Είτε έχεις χαμηλούς βαθμούς μυωπίας, είτε υψηλούς, η ουσία είναι πως δε βλέπεις όπως θα ήθελες και αναγκάζεσαι να κάνεις χρήση γυαλιών ή φακών επαφής. Και άντε να είσαι στο 1 ή στο 2. Αν έχεις από 3 και πάνω, οι συνθήκες δυσκολεύουν, ενώ από 7 (και άνω) μπορείς να πάρεις Ι3 στο στρατό, με το «άοπλος» ή «ένοπλος» να βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του αρμόδιου οφθαλμιάτρου.

Εν ολίγοις, όσο περισσότεροι οι βαθμοί, τόσο πιο δύσκολες οι συνθήκες της καθημερινότητας, μιας και όλα γύρω είναι, κυριολεκτικά, θολά.

Αυτό σημαίνει να ξυπνάς το βράδυ και να μη μπορείς να πας ούτε μέχρι την τουαλέτα δίχως να σκουντουφλήσεις κάπου, να κάνεις σεξ (ή κάποιο άθλημα) και να βγάζεις τα γυαλιά σου για να μην τα σπάσεις, να ξεραίνονται τα μάτια σου από τους φακούς, να αναγκάζεσαι να κουβαλάς πάντα μαζί σου «δάκρυα» και θήκη, να κάνεις μπάνιο στη θάλασσα και να μη βλέπεις ποιος κολυμπάει στο μισό μέτρο, να έχεις σημάδια στη μύτη χειμώνα-καλοκαίρι ή χρόνιες επιπεφυκίτιδες, να χρειάζεσαι ειδικά γυαλιά ηλίου και τέλος πάντων, να εξαρτάσαι πλήρως από ένα ζευγάρι διόπτρες.

Ευτυχώς, εδώ και πολλά χρόνια, υπάρχει τρόπος απαλλαγής από τη μυωπία, η οποία βέβαια στοιχίζει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό (ανάλογα τη μέθοδο και την κλινική, από 1.000 έως 2.000 ευρώ), μιας και, με βάση τους βαθμούς, στις περισσότερες περιπτώσεις, θεωρείται εγχείριση καλλωπισμού.

Κι επειδή δεν είμεθα όλοι απόφοιτοι της ιατρικής, οι παρακάτω γραμμές εξηγούν επί τροχάδην μερικά πράγματα σε ό,τι αφορά τη διαδικασία της εγχείρισης, υπό ένα εμπειρικό, και καθόλα υπεραπλουστευμένο, πρίσμα.

Υπάρχουν δύο μέθοδοι διόρθωσης της μυωπίας. Η μια ονομάζεται Lasik και η άλλη PRK. Η ουσιαστική διαφορά μεταξύ των δύο (πέραν της τιμής) είναι ο τρόπος που σου «ανοίγουν» το μάτι. Στην πρώτη περίπτωση, η τομή γίνεται περιμετρικά, με τον κερατοειδή χιτώνα να ανοίγει ωσάν καπάκι και το λέιζερ να κάνει την υπόλοιπη δουλειά, ενώ στη δεύτερη, ο γιατρός «ξύνει» με το νυστέρι τον προαναφερθέντα κερατοειδή, με τη συνέχεια να είναι ίδια.

Νωρίτερα, στο μάτι έχει προστεθεί ένα είδος αναισθητικού, ενώ λίγο μετά τοποθετείται μια μικρή «μέγγενη», η οποία δεν το αφήνει να μετακινηθεί. Οι σινεφίλ μπορούν να φέρουν στο νου τους το «Κουρδιστό Πορτοκάλι».

Η εγχείριση, εύλογα, θεωρείται «ρουτίνας», καθώς διαρκεί πολύ λίγο και έχει εξαιρετικά χαμηλό ρίσκο, ενώ αν για οποιαδήποτε λόγο ο ασθενής δεν πληροί τις προϋποθέσεις για την όλη διαδικασία (κάτι σχετικά σπάνιο, πλέον), υπάρχει ο επιβεβλημένος προεγχειρητικός έλεγχος που προλαμβάνει και χαρτογραφεί ιατρικά την εκάστοτε περίπτωση.

Μετά την επέμβαση, τοποθετείται στο μάτι ένας φακός, για ευνόητους προστατευτικούς λόγους, ενώ για ένα μικρό χρονικό διάστημα, ο κερατοειδής είναι αρκετά ευαίσθητος.

Με τη μέθοδο Lasik, η επούλωση γίνεται πολύ πιο γρήγορα και πολύ ανώδυνα. Για την ακρίβεια, αν εξαιρέσεις κάποια ενόχληση, την επόμενη κιόλας μέρα μπορείς να πας στη δουλειά σου και να κάνεις ό,τι έκανες.

Με την PRK, το μάτι χρειάζεται πιο πολλές μέρες (διαφέρει έτσι κι αλλιώς σε κάθε άνθρωπο αυτό), ενώ σε μεγάλο ποσοστό συντροφεύεται από μεγάλο πόνο (το πρώτο 24ωρο), για τον οποίο δεν υπάρχει κάτι ουσιαστικό να κάνεις για δαύτον, πέρα από το να βάλεις κάτι χαζοσταγόνες.

Επίσης, όπως είναι λογικό, τον πρώτο καιρό έχεις ιδιαίτερη ευαισθησία στο φως, οπότε στην περίπτωση της PRK, κάθεσαι σαν τον βρικόλακα μέσα στο σπίτι και το μόνο που μπορείς να κάνεις για να περάσει η ώρα (όταν δεν πονάς) είναι να μιλάς στο τηλέφωνο ή να κοιμάσαι.

Μέρα με τη μέρα, ή ώρα με την ώρα, ανάλογα τη μέθοδο, βλέπεις τη διαφορά, με μικροπράγματα που για άλλους είναι αυτονόητα, να φαντάζουν σπουδαία για σένα, με βάση τη μέχρι πρότινος καθημερινότητά σου.

Και η πιο σημαντική στιγμή φτάνει… Ξυπνάς και μπορείς να δεις τί ώρα είναι!

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.