Μια ζωή ακούς για τα αρνητικά του τσιγάρου. Το τσιγάρο σκοτώνει. Το τσιγάρο προκαλεί ασθένειες. Το τσιγάρο χαλάει τα δόντια. Το τσιγάρο το ένα. Το τσιγάρο το άλλο. Λες κι όλος αυτός ο κόσμος που το βάζει στο στόμα του δεν είχε τι άλλο να κάνει και είπε μια ωραία πρωία: ας αυτοκτονήσω αργά και σταθερά.

Κανένας φανατικός αντικαπνιστής δε θα μπορέσει να καταλάβει τα οφέλη της νικοτίνης όταν κυλάει στο αίμα σου. Κανένας από όλους εκείνους που οργανώνουν αντικαπνιστικές καμπάνιες δεν έβαλε κάτω έναν καπνιστή να τον ρωτήσει τι του προσφέρει. Όλο ηθικολογίες και κηρύγματα για τα δεινά που προκαλεί. Εγώ ξέρω πως όλα τα νομίσματα έχουν δύο όψεις και πως τόσα εκατομμύρια κόσμου δεν μπορεί να είναι ανεγκέφαλοι. Κι επίτρεψέ μου να μετρήσω τη γνώμη μου διπλά ως πρώην φανατική αντικαπνίστρια.

Ναι, για να μην τα λέμε όπως θέλουμε, το τσιγάρο είναι πληγή τεράστια για την υγεία. Προκαλεί βλάβες κι αρρώστιες που εύχεσαι ποτέ να μη σου χτυπήσουν τη πόρτα. Ναι, είναι έξοδο από εκείνα που στο τέλος του μήνα θα ευχόσουν να μην είχες κάνει. Ναι, είναι βρωμερό και ανούσιο. Έχει, όμως, και τα θετικά του και είναι πολλά για να μπορέσουμε να τα αγνοήσουμε.

Το τσιγάρο είναι φιλαράκι. Φιλαράκι καλό από εκείνα που είναι πάντα εκεί, απίκο, σε όλες τις στιγμές της μέρας και της νύχτας που καμία ανθρώπινη παρουσία δε στέκεται δίπλα σου. Είναι πάντα εκεί σε όλα τα στραβά, τα κακά και τα ανάποδα της μοίρας σου. Σε ηρεμεί, σε χαλαρώνει, σου παίρνει ένα βάρος από μέσα σου όταν τα προβλήματα κάνουν πάρτι στη ζωή σου. Είναι πάντα διαθέσιμο γιατί δεν έχει υποχρεώσεις, δεν είναι παντρεμένο, δεν έχει παιδιά και σκυλιά για να δικαιολογήσει την απουσία του.

Είναι πιστό σε σένα. Θα είναι εκεί όταν είσαι αγουροξυπνημένος και δεν θέλεις να μιλήσεις σε άνθρωπο. Θα σου κάνει παρέα όταν θα ‘χεις κολλήσει στο μποτιλιάρισμα κι όταν το λεωφορείο κάνει να περάσει μία ώρα. Σ’ εκείνο θα στραφείς όταν το αφεντικό σου αποφασίσει να σου βγάλει το λάδι για άλλη μια φορά κι όταν το έτερον ήμισυ σου κλείσει το τηλέφωνο στα μούτρα. Μαζί θα πιείτε ποτά, καφέδες κι ουζάκια και μαζί θα κοντέψετε να κατουρηθείτε απ’ τα γέλια όταν θα είσαι πραγματικά ευτυχισμένος.

Είναι εκεί χωρίς να κρίνει και χωρίς να ρωτάει. Χωρίς να σου κουνάει το δάχτυλο για όλα εκείνα που έκανες λάθος. Χωρίς να απορεί. Είναι ο ψυχολόγος σου. Σε βοηθάει να σκεφτείς, να αναλύσεις, να αποφασίσεις, να κάνεις απολογισμούς και να πας παρακάτω. Είναι δίπλα σου από την ώρα που ανοίγεις τα μάτια σου μέχρι την ώρα που τα κλείνεις. Είναι εκεί στο δρόμο, στο μπαρ, στις διακοπές, σε ένα καλό κρεβάτι (ή σε ένα κακό),στα οικογενειακά τραπέζια, στα επαγγελματικά ραντεβού, έξω από χειρουργεία, μέσα σε αυτοκίνητα, σε ένα παγκάκι στο πάρκο και σε μια βόλτα στη πόλη. Μοιράζεσαι τις στιγμές σου μαζί του και μαθαίνεις να το αγαπάς γιατί είναι επιλογή σου.

Το τσιγάρο στα χείλη ενός καπνιστή δεν είναι άλλη μια κακιά συνήθεια. Είναι βάλσαμο στη ψυχή του κι αντίδοτο στο μυαλό του. Είναι σύμμαχος κι αντίπαλος στις μάχες με τον εαυτό του.

Κι αν είναι να πεθάνει από αυτό, ας είναι. Όλοι από κάτι θα φύγουμε. Τουλάχιστον όσο ζούμε να ζούμε όπως πραγματικά γουστάρουμε. Εθισμένοι στη νικοτίνη.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.