Στις 11/09 ξεκίνησε η νέα σχολική χρονιά. Στις 25/9 η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας σε συνέντευξή της στο ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο», δήλωσε ότι θα πρέπει να απλοποιηθεί η διαδικασία απαλλαγής όσων μαθητών το επιθυμούν από το μάθημα των θρησκευτικών, καθότι δεν είναι δυνατόν οι μαθητές να οφείλουν να δηλώσουν σε δημόσιο έγγραφο το θρήσκευμά τους (ή την ιδιότητα του άθεου),ώστε να εξασφαλιστεί η απαλλαγή.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, Ιερώνυμος ξεσηκώθηκε και δήλωσε πως πρέπει να σοβαρευτούμε και να μην ακούμε τις ανοησίες του ενός και του άλλου καθότι η παιδεία πρέπει να είναι εθνική, χριστιανική και ελληνοχριστιανική.

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων αντέδρασε επίσης και εξέφρασε την αντίθεσή της σε αποφάσεις που αφορούν το μάθημα των θρησκευτικών και λαμβάνονται αυθαίρετα, αυταρχικά και εν αγνοία των Θεολόγων εκπαιδευτικών.

Στο διαδίκτυο, προσφιλείς σελίδες στο χριστιανισμό, την εκκλησία της Ελλάδος και την Ορθοδοξία εκφράζουν την αντίθεσή τους για την απαλλαγή των μαθητών από το μάθημα των θρησκευτικών χωρίς αιτιολογία.

Σε αυτό το σημείο ας αναφέρουμε πως σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου 2472/1997 για την προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο.

Παρ’ όλα αυτά, είναι άξιον απορίας για ποιο λόγο το θέμα αυτό έχει πάρει τέτοια έκταση. Σύμφωνα με την εγκύκλιο του ΥΠΕΠΘ το 2002, Γ2/61723/13-06-2002 η απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών στηρίζεται σε δήλωση του ίδιου του μαθητή αν είναι ενήλικος ή των γονέων του αν είναι ανήλικος στην οποία θα αναφέρει ότι δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος, χωρίς να είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματος στο οποίο ανήκει.

Κατόπιν το 2013 στην εγκύκλιο 133099/Γ2/19-09-2013 αναφέρεται πως η απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών χορηγείται ύστερα από Υπεύθυνη Δήλωση του ίδιου του μαθητή αν είναι ενήλικος ή των γονέων του ή του νόμιμου κηδεμόνα του αν είναι ανήλικος, στην οποία θα αναφέρεται ότι ο μαθητής δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος ή επικαλείται λόγους θρησκευτικής συνείδησης, χωρίς να είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματος στο οποίο ανήκει.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν, πως η απαλλαγή  από το μάθημα των θρησκευτικών δεν είναι ένα θέμα που προέκυψε φέτος. Τη δυνατότητα αυτή την είχαν οι μαθητές από το 2002, ενώ από το 2013 αρκούσε να δηλώσουν πως θέλουν απαλλαγή λόγω θρησκευτικής συνείδησης. Σήμερα λοιπόν, 13 χρόνια μετά, εδώ κι ένα μήνα ασχολούμαστε με μια δήλωση της αναπληρώτριας Υπουργού παιδείας για την πρόθεση της να ισχύσει κάτι το οποίο ίσχυε ήδη μέχρι τον Ιανουάριο του 2015. Από εκεί και μετά με νέα εγκύκλιο, έπρεπε ξανά ο μαθητής να δηλώσει πως δεν είναι Χριστιανός ορθόδοξος χωρίς να αρκούν οι λόγοι θρησκευτικής συνείδησης. Ένας ατέλειωτος κύκλος για πάνω από μια δεκαετία.

Λίγες μέρες μετά από τη δήλωση της αναπληρώτριας Υπουργού Παιδείας νέες αντιδράσεις προκάλεσε η δήλωση του Υπουργού Παιδείας πως είναι αναγκαία η αναμόρφωση του μαθήματος των θρησκευτικών ώστε αυτό να μετατραπεί σε μάθημα θρησκειολογίας.

Κατόπιν κανονίστηκε συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο όπου τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε και καταλήξανε πως οι σχέσεις εκκλησίας και πολιτείας είναι μόνιμες και αγαθές και πως θα συνεργαστούν για να ρυθμιστούν όλα. Αφήσανε πίσω τους μίση και διαμάχες, βγάλανε και μια αναμνηστική φωτογραφία και πια μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι.

Όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια στιγμή που οι ελλείψεις καθηγητών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ξεπερνούν τις 4000 όπως προκύπτει από στοιχεία που δόθηκαν από το υπουργείο μετά από απαίτηση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ. Διδακτικές ώρες που χάνονται καθημερινά, σχολεία που υπολειτουργούν και ελλείψεις σε βιβλία. Το πρόβλημα είναι ακόμα πιο οξυμένο στα νησιά.

Έτσι έχουν ήδη ξεκινήσει καταλήψεις σε σχολεία της Κρήτης, της Σύρου, της Τήνου και της Μυκόνου κι ο αριθμός τους αναμένεται να αυξηθεί μετά την απόφαση του Συντονιστικού Οργάνου Μαθητών να αποφασίσει καταλήψεις και συλλαλητήρια διαμαρτυρίας στις 2 Νοεμβρίου.

Σε μια χώρα που η παιδεία είναι άκρως ελλιπής και προβληματική, επί ένα μήνα ασχολούμαστε με το πόσο κακό είναι να μπορεί ένα παιδί να πάρει απαλλαγή από τα θρησκευτικά χωρίς να δηλώσει το θρήσκευμά του, αγνοώντας πως ενδέχεται να μην υπάρχουν καν καθηγητές σε κάποια σχολεία για να διδάξουν το συγκεκριμένο μάθημα.

Παρ’ όλα αυτά, είναι δικαίωμα του κάθε μαθητή να μπορεί να απαλλαγεί από ένα μάθημα που όλα αυτά τα χρόνια σκοπό δεν είχε να τον ενημερώσει και να τον αφήσει να επιλέξει έχοντας όλα τα δεδομένα μπροστά του για το ποια θρησκεία τον εκφράζει, αλλά να τον κατηχήσει και να τον προσηλυτίσει ώστε να μην έχει την επιλογή να επιλέξει να ασπαστεί άλλη θρησκεία πέραν του Χριστιανισμού.

Από τη στιγμή που ένα παιδί βαπτίζεται, αποκτά τον τίτλο του Χριστιανού Ορθόδοξου χωρίς αυτό να σημαίνει πως αν μπορούσε θα επέλεγε να ασπαστεί αυτή τη θρησκεία. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει τη δυνατότητα θρησκευτικής ελευθερίας, ένα δικαίωμα που καταπατάται χρόνια τώρα μέσα στις σχολικές αίθουσες. Εκεί όπου οι εκκλησιασμοί είναι υποχρεωτικοί αν δεν θες να πάρεις απουσία, ο αγιασμός την πρώτη μέρα του σχολείου απαραίτητος κι η προσευχή πριν μπεις για μάθημα μια καθημερινή διαδικασία. Σε αυτά προστίθεται το γεγονός πως το μάθημα των θρησκευτικών αρκετές φορές διδάσκεται από φανατισμένους θεολόγους ακόμα και παπάδες, που μοναδικό στόχο έχουν να φέρουν στο δρόμο του Θεού (τους), τους νέους που διδάσκουν.

Όσο το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία είναι με τη σημερινή μορφή, είναι θεμιτό να μπορεί όποιος μαθητής θέλει να πάρει απαλλαγή. Είναι απαραίτητο τα παιδιά να μπορούν να χρησιμοποιούν την κρίση τους και όχι να αναγκάζονται να δέχονται και να ακολουθούν αυτό που η κοινωνία τους επιβάλλει απλά και μόνο γιατί δεν τους προσφέρεται η κατάλληλη γνώση ώστε να είναι σε θέση να επιλέξουν κάτι άλλο. Αν η εκκλησία ήταν πιο ανοιχτή ίσως μπορούσε να φέρει στην πόρτα της πολλούς περισσότερους νέους, οι οποίοι θα βρίσκονταν εκεί από επιλογή τους και όχι από υποχρέωση.

                                     

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.