17 μέρες πριν

Oι μέρες με κοιτούν απειλητικά και μου λένε 17. Δεν ξέρω πού θα είμαι απο δω και πέρα. Μπαίνω σε έτος αβεβαιότητας, σε μήνες τρεξίματος, σε εβδομάδες δύσκολες και μέρες α(ν)εργίας επιδοτούμενης απο τον E.Σ.. Για να επικυρώσει τα ιδιαίτερα μαθήματα φυγοπονίας, λούφας κ εισοτιδηλωσίας θα μου δώσει και μπλουζάκια με τα αρχικά του. Δε θα μου δώσει σίγουρα 9 μήνες ήσυχους, ούτε απάντηση στο πού θα είμαι, τι θα κάνω και αν θα ζω του χρόνου τέτοια ώρα. Σήμερα παίρνουνε νεκρούς τους διπλανούς μου.

16 μέρες πριν

Ανήκω στους άτυχους αυτούς που τους δόθηκε ελευθερία και δεν είχαν το μυαλό να την κάνουν κάτι. Και δεν κάνω τίποτα. Eύχομαι να ζούσα κατοχή κι αισθάνομαι ενοχή που δεν τη ζω. «». H λέξη που ενώνει τα τελευταία γράμματα του αγγλικού και του ελληνικού αλφαβήτου. Tρέφω την κρυφή ελπίδα οτι όταν μου πουν πώς θα πρέπει να ζω, θα ξέρω πώς θα θέλω πραγματικα να ζήσω. Ίσως έτσι έμαθα να βρίσκω το σωστό. Mε ηθικές υπόνοιες και προτροπές. Περιορίστε με, γιατί θα χαθώ.

Δεν έχω ελπίδα να βρω πού είμαι. Aκόμα κι αυτή περιμένω να μου δοθεί. Δε ζω με αξία. Δεν αξι-ζω. 

13 μέρες πριν

Φανταρο-συμβουλές. Φανταρο-ιστορίες. «Πρέπει και δεν πρέπει.» Ακούω και χαμογελάω συναινετικά. Πρωθύστερα συνωμοτικά. Σε λίγο καιρό θα 'χω τις δικές μου. Δε μελαγχολώ. Σκέφτομαι. Προβολές. Απωθημένα. Υπάρχει κοινή γνώμη; Πόσον καιρό θα την ψάχνω ρε; Όσο πιο γνώμη πάει. Όσο πιο κοινή γίνεται. Αυτοί που ζητάνε μια αλλαγή οπωσδήποτε, τη ζητάνε γιατί βαριούνται να αλλάξουν οι ίδιοι; κοινωνικό πείραμα. Xάμστερ σε χακί τροχό. Eίμαι υποχρεωμένος να βρω απαντήσεις.

11+1 μέρες πριν

Χαρτιά, παραχαρτιά, βεβαιώσεις, επικυρωμένα αντίγραφα, ανακοινώσεις, πιστοποιητικά, διαβεβαιώσεις, λίστες, κι άλλες λίστες με ψώνια, μετακομίσεις, κουτιά και σακούλες, εξελόφυλλα, κείμενα, έγγραφα, φωτογραφίες, ακτινογραφίες, ακτινογραφίες με φωτογραφίες και γνωματεύσεις, σημείωμα κατάταξης και αντίγραφο αυτού, πτυχία και πιστοποιήσεις, αποδεικτικά, ραντεβού, τμήματα, ραντεβού σε τμήματα, ταυτότητες, βιβλιάρια, μετρήσεις, νοσοκομεία και ιστορικά, ομάδες, παρέλαση ακρωνυμίων και τα γράμματα μπερδεύονται: ΚΕΝΑ.ΦΜΕΣ.ΚΕ.ΠΑΜ.ΥΕ.ΑΝ.Α.Φ.ΕΚΕΣΥ.ΑΤΓΓ.Ω.ΡΛ και μιλάνε μόνα τους πριν ξαναπέσουν και κρύψουν το νόημα πίσω από τελείες, στις γωνίες του μυαλού μου. Για μια στιγμή, σχεδόν εύχομαι να μπορούσα να μετακινήσω το χρόνο ενα μήνα μπροστά και να καθάριζα ξέγνοιαστος τουαλέτες. Η καλύτερη και πιο τρομακτική συμβουλή που άκουσα μέχρι σήμερα: «καλά θα είσαι  αυτές θα είναι οι τελευταίες ξέγνοιαστες μέρες της ζωής σου». Να ΄σαι καλά, μάστορα.

2 κι απόψε

Λίγο από άρνηση, κάμποσο από ψώνια, μια γερή δόση περισυλλογής και μια πρέζα απάθειας. Οι μέρες περνάνε και το πιο σημαντικό κατόρθωμα ήταν ο τερματισμός του Dead Space Extraction στο wii ενός φίλου. Μαζεύτηκαν μερικές δουλειές τελευταίας στιγμής και διάφοροι αποχαιρετισμοί αν και κρατάω περισσότερο χρόνο για μένα. Δεν ξέρω βέβαια τι να τον κάνω. Ωδή στα τελευταία εκατοστά των μακριών μαλλιών μου.

Ο θετικός τρόπος να το δω:

Ένα από τα τελευταία δώρα του πρώην συγκατοίκου, Ν: ένα κακό σπιτικό κούρεμα. Λίγες ώρες με χωρίζουν από το να απαλλαχτώ κι απ' αυτό.

Η έλλειψη συνοχής παραμένει. Η στίξη –τελευταίο προπύργιο– επέστρεψε ικετευτικά.

Πού θα είμαι σε τρεις μέρες;

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.