Σήμερα σκοπεύω να ασχοληθώ με μια τεράστια Ελληνική πληγή. Θα έπρεπε βέβαια η πληγή αυτή να είναι ευρωπαϊκό ζήτημα, αλλά κατέληξε σχεδόν αποκλειστικά Ελληνικό. Το όνομα αυτού λαθρομετανάστευση.

Είμαι κάθετα αντίθετος με το πρώτο συνθετικό της λέξης, «λάθρο,» καθώς κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι λαθραίος, διότι απλούστατα η γη δεν ανήκει σε κανέναν. Παρ' όλα αυτά το συνθετικό λάθρο χαρακτηρίζει την πράξη και όχι τον άνθρωπο.

Εκ των πραγμάτων η χώρα μας είναι η πρώτη χώρα υποδοχής μεταναστών στην Ε.Ε. Ακολουθούν η Ιταλία και η Ισπανία.

Βρε τι φράχτες σηκώσαμε, τι μισθοφόρους στήσαμε, τίποτα δεν μπορεί τελικά να εμποδίσει τον απεγνωσμένο άνθρωπο. Μιλάω για απόγνωση γιατί ο κύριος όγκος των μεταναστών προέρχεται από χώρες εκτός Ε.Ε που κάνουν το μεγάλο ταξίδι, με την ελπίδα να σώσουν τη ζωή τους και να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ψωμί.

Περί αυτού πρόκειται. Οι περισσότεροι εξ αυτών, δεν σκόπευαν καν να μείνουν στην Ελλάδα. Η Ελλάδα ήταν απλά η πόρτα προς την Ε.Ε και τη σωτηρία.

Αλλά λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο.

Η χώρα μας έχοντας υπογράψει την συνθήκη Δουβλίνο 2, υποχρεούται να παραχωρεί άσυλο, μετά από τις απαραίτητες διαδικασίες, σε όποιον το αιτηθεί και πληροί τους όρους. Μαζί με αυτό, αν κάποιος μετανάστης βρεθεί στη Γερμανία και αιτηθεί εκεί άσυλο, τότε η Γερμανία τον επαναπροωθεί στην χώρα εισόδου, την Ελλάδα δηλαδή. Βέβαια η συνθήκη αυτή έχει σχεδόν ακυρωθεί από τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια μετά από ένα γεγονός μεταξύ Ελλάδας και Βελγίου και ενός υπηκόου Καμπούλ.

Τώρα λοιπόν το αγγούρι παραμένει στον κώλο της Ελλάδας. Και τι κάνουμε εμείς οι φωτεινοί φιλόσοφοι; Συλλαμβάνοντας λοιπόν τον μετανάστη του παραχωρούμε επίσημο έγγραφο με την άδεια παραμονής στη χώρα τριάντα ημερών, με τον όρο να την εγκαταλείψει μετά το πέρας αυτών.

Ο μετανάστης λογικά σκεπτόμενος κατευθύνεται στα μεγάλα αστικά κέντρα προς αναζήτηση βιοπορισμού και δρόμου προς την Ε.Ε. Η συσσώρευση πλέον είναι τόσο μεγάλη που είναι αδύνατον να βρεθεί εργασία και γενικά τρόπος βιοπορισμού για όλους.

Οπότε ο μετανάστης όντας πεινασμένος και σε απόγνωση τι κάνει; Παρανομεί. Κλέβει, ζητιανεύει, ασχολείται με το λαθρεμπόριο και τα λοιπά. Ο καθένας το ίδιο θα έκανε προκειμένου να φάει ή να ταΐσει τα παιδιά του. Υπάρχουν βέβαια και οι ακραίες περιπτώσεις, αλλά δεν νομίζω πως φταίει η μετανάστευση για αυτό. Υπάρχουν και «δικοί» μας που θα έκαναν χειρότερα υπό τις κατάλληλες συνθήκες. Μη πας μακριά, εμφύλιος, θυμάσαι;

Δεν θα αναφερθώ καθόλου στα στρατόπεδα συγκέντρωσης γιατί δεν θέλω να λερώσω το στόμα και το γραπτό μου. Θέλετε λύσεις; Πάρτε με το κιλό.

Τι θέλουν οι μετανάστες; Ως επί το πλείστον να φύγουν από την Ελλάδα. Τα λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας βρίθουν εξ’ αυτών, που σκοτώνονται για μια θέση κάτω από νταλίκα. Μήπως, λέω μήπως, ήρθε η ώρα να κάνουμε λίγο τα στραβά μάτια και απλά να τους επιτρέπουμε λίγους λίγους να επιβιβάζονται στα πλοία και να πηγαίνουν εκεί που λαχταρούν;

Ακόμη καλύτερα θα μπορούσαμε απλά να τους παραχωρούμε ταξιδιωτικά έγγραφα και έτσι, με τη συνθήκη του Σένγκεν θα μπορούν να ταξιδέψουν ελεύθερα στην Ευρώπη.

Μήπως ήρθε η ώρα η Ευρώπη και οι περιβόητοι θεσμοί της να αναγνωρίσουν το πρόβλημα που δεν είναι απλά Ελληνικό, αλλά κυρίως ανθρωπιστικό;

Μήπως να αρχίσουμε να φερόμαστε στους μετανάστες σαν ανθρώπους και όχι σαν αριθμούς σε στατιστικές; Μήπως να πάψουμε να κρύβουμε το πρόβλημα σαν τη σκόνη κάτω από το χαλί; Λέω εγώ ο αφελής τώρα, μήπως;

Άντε και καλά μυαλά Ευρωπαίοι.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.