Σήμερα θα σε ξαφνιάσω. Θα μιλήσω για κάτι πιο ανάλαφρο από ο,τι συνήθως. Που λες λοιπόν, ένα από τα αγαπημένα μου χόμπι είναι το ψάρεμα. Αυτή η χρονοβόρα διαδικασία αναμονής της καλής «τσιμπιάς». Σαν το ελληνικό δημόσιο ένα πράγμα, ρίχνεις χωρίς να ξέρεις τι θα βγάλεις.

Γενικά στο ψάρεμα τα πηγαίνω καλά. Τόσο που κάθε φορά που επιστρέφω, όσοι με γνωρίζουν προσωπικά αλλά και αυτοί που απλά με ακολουθούν στο facebook παρακαλάνε για να τους κάνω το τραπέζι. Αλλά όχι καριολάκι, αν δε βρέξεις κώλο δεν τρως ψάρια, που λέει πολύ σωστά το ρητό.

Πέρα από πολύ καλός ψαράς βέβαια είμαι και πολύ καλός ψεύτης, άλλωστε αυτά πάνε μαζί.

Έχω ακούσει ιστορίες από παλαιότερους για σαρδέλες 4 κιλών και γοργόνες σε παραγάδι. Με τα χρόνια εκπαιδεύτηκα κι εγώ και μπορώ να σου πω ο,τι βάζει ο νους σου.

Βέβαια όπως μπορείς να φανταστείς δεν είναι όλα «ρόδινα» γύρω από το ψάρεμα. Πέρα από τη σωματική κούραση, κρύο, βροχή, αέρας, ήλιος, κύμα, υπάρχουν δυο σοβαροί αστικοί μύθοι.

Πρώτος και όχι τόσο σοβαρός. Οι ψαράδες στερούνται σεξουαλικής ζωής, γι’ αυτό το έριξαν στο ψάρεμα. Φίλε μου ζηλεύεις. Ζηλεύεις γιατί πάντα έχω μια καλή ιστορία να πω στα μωρά και εσύ βγάζεις χολή. Επίσης κουβαλάω πάντα μαζί μου ψαροντούφεκο που είναι ακόμη πιο «ψαρωτικό» και το κορίτσια κάνουνε ουρά να βγούνε φώτο με το θηρίο που μόλις χτύπησα.

Πέρα από αυτό, όταν φτάνει το καλοκαίρι κι εσύ τρέχεις να «πάρεις» χρώμα, εγώ είμαι ήδη σοκολατένιος, λατίνος εραστής να πούμε. Συν ότι αυτή η ψαρίλα στο κορμί μου ξυπνάει στις γυναίκες αρχαία ένστικτα και με βλέπουν σαν τον κουβαλητή της αγέλης. Το Α male, που ως γνωστών, αυτός «τρώει» τα καλύτερα. Δέξου την ήττα σου και ξεκίνα αμέσως το «άθλημα», θα φας καλά.

Δεύτερος και πιο ενοχλητικός μύθος. Οι ψαράδες καταστρέφουν τη θάλασσα και την πανίδα της. Φίλε μου βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σε πληροφορήσω πως κάνεις μέγα λάθος. Σε διαβεβαιώ λοιπόν, πως δεν υπάρχει άνθρωπος που να νοιάζεται περισσότερο για την χλωρίδα και την πανίδα της θάλασσας, του βυθού και της ακτής, από τον ερασιτέχνη ψαρά. Ο λόγος πολύ απλός. Αν τα καταστρέψει δεν θα μπορεί να εξασκεί το χόμπι που τόσο πολύ αγαπάει. Βεβαίως και υπάρχουν κι ασυνείδητοι όπως και σε κάθε κλάδο, επαγγελματικό ή μη, αλλά στη δημοκρατία δεν υπάρχει συλλογική ευθύνη, σωστά; Σωστά.

Ο ψαράς φίλε μου, φεύγοντας από την παραλία, την αφήνει πιο καθαρή από ότι τη βρήκε, γιατί παίρνει μαζί με τα δικά του σκουπίδια και αυτά που άφησε η χιπστεροπαρέα χτες το βράδυ. Ο κάθε ερασιτέχνης ψαράς, γνωρίζει πως δεν επιτρέπεται συνολική ψαριά άνω των τεσσάρων κιλών ανά άτομο και συνήθως στα πρώτα τρία είναι ικανοποιημένος και αποχωρεί. Το χρήμα και τα ψάρια τρώγονται φρέσκα, που σημαίνει πως ψαρεύω όσα μπορώ να φάω σήμερα. Δεν υπάρχει ουσία να βάλω φρέσκο ψάρι στην κατάψυξη, ειδάλλως θα τα αγόραζα, σωστά; Πάλι σωστά.

Οι τράτες, οι σκούνες και τα γρι-γρι κάνουν κακό στη θάλασσα. Αυτά ξηλώνουν το βυθό, «ρουφάνε» όλο τον «αφρό», χάνουν πετρέλαιο, πετάνε σκουπίδια και απλώνουν δίχτυα στα τριάντα μέτρα από την ακτή, όταν το όριο είναι τριακόσια. Με αποτέλεσμα να μη μένει λέπι για εμάς τους ερασιτέχνες.

Σε τελική ανάλυση, το ψάρεμα είναι ψυχοθεραπεία. Καλή και φθηνή. Η θάλασσα σε χαλαρώνει, οι συζητήσεις γίνονται σε κλίμα απόλυτης ηρεμίας και αναζωογονητικού αέρα. Το κεφάλι σου αδειάζει και μπορείς να περάσεις ώρες χωρίς κουβέντα και χωρίς να αναρωτιέσαι αν άλλος έχει κάτι μαζί σου, γιατί απλά ξέρεις τι νιώθει.

Αυτά τα λίγα από εμένα. Μη μου ευχηθείτε καλή ψαριά, είναι γκαντεμιά.

Παρ' όλα αυτά εγώ θα σας ευχηθώ.

Καλά μυαλά και σεβασμό στη θάλασσα.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.