Έλα τώρα, δεν έχεις νοσταλγήσει λίγο το παλιό ίντερνετ;

Αυτό που πρωτογνώρισες την περίοδο μεταξύ 2000 και 2005, άντε βαριά μέχρι και 2007.

Να ξυπνήσεις και μέχρι να φτιάξεις καφέ να εύχεσαι να έχει καταφέρει να συνδεθεί το 56άρι modem με τον χαρακτηριστικό εκείνο ήχο και φυσικά να μην πάρει κανείς τηλέφωνο και αποσυνδεθεί. Στην ISDN εποχή απαλλάχτηκες από αυτό το μπελά, μιας και για μια περιουσία μπορούσες να σερφάρεις ενώ η μαμά μιλούσε στο τηλέφωνο με τη θεία Κούλα. Άσχετα αν κάθε φορά που η θεία Κούλα έπαιρνε τηλέφωνο σε πετούσε η σύνδεση.  Σε λίγα χρόνια και προς μεγάλη ευχαρίστηση όλων, η ADSL ήρθε στην Ελλάδα και βλέπαμε την ταχύτητα των 384kbps ως τη μεγαλύτερη εφεύρεση μετά τον τροχό.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει την αρχική σελίδα του Yahoo, όταν το Google ακόμα δεν είχε γεννηθεί, που έβλεπες με μεγάλη χαρά με το που άνοιγες το παράθυρο του Internet Explorer (ή Netscape Navigator στην καλύτερη); Ακόμη κι αν οι εικόνες φόρτωναν με δυσκολία, ήσουν συνδεδεμένος!

Μην ξεχνάμε και τις ιστοσελίδες σχεδιαστικού οργασμού, με το κόκκινο ή κίτρινο φόντο, τους μπλε και μοβ συνδέσμους και τις κυλιόμενες επικεφαλίδες. Πού να την πας τόση ομορφιά (not);

Είχε πλάκα η εποχή που το κατέβασμα ενός και μόνο .mp3 αποτελούσε κατόρθωμα. Αν δε κατάφερνες να κατεβάσεις και βίντεο μεγαλύτερο των 10MB, την επόμενη μέρα είχες ένα κατόρθωμα να διηγείσαι στους φίλους σου. Το Napster και το Kazaa ήταν από τις πιο δημοφιλείς πλατφόρμες που μπορούσες να βρεις μουσική, ταινίες και λογισμικό, πολύ πριν εμφανιστούν τα torrents. Άλλοι άξιοι εκπρόσωποι του είδους ήταν το Ε-mule, το DC++ και το Limewire.

Mαζί τους βέβαια ήρθαν και τα πρώτα κρούσματα ιών και malware, μ’ εσένα να κοιτάς την οθόνη απορώντας γιατί με το που συνδέθηκες στο internet, o υπολογιστής σου θα κλείσει σε λιγότερο από ένα λεπτό. Εμ, ο sasser ήταν ευφυέστατος και όταν σου ‘λεγαν να μην ανοίξεις το αρχείο «Tora mou milaei – Stella_Georgiadou.exe», εσύ δεν άκουγες κανέναν.

Aν ήσουν από τους πιο κοινωνικούς και ήθελες και κουβεντούλα μαζί με κατέβασμα, υπήρχε το mIRC. Διάλεγες ένα nickname και άρχιζες να μιλάς προς άγνωστη κατεύθυνση για πλάκα, για να βγεις ραντεβού στα τυφλά, ή -γιατί όχι- και για κανένα cyber. Αν δοκίμαζες κιολας συγκεκριμένα προσωνύμια, τύπου fraoulitsa17, kavliaris21, nantia_moraki, έβλεπες τα παράθυρα να ανοίγουν βροχή.

 

Όταν εν τέλει σοβάρεψες και ήθελες πιο «ουσιαστική» επικοινωνία, άρχισες να χρησιμοποιείς το(ν) MSN Μessenger. Εκεί είχες την ιδιωτικότητα που ήθελες, τη λίστα με τους φίλους σου, τους μπλοκαρισμένους αν σου τη σπάγανε, τα προσωποποιημένα εικονίδια για ποικιλία και την ειδοποίηση με δόνηση (nudge) για να πρήζεις όποιον δεν απαντούσε.

Kι αν βαριόσουν τα ίδια και τα ίδια, άρχισαν να σκάνε μύτη τα πρώτα κοινωνικά δίκτυα. Οι φραουλίτσες και οι προικισμένοι τύποι του mIRC έγιναν o NikoOo0z_panatha  και η beb0ulin4_<3 του Hi5,  με την απαραίτητη emoφωτογραφία να συνοδεύει το απείρου κάλλους ονοματάκι.

Βέβαια, δεν υπήρχε μόνο αυτή η επιλογή. Το myspace ήταν χώρος συγκέντρωσης όσων δεν άντεχαν το hi5 και μεταξύ άλλων ήθελαν να ακούσουν και καμιά μουσική της προκοπής, ή να προβάλλουν τη δική τους.

Και για όσους δεν ήταν των κοινωνικών δικτύων, πάντα υπήρχε το κατάλληλο online παιχνίδι για κάψιμο. Όταν δεν σκότωναν ο ένας τον άλλο σε PvP (Player Vs Player), θα διαφωνούσαν πάνω από τον μεσημεριανό καφέ. Συνήθεις ύποπτοι, World of Warcraft και Lineage 2, αλλά θα τα βρίσκανε παίζοντας μια DotA το βράδυ.

Αν και τίποτα δε συγκρίνεται με το εύκολο streaming, το κατέβασμα είχε άλλη χάρη. Και γενικότερα, αυτή η παλιά έκδοση του κόσμου του internet.

Σε δέκα χρόνια από τώρα, το Facebook, το Skype, το XBMC και τα torrents θα έχουν πάρει τη θέση των μουσειακών ειδών που αναφέρθηκαν εδώ σήμερα.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.