Πολλοί ίσως θα έχετε ακούσει το ΔΝΤ να παραδέχεται πως έχει κάνει λάθη στους υπολογισμούς του, όσον αφορά τη δανειοδότηση της χώρας. Ας δούμε λοιπόν από την αρχή τι σημαίνει όταν το κράτος δανειοδοτείται. Θα το προσεγγίσουμε από την τυπική του διαδικασία, ποιες ενέργειες δηλαδή γίνονται από πλευράς δημοσίου, ποιοι αποφασίζουν και ποιος είναι ο τελικός αρμόδιος που υπογράφει. Συμφωνεί λοιπόν η εκάστοτε πολιτική ηγεσία να δανειοδοτηθεί με ένα ποσό από κάποια τράπεζα, εσωτερικού ή εξωτερικού, να εκδώσει ένα ομόλογο ή να εκποιήσει κάποια περιουσία που ανήκει στο δημόσιο.

Η δανειοδότηση μπορεί να αφορά σε οποιοδήποτε υπουργείο αλλά τη διαδικασία την κάνει το Υπουργείο Οικονομικών και τη μελέτη για τους όρους το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΓΛΚ), καθ’ όσον θα πρέπει να συνταχθεί ένα κείμενο στο οποίο θα αναφέρονται οι όροι της αποπληρωμής, οι δεσμεύσεις και οι υποχρεώσεις των δυο μερών. Είναι στην ουσία μια συμβολαιογραφική πράξη μεταξύ των δυο μερών. Ελέγχει, μεταξύ άλλων, και τη νομιμότητα των συμβάσεων και των δανείων της χώρας σε συνεργασία με συναρμόδια υπουργεία. Αυτό είναι μια τυπική διαδικασία η οποία γίνεται υποχρεωτικά ανεξάρτητα με την πολιτική βούληση.

Ξεκινά λοιπόν τη σύνταξη του κειμένου ένας υπάλληλος ως εισηγητής, την υπογράφουν με τη σειρά ο προϊστάμενος, διευθυντής, γενικός διευθυντής. Μπορεί να υπογράφουν το ίδιο έγγραφο με την ίδια σειρά και άλλα υπουργεία. Κάθε ένας που υπογράφει είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει, και αν δεν γνωρίζει να απευθυνθεί στον εκάστοτε νομικό σύμβουλο που υπάρχει σε κάθε υπουργείο, αν υπάρχει μέσα στο κείμενο κάτι που είναι παράνομο ή αντισυνταγματικό. Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει, θα πρέπει να διαφωνήσει διαφορετικά μπορεί να του επιβληθούν κυρώσεις ακόμα και ποινικές ευθύνες.

Δημόσιοι υπάλληλοι μέχρι το βαθμό του Γενικού Διευθυντή είναι υποχρεωμένοι να συντάσσουν πορίσματα και εκθέσεις για την πορεία της δανειοδότησης και να τα παραδώσουν στην πολιτική ηγεσία περιμένοντας εντολές για το τι θα πρέπει να κάνουν. Είναι συνταγματική τους υποχρέωση, όπως επίσης υποχρεούνται να διαφωνούν αν κάποιος νόμος ή το Σύνταγμα παραβιάζεται σε κάποια σύμβαση. Αυτό το έγγραφο υπογράφει ο εκάστοτε υπουργός με τους δανειστές.

Ας ξαναδούμε τι σημαίνει η παραδοχή ενός λάθους από το ΔΝΤ. Το λάθος αυτό αντιστοιχεί σε αριθμούς, σε ποσά σε ευρώ όπου καταλαβαίνετε πως αν η δανειοδότηση είναι εκατοντάδων δις, αντίστοιχα ποσά θα είναι και τα λάθη. Κανείς μέχρι τώρα, και αναφέρομαι στο ΓΛΚ δεν μας έχει ενημερώσει αν για τα λάθη του ΔΝΤ υπάρχουν τέτοιες εκθέσεις. Αν έχουν κοστολογηθεί και αν αφαιρέθηκαν τα ποσά από το χρέος.

Επαναλαμβάνω μονότονα και ίσως είναι κουραστικό, πως η έρευνα για το ακριβές ποσό του λάθους δεν είναι κάτι που όσοι κρατικοί φορείς υπέγραψαν το κείμενο μπορούν να το παραβλέψουν. Υποχρεούνται, ανεξάρτητα από τις επιθυμίες της πολιτικής ηγεσίας να το υπολογίσουν και να παραδώσουν την έκθεσή τους στον αντίστοιχο υπουργό για ν’ αποφασίσει τι θα κάνει σαν κυβέρνηση. Αν δεν το κάνουν, παρανομούν και καταπατούν τον όρκο που έδωσαν για να προστατεύουν την πατρίδα.

Να σας πω ένα απλό παράδειγμα στην καθημερινότητά μας: αγοράζει κάποιος ένα αυτοκίνητο και πληρώνει ένα ποσό. Ο έμπορος που του το πούλησε τον ειδοποιεί μετά την αγορά πως έκανε λάθος και θα έπρεπε να πληρώσει λιγότερα χρήματα, άρα θα πρέπει να του επιστρέψει τη διαφορά. Φανταστείτε αυτήν τη διαδικασία να γίνεται με δις. Σαφώς και είναι πιο πολύπλοκο και το παράδειγμα είναι υπεραπλουστευμένο, αλλά συμβαίνει κάτι αντίστοιχο. Προσωπικά δεν πιστεύω πως πρόκειται περί λάθους, αλλά για συνειδητή ληστεία, αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση. Τι αποτέλεσμα είχε αυτό το λάθος; Μα στην αποπληρωμή του χρέους.

Καλείται η χώρα να αποπληρώσει ένα ποσό για το οποίο το ΔΝΤ παραδέχεται πως δεν το οφείλει. Μα θα σκεφτείτε, το ΔΝΤ είναι ένας από τους τρεις δανειστές, οι άλλοι δύο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν το είδαν; Συμβαίνει ακριβώς το ίδιο, έχουν κάνει και εκείνοι το ίδιο λάθος προσπαθώντας ν’ απομυζήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο χρήμα. Αυτό ακριβώς ήλεγξε και η Επιτροπή για την καταγραφή του χρέους που συστάθηκε από την προηγούμενη Πρόεδρο της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Το πόρισμα γι’ αυτά τα «λάθη» είναι έτοιμο με συγκεκριμένα στοιχεία και αριθμούς και χαρακτηρίστηκε, όχι μόνο από τα μέλη της Επιτροπής, όπου συμμετείχαν διεθνούς κύρους προσωπικότητες, αλλά και με τη σύμφωνη γνώμη του ΟΗΕ, ως παράνομο, απεχθές και επονείδιστο. Ένα τέτοιο χρέος ισοδυναμεί με εχθρική ενέργεια προς τη χώρα. Έχει δε τη συμπαράσταση του ΟΗΕ ακόμη και για διαγραφή, μιας και πρόσφατα αποφάσισε ο οργανισμός πως «χρέος που επιβλήθηκε παράνομα και εκβιαστικά θεωρείται πολεμική πράξη» Μια ευνομούμενη πολιτεία κάθε φορά που παραδεχόταν λάθος στο πρόγραμμά του για την Ελλάδα το ΔΝΤ, θα τους παρέπεμπε στο διεθνές δικαστήριο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Γιατί κάθε λάθος τους έχει αμέτρητους νεκρούς (σε 35.000 θανάτους επί πλέον ανακοίνωσαν μετά από έρευνες διάφορα πανεπιστήμια). Γιατί κάθε λάθος τους καταστρέφει τη χώρα. Γιατί με κάθε λάθος τους χρεωνόμαστε υπέρογκα και παράνομα. Έχει υποχρέωση συνταγματική το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ν’ απαντήσει σ’ αυτά τα ερωτήματα. Έχουμε δικαίωμα να γνωρίζουμε για ποιο λόγο δυστυχούμε σαν χώρα, δεν μας το χρωστά σαν χάρη.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.