Άκου! Άκου πως κορνάρει ο «να μην πω». Σιγά φίλε μου! Θα προλάβεις! Κι εγώ κάπου πάω. Δεν μπήκα από χόμπι μες το αμάξι να πάρει φωτιά το μέσα μου απ’ τη ζέστη. Είχα κι άλλες δουλειές να κάνω.  Αμ, ξέρω που να μην ήξερα. Αν οδηγούσε κανένας νταγλαράς δυο μέτρα, ούτε που θα του κουνιόσουνα. Οδηγάω εγώ βλέπεις που ο θεός με έπλασε να ουρώ καθιστή.

Αυτό είναι το πρόβλημά σας πάντα. Ναι ρε, είμαι γυναίκα κι έχω δίπλωμα. Κι όχι, δεν το πήρα νύχτα κι όχι, δε λάδωσα για να το πάρω. Έλεος με κάθε είδους στερεότυπο. Αργεί ο μπροστινός σου να βάλει μπρος, θα είναι γυναίκα. Βγάζει φλας τελευταία στιγμή, θα είναι γυναίκα. Σβήνει η μηχανή, γυναίκα θα οδηγάει. Κινείται με περιορισμένη ταχύτητα άρα θα είναι γυναίκα που μάλιστα αναβαθμίζεται σε κότα. Μη τυχόν και δεν την προσβάλλουμε αρκετά αυτή τη ρημάδα τη σοφερίνα.

Αν ήταν στο χέρι σου αγαπημένε μου μισογύνη, κανένα θηλυκό δε θα έπρεπε να οδηγάει ούτε ποδήλατο με βοηθητικές. Θα έπρεπε να μένω στο σπιτάκι μου με τα κατσαρολικά μου κι όταν κυκλοφορώ να παίρνω τα μέσα μαζικής μεταφοράς που τα οδηγούν οι πανάξιοι άντρες. Βλέπεις στο δικό σου μυαλό είμαι ικανή για κοκκινιστά και λεμονάτα αλλά όχι για οδήγηση. Μπορώ να δουλεύω, να καθαρίζω, να κάνω ό,τι είναι κοινωνικά αποδεκτό αλλά είναι απολύτως απαράδεκτο να κρατάω τιμόνι στα ενυδατωμένα χέρια μου.

Δικαιώματα κατά το ήμισυ. Εγώ είμαι υπεύθυνη για όλα τα δεινά του πλανήτη. Εγώ φταίω που έχει κίνηση, που το φανάρι μένει πράσινο για τρία δευτερόλεπτα, που έπεσες πάνω σε αδιέξοδο και που έχεις νεύρα από τότε που γεννήθηκες. Εγώ και η οδική μου συμπεριφορά σε ταλαιπωρούν, σε τσαντίζουν, σε βγάζουν απ’ τα ρούχα σου. Δεν υπάρχει λογική. Δεν το βλέπεις;

Εντάξει, έμαθες να οδηγάς από την κούνια. Το ξέρω και σου βγάζω το καπέλο. Κυκλοφορούσες με μηχανάκια και σαραβαλάκια τότε που εγώ έπαιζα με κούκλες. Οκ. Μαζί σου. Ξέρεις τα μηχανολογικά καλύτερα από μένα. Ξέρεις να αλλάζεις λάστιχο, να επισκευάζεις καλωδιάκια και σε μια πιθανή κόντρα κουμπώνεις με περισσότερη σβελτάδα τις ταχύτητες.

So fucking what?

Εγώ πρέπει να κλειστώ στο καβούκι μου;  Αν είσαι τόσο άντρας όπως λες, θα ξέρεις πως οι γυναίκες πεισμώνουν. Πολύ. Κι αν βάλουν κάτι στο μυαλό τους δεν θα τους το βγάλεις που να κοπανιέσαι στα μάρμαρα νυχθημερόν. Όσο εσύ μας υποτιμάς, άλλο τόσο θα θέλουμε να σου μπούμε στο μάτι. Και ξέρεις πολύ καλά πως μπορούμε. Όλα τα μπορούμε.

Όχι αυτά βεβαίως για τα οποία μας κατηγορείς. Δεν χρησιμοποιούμε τους καθρέφτες μόνο για να βάζουμε κραγιόν, μάσκαρα και λοιπά καλλυντικά. Εντάξει, το κάνουμε αλλά όχι όλες τις ώρες. Δεν πιάνουμε την πάρλα και ξεχνάμε πως είμαστε στο δρόμο. Δεν κοιτάμε το είδωλο μας σε κάθε ευκαιρία. Ίσως μόνο στα φανάρια. Ε, τι θες; Γυναίκες είμαστε. Τι ήθελες; Να καπνίζουμε, να πίνουμε καφέ, να φτύνουμε, να μιλάμε στο κινητό και να ξύνουμε τα ρουθούνια μας σε κάθε χιλιόμετρο; Αυτά τα αφήνουμε για εσάς που είστε άσσοι στην οδήγηση και μπορείτε να κάνετε τρία σε ένα σαν τα σαμπουάν. Εμείς ένα και καλό κάθε φορά.

Κι αν σ’ αρέσει. Αν δε σ’ αρέσει να με βλέπεις στην άσφαλτο πάτα το γκάζι σου λίγο παραπάνω, μούγκρισε σαν άλογο κι άσε με εμένα πίσω σου να χαζεύω το σύννεφο απ’ την εξάτμισή σου φτάνοντας στο σπίτι μου ασφαλής.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.