Ζητείται εργάτης για ξεχορτάριασμα, πότισμα, ψέκασμα, φυτέματα κλαδέματα και γενικές καθαριότητες. Το ωράριο είναι full time, συμπεριλαμβανομένων αργιών και Κυριακών. Μισθός: €480. Ακάθαρτος.

Η πιο πάνω αγγελία, δεν είναι αποκύημα της φαντασίας μου, ούτε μεταφρασμένη από κάποια εφημερίδα της Νoτίου Αφρικής τον καιρό του Apartheid. Είναι πραγματική αγγελία που δημοσιεύτηκε σε εφημερίδες στην Κύπρο, τη βδομάδα που μας πέρασε. Και αποτελεί δείγμα της εργασιακής εκμετάλλευσης, σε βάρος ανθρώπων που έχουν ανάγκη μια δουλειά και ένα εισόδημα. Μάλιστα, είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν αρκετοί ενδιαφερόμενοι για τη θέση αυτοί και ο καλός κύριος που έβαλε την αγγελία θα έχει επιλογές για να διαλέξει τον… καταλληλότερο. Υπηρέτη για πενταροδεκάρες!

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως (στην Κύπρο), τα τελευταία 2-3 χρόνια, οι εργαζόμενοι νιώθουν τέτοια ανασφάλεια σχετικά με τη δουλειά τους, που δεν τολμούν να διεκδικήσουν τα εργασιακά τους δικαιώματα και ανέχονται την καταπάτηση όρων εργασίας, τις υπερωρίες χωρίς την αντίστοιχη πληρωμή και την άσχημη συμπεριφορά αφεντικών, προκειμένου να μην καταλήξουν στο γραφείο ανεργίας. Ο κίνδυνος απόλυσης είναι πάντα ορατός, και οι εργοδότες γνωρίζουν πολύ καλά πώς να παίζουν το παιχνίδι του εκφοβισμού και των απειλών, πολλές φορές έμμεσων, οι οποίες όμως δίνουν ξεκάθαρα το μήνυμα στον υπάλληλο ότι πρέπει να σωπάσει, να ανεχτεί και να δουλέψει σε συνθήκες παλαιότερων, πολύ άσχημων εποχών, αν θέλει να συνεχίσει να έχει δουλειά!

Η εκμετάλλευση των εργαζομένων τα τελευταία χρόνια, ξεκίνησε με αφορμή την οικονομική κρίση. Ως αποτέλεσμα αυτής, έχουν γίνει πολλές μειώσεις μισθών, αλλαγές σε όρους συμβολαίων – ή αυθαίρετη παραβίαση τέτοιων όρων, καθυστερήσεις πληρωμών και άλλα, ενώ αποτέλεσε και την αφορμή για να ξεκινήσει και μια νέα «μόδα» πρόσληψης προσωπικού με όρους που παλαιότερα, θα έμοιαζαν με συμβόλαιο εκπαιδευόμενου ή υπαλλήλου μερικής απασχόλησης. Επιπρόσθετα, πιο «εύκολα» πια, μπορούν τα αφεντικά να διογκώνουν τον φόρτο εργασίας, να είναι αγενείς, να μην εγκρίνουν άδειες (ή να αρνούνται ακόμη και άδειες ασθενείας) και να επιβάλλουν εξαντλητικά ωράρια στο προσωπικό. Με τους φουκαράδες τους υπαλλήλους να μην μπορούν να αντιδράσουν, εφόσον κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους ως δαμόκλειος σπάθη η πιθανότητα απόλυσης.

Η κρίση έβγαλε στην επιφάνεια το πραγματικό πρόσωπο πολλών αφεντικών, που έχουν καταντήσει εργασιακοί δυνάστες σε ένα πλαίσιο μοντέρνας εργασιακής σκλαβιάς. Και δυστυχώς αποτελεί ένα φαινόμενο σε έξαρση, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο. Πάντοτε υπήρχαν βέβαια κάποιοι που εργοδότες που συμπεριφέρονταν σαν εργασιακοί δυνάστες, και οι οποίοι απλά έγιναν χειρότεροι και πιο σκληροί. Τώρα, αναδύθηκαν στην επιφάνεια και πολλοί άλλοι εκμεταλλευόμενοι την άσχημη, για το προσωπικό, συγκυρία.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, όσων υπαλλήλων επηρεάζεται αρνητικά η απόδοση τους στη δουλειά εξ’ αιτίους αυτού του νέου φαινόμενου, και είναι πολλοί όπως είναι λογικό, μπαίνουν περισσότερο στο στόχαστρο. Δηλαδή τίθενται μπροστά στο δίλημμα: ή θα βρουν τον τρόπο να βελτιώσουν την απόδοσή τους, ή θα χάσουν τη δουλειά τους. Και ποιος νοιάζεται αν επηρεάζεται αρνητικά η ψυχική υγεία αλλά και η οικογενειακή τους ζωή.

Τέλος, ας σημειωθεί ότι ο φόβος για απόλυση και η ανάγκη που έχουν οι άνθρωποι για δουλειά, μπορεί να τους κάνει να σωπάσουν, όχι μόνο μπροστά στην παραβίαση των εργασιακών τους δικαιωμάτων, αλλά και μπροστά σε άλλες, μέχρι και αξιόποινες πράξεις, όπως για παράδειγμα η σεξουαλική παρενόχληση. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, το γεγονός ότι 84% από αυτούς που σύμφωνα με την έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως δήλωσαν ότι υφίστανται διακρίσεις, είναι γυναίκες. Μερικοί εργοδότες μάλιστα, δεν έχουν πραγματικά τον θεό τους, αφού απειλούν γυναίκες που μένουν έγκυες, λόγω της άδεια μητρότητας που υποχρεούνται να τους δώσουν. Αρκετές δε είναι οι περιπτώσεις που έγκυες γυναίκες έχασαν τη δουλειά τους. Με άλλα λόγια, τριτοκοσμικές συνθήκες εν έτει 2016.

Σαφώς, τα φαινόμενα αυτά δεν αφορούν αποκλειστικά εμάς, αφού σύμφωνα με καταγγελίες του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης πέρσι, η καταναγκαστική εργασία στα χωράφια ή στις κουζίνες των εστιατορίων, οι οικιακές βοηθοί που διαβιούν σε κατάσταση δουλείας, η εγκληματική εκμετάλλευση ιδιαίτερα του ξένου εργατικού δυναμικού, είτε πρόκειται για Ευρωπαίους είτε για πολίτες τρίτων χωρών, είναι «ενδημική» στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Χρειάζεται να μπει ένα τέλος σε αυτόν το σύγχρονο εργασιακό εφιάλτη, όπου οι εργοδότες αλύπητα αφαιμάσσουν τους κόπους και την αξιοπρέπεια των υπαλλήλων τους, χωρίς να μπορούν οι εργαζόμενοι να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους. Ελπίζουμε ότι το «αν δεν σας αρέσει, δρόμο» που συχνά, πλέον, ακούγεται από τα χείλη εργοδοτών, σύντομα θα μετατραπεί σε «δεν μας αρέσει και μπορούμε να βρούμε το δίκαιο μας», από την πλευρά των εργαζομένων, εφόσον οι κυβερνήσεις καταβάλουν προσπάθειες να προωθήσουν ένα κλίμα μηδενικής ανοχής προς όλες τις εγκληματικές μορφές εργασιακής εκμετάλλευσης, αρχίζοντας από τη διεξαγωγή περισσότερων επιθεωρήσεων στους χώρους εργασίας, αλλά και μέσω της ποινικοποίησης τέτοιων πρακτικών. 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.