Συγκατοίκηση με τον κολλητό-ή  κυρίες και κύριοι. Ποια είναι η «συνταγή» για μια αρμονική συγκατοίκηση; Ιδού η απορία. Ο κόσμος διχάζεται, οι γνώμες διίστανται και οι απόψεις δίνουν και παίρνουν.

Θα σου μιλήσω από προσωπική εμπειρία. Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα σκεφτήκαμε κι εμείς με την κολλητή και αποφασίσαμε να χωρέσουμε τη ζούρλα μας στο ίδιο σπίτι.

Tα δυο άκρα. Συγκαταβατική και υπομονετική εκείνη, αλλά πετάει τις ατακάρες της στα μουλωχτά. Η ήρεμη δύναμη. Παρλαπίπας και φωνακλού εγώ. Μιλάω συνεχώς, μέχρι και στον ύπνο μου. Τώρα πώς το αποφασίσαμε να μείνουμε μαζί, μην το ρωτάς. Λίγο η καταπίεση της τρίτης λυκείου τότε, λίγο η ανάγκη για όνειρα σε μια χρονιά καταπιεσμένη, ήρθε κι έδεσε το γλυκό.

Και να ‘μαστε. Δυο χρόνια τώρα σε μια σπιταρώνα ολόδική μας, να προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα με τον εαυτό μας, αλλά και η μια με την άλλη. Και τώρα τι κάνουμε;

Κατ’ αρχήν υπομονή. Κάθε συγκατοίκηση τη χρειάζεται, είτε είναι με το άλλο σου μισό, είτε με τον καλύτερο σου φίλο. Σεβάσου τις ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα του άλλου και παραχώρησέ του το χώρο και το χρόνο που χρειάζεται για τον εαυτό του. Μου πήρε λίγο καιρό να καταλάβω ότι όταν η φίλη έχει τα νεύρα της δε μπορεί να συζητήσει εκείνη τη στιγμή. Πέφτει για ύπνο για κάνα τρίωρο. Κι ας καίγεσαι εσύ να μάθεις τι την έπιασε και σεληνιάστηκε. Αντίθετα, εγώ αν δε μιλήσω όταν έχω τα νεύρα μου θα σκάσω. Καθένας μας περνάει τις κρισάρες του αλλιώς. Σεβάσου το.

Δεύτερον, οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς τους φίλους. Και δε μιλάω μόνο για το οικονομικό του πράγματος. Ξεκαθαρίστε από την αρχή πότε θα γίνονται οι δουλειές του σπιτιού και από ποιον και πότε θα πληρώνονται οι λογαριασμοί. Είναι κρίμα να σκοτωθείτε για τα ξεσκονόπανα και τη ΔΕΗ.

Τρίτον, χαρείτε το. Είστε δυο κολλητοί στο ίδιο σπίτι. Σα να λέμε παράδεισος. Διοργανώστε βραδιά κοκτέιλ ή σφηνάκι πάρτι και γίνετε λιάρδα μόνοι, κανονίστε πιτζάμα πάρτι, μαραθώνιο ταινιών, βγείτε για ποτό στις 3, ανακαλύψτε το ταλέντο σας στη μαγειρική (ή στο ανακάτεμα άσχετων πραγμάτων τέλοσπάντων), χορέψτε μέχρι να λιώσει το πάτωμα και να βρεθείτε αγκαλιά με τους κάτω.

Τέλος, να παρατηρείτε κάθε μέρα την ομορφιά του να μένεις με τον άνθρωπο που σε ξέρει πιο καλά μετά τους γονείς σου. Είναι αυτός που όταν χωρίσεις θα σε πάει για ποτάρες ως το χάραμα ή θα σε περιμένει στο δίπλα δωμάτιο με χαρτομάντιλα και μερέντα να κλάψετε και να γουρουνιάσετε μαζί . Αυτός που θα σου χαϊδέψει τα αυτιά όταν το χρειάζεσαι και θα σου πατήσει και μια ανάστροφη εκεί που δεν το περιμένεις για να συνέλθεις.

Σημείωση: Θα υπάρξουν μέρες που δε θα θες να βγεις από το δωμάτιο σου ούτε για να πεις «καλημέρα», θα θες να λιώσεις μόνος σου στον καναπέ με το τηλεκοντρόλ ανα χείρας και δε θα έχεις όρεξη ούτε για να δεις τον εαυτό σου σε καθρέφτη.  Αγάπα τες κι αυτές τις μέρες. Ανθρώπινα είναι όλα και σεβαστά. Να θυμάσαι όμως πως όσο δικαίωμα έχεις εσύ στο κραιπάλιασμα κάθε είδους, άλλο τόσο έχει και ο συγκάτοικος.

Αυτά και φεύγω γιατί κανονίσαμε πάρτυ μασκέ. Think about it.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.