Το όνομα του είναι Στάθης, όλοι όμως τον γνωρίζουμε σαν Αστάθιο.

Αν δεν τον ξέρετε ήδη, κάθε φορά που βγαίνετε από το σπίτι, καλού κακού ρίξτε μια ματιά δεξιά κι αριστερά. Μπορεί να είναι εκεί. Σας βλέπει και ετοιμάζεται να σας ταράξει, να σας φοβίσει ή τέλος πάντων να δοκιμάσει τα επίπεδα αντοχής των νεύρων σας.

Ψάχνει, εντοπίζει και ετοιμάζει παγίδες για τα υποψήφια θύματα του. 

Από την άλλη βέβαια, είναι ανερχόμενο αστέρι, στον τομέα του τραγουδιού. Τρελός χαβαλετζής, κομψός άντρας, με δαιμονικό μυαλό και απίστευτες ιδέες που παίζει, όμως και να σε τρομάξουν.

Δεν τον ήξερα, δεν με ήξερε. Τον έμαθα μέσω facebook και από τότε έχω εθιστεί στα ξεκαρδιστικά βίντεο του. 
Ξέρεις, είναι αυτή η φάση που νιώθεις κομμάτια ψυχολογικά και ψάχνεις απεγνωσμένα κάτι για κάνει το χειλάκι σου να γελάσει.
Λοιπόν, σας συνιστώ το κανάλι του ανεπιφύλακτα. Όχι απλά θα ξεχάσετε τα προβλήματα σας, μα θα σηκωθείτε από τον υπολογιστή με six pack από το γέλιο. 

Πέρα, όμως, από τα δευτερόλεπτα ταραχής που θα σας χαρίσει και με τον τρόπο του θα σας κάνει να θέλετε διά μαγείας να εμφανιστεί μια καραμπίνα στα χέρια σας, είναι ένας άνθρωπος με κοινωνικές ανησυχίες, που με τα πειράματά του θα βάλει το μυαλό σας σε σκέψεις.

Ο φανταστικός Pranktoras μαζί με τους συνεργάτες του, λοιπόν, δύο ημέρες πριν το δημοψήφισμα, ξεχύθηκαν στους δρόμους με μία κάμερα στα χέρια, έτοιμοι να αποδείξουν πως ακόμα και στην κοινωνία που ζούμε, υπάρχει ευαισθησία στις ψυχές των ανθρώπων.

Έτυχε να πέσει το μάτι μου επάνω στο βίντεο, κάθομαι στη καρέκλα, πιάνω τσιγάρα και πατάω play. Αντικρίζω ένα άντρα, με παλιά ρούχα, ένα χιλιοφορεμένο μπουφάν, σαγιονάρες και μια κόκκινη σακούλα στο χέρι.
Περιφέρεται μόνος στα δρομάκια της Αθήνας μέσα στη νύχτα, σταματάει και ζητάει πολύ ευγενικά από τους περαστικούς 10-20 λεπτά, για να αγοράσει κάτι να φάει. 
Φαίνεται ταλαιπωρημένος, το μυαλό του είναι χαμένο, έχει μέρες να φάει. 
Δυστυχώς, λίγοι αυτοί που ανταποκρίθηκαν στην ανάγκη του πεινασμένου, άστεγου συνανθρώπου τους. Άκουσε πολλές απαντήσεις: «δεν έχω ψιλά φίλε, δεν έχω πάνω μου ούτε φράγκο, δεν μπορώ να σου δώσω, μιλάω στο κινητό τώρα.» 

Βέβαια, υπήρξαν και αυτοί που άνοιξαν απλόχερα το πορτοφόλι τους, δίνοντας σ’ αυτό τον άντρα κάποια ψιλά για να φάει. Το καλύτερο που αντίκρισα βλέποντας το βίντεο δε, ήταν μια κοπέλα, νεαρή σε ηλικία που καθόταν σε ένα παγκάκι μαζί με τη φίλη της. Όταν της ζήτησε βοήθεια, η κοπέλα αμέσως απάντησε «Θέλεις να σου πάρω κάτι να φας; Προτιμώ να σου πάρω κάτι εγώ να φας.»

Κατά την άποψη μου, πολύ σωστή η απάντηση της, διότι πολλοί από αυτούς που ζητούν χρήματα, συνήθως τα χρειάζονται για τη δόση τους.


Συνέχισα, να κοιτάω καθηλωμένη την οθόνη του υπολογιστή. Πλησίαζε το τέλος, ξαφνικά ο άστεγος άντρας, έβγαλε κάποια χρήματα από την τσέπη του και ετοιμάστηκε να δώσει 10€ στον κάθε άνθρωπο που δέχτηκε να τον βοηθήσει,τους ευχαρίστησε για αυτή τους την κίνηση, εξηγώντας τους πως ήταν ένα κοινωνικό πείραμα την ομάδα του Astathios Pranks Team.

Η αντίδραση τους, απόλυτα συγκινητική. Η απάντησή τους γεμάτη ειλικρίνεια.
Κανείς από αυτούς δεν δέχτηκε να πάρει τα χρήματα που του προσέφεραν ως επιβράβευση για το καλό που κάνανε. Ο καθένας με τη σειρά του, ζήτησε να δώσουν τα χρήματα σε ανθρώπους που πραγματικά πεινούν, σ’ αυτούς που τα χρειάζονται για να ζήσουν, σ’ όλους εκείνους που έχουν χάσει τα πάντα και περιπλανούνται στους δρόμους και κοιμούνται σε χαρτόνια μέσα στο κρύο ή την υπερβολική ζέστη.
Ο Αστάθιος με τη σειρά του, εξηγεί πως ακόμα και αυτοί που δε δέχτηκαν να δώσουν, δε σημαίνει πως στο παρελθόν δεν πρόσφεραν βοήθεια σε κάποιον που τη χρειαζόταν, μα ούτε ότι δε θα βοηθήσουν στο μέλλον.

Έφτασε το τέλος, το team αγόρασε τρόφιμα και τα χώρισε σε σακούλες, βγήκαν στους δρόμους ψάχνοντας για αυτούς που χρειάζονταν μια χείρα βοηθείας.

Προσέφεραν σε κάθε άστεγο που έβρισκαν μπροστά τους, δωράκια με είδη πρώτης ανάγκης, συνέχισαν για όλο το βράδυ μέχρι να τους τελειώσουν όλα αυτά που είχαν αγοράσει. 

Βλέποντας αυτό το όμορφο βίντεο, έβαλε το μυαλό μου σε σκέψεις. 
Έχουμε τα βασικά, έχουμε τους φίλους και την οικογένεια μας και αυτό μας κάνει πλούσιους. Είμαστε καλά, έχουμε την υγεία μας και όλα όσα χρειαζόμαστε για μια ζωή με σωστές συνθήκες.

Πολλοί από εμάς, βλέπουμε τα γεγονότα μόνο από την οθόνη της τηλεόρασης μας, κανείς μας δεν έχει ζήσει τι πάει να πει πραγματική πείνα, τι σημαίνει να μην έχεις μια στέγη πάνω από το κεφάλι σου.

Στις δύσκολες μέρες που περνάει η Ελλάδα μας, δυσκολευόμαστε κι εμείς. 
Σκεφτείτε, όμως, όλους αυτούς που είναι εκεί έξω. 
Κανείς μας δεν θα στερηθεί 1€ από την τσέπη του. Και στο κάτω κάτω, θα το δώσεις σε κάποιον που το χρειάζεται περισσότερο. 

Ακόμα και αν δεν τον εμπιστεύεστε φοβούμενοι πως τα θέλουν για ναρκωτικά, μπορείτε οι ίδιοι να τους παρέχετε ένα σάντουιτς, ένα κρουασάν ή ακόμα και κάτι για να πιούνε. 

Βοηθήστε τον συνάνθρωπο σας. Κάποτε μπορεί να πέσετε εσείς στην ανάγκη και δεν θα νιώσετε ωραία όταν πολλοί θα είναι αυτοί που θα σας γυρνούν την πλάτη. 

Γίνετε άνθρωποι, δώστε ακόμα και από το λίγο που έχετε, αυτή η κίνηση. Αυτή η καλή σας πράξη, θα ευφράνει την ψυχή τους. Και πού ξέρετε; Κάποτε μπορεί να σας το ανταποδώσουν.

ΥΓ: Από δικής μου μεριάς, θα ήθελα να εκφράσω τα μεικτά συναισθήματα μου προς αυτό το πείραμα και να πω ένα μπράβο στον Αστάθιο και την ομάδα του, ακόμα ακόμα και ένα τεράστιο ευχαριστώ γι’α αυτό που έκαναν και έδωσαν χαρά σε αυτούς τους ανθρώπους. 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.