληρώνονται όπως οι κρίκοι μιας αλυσίδας  για να συνθέσουν «Το Υπερεγώ».  Τέλος, προσπάθησα να δείξω την πάλη που μπορεί να έχει ο σύγχρονος άνθρωπος με τον ίδιο του τον εαυτό ή αν θες με το «Εγώ» που προκύπτει από τα κοινωνικά πλαίσια.  

Μέσα στο δίσκο περιλαμβάνεται ένα τραγούδι με τίτλο «Ο κόσμος δεν αλλάζει». Πιστεύεις ότι η μουσική μπορεί να αποτελέσει κίνητρο για να αλλάξουν νοοτροπίες οι άνθρωποι;

Παρόλο που έχω γράψει πως ο κόσμος δεν αλλάζε,ι τυγχάνει να είμαι αντίθετος με αυτή τη «νοοτροπία» και να πιστεύω πως αν θέλει κανείς να αλλάξει με επιμονή και προσπάθεια, στο τέλος τα καταφέρνει. Αν η μουσική μπορεί να είναι κίνητρο για αλλαγή;  Και ναι και όχι, εξαρτάται από τη σκοπιά... Ένα παιδί 8 χρονών που μπαίνει στο χώρο της μουσικής σίγουρα αλλάζει και διαμορφώνεται… Ένας μεσήλικας όμως δεν ξέρω αν ακούγοντας για παράδειγμα ένα τραγούδι, θα άλλαζε νοοτροπία και μυαλά. Θέλω να πιστεύω και έχει αποδειχτεί αν θες στο παρελθόν, πως η μουσική έχει τη δύναμη να καταστρέψει ή να δημιουργήσει όχι απλά νοοτροπίες, αλλά συστήματα ολόκληρα. Πάρε παράδειγμα τα μπλουζ, τα παιδιά των λουλουδιών και τα λοιπά, και τα λοιπά.  Όλες αυτές οι μουσικές άλλαξαν τη σκέψη πολλών ανθρώπων. Σίγουρα στην εποχή μας οι μουσικοί οι ίδιοι πατάμε σε ήδη τετριμμένες ιδέες, δημιουργούμε λιγότερο, μας ενδιαφέρει πιο πολύ μια σελίδα σε έναν ιστότοπο παρά η έμπνευση και έννοιες όπως αυτογνωσία, ελευθερία έκφρασης, δημιουργικότητα, και πάει λέγοντας. Πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά βλέπεις πως οι ίδιοι οι μουσικοί έχουν κορεστεί. Όλο το κλίμα είναι μια επανέκδοση των δεκαετιών  ‘60 - ‘70 και δυστυχώς το διαπιστώνεις σε νέες σχετικά ηλικίες. Άρα από την άλλη πλευρά πώς θα αλλάξει μια νοοτροπία αν εμείς οι ίδιοι που γράφουμε δεν έχουμε κάτι καινούργιο να πούμε; Ίδιο νόμισμα, δυο πλευρές και εξαρτάται από ποια μεριά βλέπεις τα πράγματα.

Με ποιο κριτήριο επιλέγεις τους τίτλους των μουσικών κομματιών σου; Τι επιδιώκεις μέσα από αυτούς;

Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο κριτήριο. Άλλες φορές μία λέξη είναι κεντρική σε ένα τραγούδι, όπως ο «Διάολος», το δεύτερο τραγούδι από το ΕΡ και άλλες φορές ο τίτλος μπορεί να μην έχει καμία σχέση όπως για παράδειγμα με τη «Φυγή». Η «Φυγή», το τελευταίο τραγούδι ουσιαστικά έχει αυτόν τον τίτλο διότι ήθελα να δείξω πως ο ήρωας εν τέλει βρίσκει τρόπο και ξεφεύγει από τον κακό του εαυτό,δηλαδή από τα κοινωνικά πλαίσια που λέγαμε πιο πάνω.

Αν σου ζητούσα να κατατάξεις το είδος της μουσικής σου σε μια κατηγορία, ποια θα ήταν αυτή; Πιστεύεις ότι το ελληνικό μουσικό κοινό είναι εξοικειωμένο μ’ αυτό;

Επιμένω στο «πειραματική ελληνόφωνη μουσική». Θέλω να είμαι ανοιχτός σε νέες μουσικές και εξερευνήσεις.  Πιστεύω πως αν υπάρχει κοινό, τότε είναι πολύ μικρό αριθμητικά μιλώντας. Εξοικειωμένο; Σίγουρα, αν κάποιος ακούει μουσική με την ευρύτερη έννοια του όρου, θα εντοπίσει στοιχεία από καλλιτέχνες εγχώριους και μη. Τώρα αν θα στηρίξει μια συναυλία ή ένα σκοπό, μένει να το δω στην πράξη. ακόμα τα θεμέλια χτίζω. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν έχω αυταπάτες και βιασύνες να μου ζαλίζουν το κεφάλι όσον αφορά στη μουσική μου σε σχέση με τον κόσμο.

Υπάρχει κάποιο συγκρότημα ή κάποιος καλλιτέχνης που αποτελεί για σένα πηγή μουσικής έμπνευσης;

Παλιότερα είχα και εγώ τα πρότυπά μου. Εκτιμώ πάρα πολλούς καλλιτέχνες, που, αν αρχίσω να ονοματίζω θα γράφω για ώρες. Και σαφώς με μερικούς θα ήθελα να συνεργαστώ.

Στα μελλοντικά σου μουσικά σχέδια τι περιλαμβάνεται;

Έχω ξεκινήσει ήδη τις προετοιμασίες για μια πιο ολοκληρωμένη δουλειά. Σκοπεύω, αν όλα πάνε καλά να ηχογραφήσω άλλα 12 -14 τραγούδια αν και δεν ξέρω αν θα κυκλοφορήσουν μαζί ή ξεχωριστά. Μιλάμε για μια δουλειά που μπορεί να πάρει και 2 χρόνια από τώρα. Παράλληλα ευελπιστώ, αν ξεπεράσω κάποιες δυσκολίες, να κάνω λίγες εμφανίσεις εντός και εκτός Αττικής.

Κλείνοντας, ποιο θα ήθελες να είναι το μήνυμά σου στους αναγνώστες mindtrappers;

Θα ήθελα να ανοίξουμε τα μάτια, τις καρδιές και τα κεφάλια μας και να δούμε λίγο γύρω μας πως ο κόσμος τελικά αλλάζει. Το θέμα είναι πως αλλάζει προς χειρότερα μονοπάτια. Τρώμε στενό μαρκάρισμα από ανθρώπους που σκοτώνουν κυριολεκτικά το ίδιο τους το είδος, είτε βάζοντας για δικαιολογία μπροστά μια θρησκεία, μια σημαία, ένα κράτος, ένα συναίσθημα ή ακόμα και έναν όρο, όπως την ελευθερία. Δεν αναφέρομαι μόνο στα πρόσφατα γεγονότα της Γαλλίας. Βλέπω μια καθησυχασμένη νέα γενιά ακόμα και στους πιο τολμηρούς. Σας ευχαριστώ για την υποστήριξη και προσωπικά εσένα Εβίτα για τη συνέντευξη. 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.