Λένε ότι για ένα ζευγάρι, ο σκύλος είναι κάτι σαν τεστ. Αν καταφέρουν να τα βγάλουν πέρα με το τετράποδο ζωντανό, και κυρίως αν το ζωντανό ζήσει, τότε αυτό είναι ένα αρκετά καλό πράσινο φως ώστε να προχωρήσουν και στην απόκτηση ενός δίποδου ζωντανού.

Βέβαια υπάρχουν και οι περιπτώσεις όπου ο σκύλος μπορεί να λειτουργήσει καταστροφικά σε μία σχέση. Γιατί πλέον δεν έχετε μόνο τις ευθύνες ο ένας του άλλου, ένα ταψί γεμιστά και βόλτες όποτε σας κάνει κέφι. Αποκτάτε τις ευθύνες μίας άλλης ζωής, ανίκανης να αυτοεξυπηρετηθεί. Θέλει τάϊσμα, προγραμματισμένες βόλτες -αλλά και απρογραμμάτιστες-, και πολλή πολλή προσοχή ακόμα κι όταν γυρνάς κουρασμένος από τη δουλειά σου και το μόνο που θέλεις είναι απλώς να χαλαρώσεις.

Αρχικά να σου πω εγώ δύο λόγους για τους οποίους το να πάρετε σκύλο μαζί, ίσως δεν είναι και η καλύτερη ιδέα που θα μπορούσατε να είχατε.

Πες τώρα, ας υποθέσουμε, ότι έχεις σταμπάρει εδώ και δύο μήνες το υπερδιαστημικό τραπεζάκι που γίνεται τραπέζι για να φας, για να πιεις, να βάλεις το λάπτοπ, να δεις τηλεόραση, μπουφές και ντουλάπα. Κι έρχεται αυτή η άγια ώρα που έχετε μαζέψει τα λεφτά που απαιτούνται με το έτερόν σου ήμισυ και εκεί που χοροπηδάτε από τη χαρά σας, πατάτε καταλάθος το σκυλί. 500 ευρώ ο κτηνίατρος για τις ακτινογραφίες. Χαιρέτα το το έπιπλο που χάνεις.

Ένας σοβαρός επίσης λόγος είναι ότι σχεδόν ποτέ, αυτός που πίεσε περισσότερο για το σκυλί, δεν τηρεί το πρόγραμμα που έχετε από κοινού φτιάξει. Μία που δεν ήθελες να μαζεύεις τρίχες και σου υποσχέθηκε ότι θα το χτενίζει κάθε μέρα και μία που το ζωντανό έχει γίνει ο Μπομπ Μάρλεϊ από τις τζίβες. Και αυτό δε σταματάει εκεί. Θα το βγάζεις για κατούρημα, για να κάνει φίλους, για να κάνει εμβόλιο, για ποτό, χωρίς ούτε μία φορά να προσφερθεί το ταίρι σου, που το χρησιμοποιεί απλώς για σέλφι. Αλλά έπρεπε να το περιμένεις. Έκανε δεκαπέντε μέρες να αντιληφθεί ότι τις κάλτσες δεν τις πετάμε στο πάτωμα, τις πετάμε στο καλάθι, θα ασχολιόταν με το σκύλο;

Τελειώσαμε. Γιατί τώρα θα ξεκινήσει η απαρίθμηση των λόγων που το να πάρεις σκύλο με τον έρωτά σου είναι ένα από τα σημαντικότερα και πιο όμορφα βήματα που θα κληθείτε να περπατήσετε μαζί.

Είναι σαν παιδί. Το ακούς παντού κι ίσως σου φαίνεται αστείο, αλλά είναι. Εντάξει, δεν σου είπαμε ότι είναι σαν τον έφηβο που σου ζητάει χαρτζιλίκι. Ως προς τις ανάγκες του όμως, και την ποιότητα των συναισθημάτων που σου δημιουργεί, ομοιάζει κατά πολύ με ένα μωρό. Ξαφνικά, αναλαμβάνετε ευθύνες και δεν είναι τόσο το ότι πρέπει να τις βγάλετε εις πέρας, όσο ότι κάτι αλλάζει μέσα και σε σας και στην καθημερινότητά σας.

Κάποιος σε περιμένει στο σπίτι, κάποιος χαίρεται σαν σε βλέπει, δεν μπορείς να κανονίζεις αβέρτα τριήμερα γιατί αν οι συνθήκες του ταξιδιού είναι τέτοιες που δεν μπορείτε να τον πάρετε μαζί πρέπει να βρείτε κάποιον εμπιστοσύνης να τον προσέξει, θα σας χαλάσει πολλές φορές την ερωτική σας διάθεση καθώς θα μπουκάρει στο δωμάτιο γιατί κατουριέται, θα σας ξυπνάει τις Κυριακές με γαβγίσματα γιατί βαρέθηκε μόνος του στο σαλόνι. Όμως θα σου αρέσει. Τις γουστάρεις λίγο τις ευθύνες σου αυτές, γιατί τις μοιράζεσαι. Με τον άνθρωπό σου. Δεν είστε πλέον το ζευγαράκι που περνάει καλά. Μεγαλώνετε μία ψυχή. Υπάρχει πιο όμορφο συναίσθημα απ’ το να γίνεσαι μία ισχυρή δυάδα με το σύντροφο σου με μόνο σας μέλημα τη φροντίδα του αδύναμου τρίτου μέλους της οικογένειάς σας; Γιατί πλέον είσαστε τρεις. Κι ας έχει ο ένας ουρά.

Θα μάθετε να πνίγετε τον εγωισμό σας. Μπορεί μέχρι πριν, να επιμένατε ο καθένας στο δικό του το τροπάρι, όμως ο σκύλος θα σας μαλακώσει. Και σας το υπογράφω. Γιατί εκεί που θα ουρλιάζετε ο ένας στον άλλον και μετά θα κοιτάει ο ένας αμίλητος το πάτωμα κι ο άλλος το ταβάνι, αυτό το πανέξυπνο πλάσμα θα κάνει -ηθελημένα ή αθέλητα, δεν έχει καταλήξει ακόμα η επιστήμη- μία ασύλληπτης τρυφεράδας κίνηση, και ο πάγος θα σπάσει. Σας σώνει από πολλά μικρά χαζοκαβγαδάκια και κυρίως από τα μούτρα που ακολουθούν και γι’ αυτό να του βάλετε έξτρα κροκέτες.

Οι δύο αρνητικοί λόγοι που ανέφερα στην αρχή, δεν είναι τίποτα μπροστά στα καλά που θα σας προσφέρει απλόχερα. Χωρίς ούτε μισή απαίτηση.

Αν, λοιπόν, αγαπάτε τον άνθρωπό σας, δεν υπάρχει πιο σοφή απόφαση από το να φέρετε μέσα στο σπίτι σας την επίγεια προσωποποίηση του θεού, στη γη: το σκύλο.
Θα σας φάει τις παντόφλες, θα αρπάξετε κρύωμα σε κάποια χειμωνιάτικη βραδινή σας γύρα, θα πάρει παραμάζωμα το τραπέζι μαζί με τα καλαμαράκια γιατί εντόπισε μία γάτα στον απέναντι δρόμο, αλλά θα σας μάθει να αντιμετωπίζετε επιτυχώς δυσκολίες όταν σας ξεβολεύει, θα σας γεμίζει στενοχώρια όταν αρρωσταίνει και ευτυχία όταν συνέρχεται, και θα σας μαλακώνει τα όποια προβλήματα όταν αντιλαμβάνεται τον πόνο. Ναι, θα κουρνιάζει και στα πόδια σας για χάδι.

Το μούργο στο δρόμο που τρατάρετε που και που κόκκαλα, σήμερα φέρτε τον μέσα.
Και δε θα το μετανιώσετε.
 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.