Δε θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που μετακόμισα στο σπίτι που μένω τώρα. Ηταν στις 29 Ιανουαρίου 2014. Τον ενάμισυ προηγούμενο χρόνο έμενα σε ένα διαμέρισμα 70τμ, με άθλια διαρρύθμιση, κακή θέρμανση, με μυστήριους ιδιοκτήτες, που δεν το έβλεπε ο ήλιος σχεδόν ποτέ, με κακούς γείτονες και υψηλό για την εποχή ενοίκιο.

Το αποκορύφωμα ήταν όταν για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο, γέμισαν οι ντουλάπες υγρασία και μούχλα, καταστρέφοντας τα μισά μου ρούχα και όσα βιβλία είχα αποθηκεύσει εκεί γιατί δε χωρούσαν στη βιβλιοθήκη.

Σε εκείνη τη φάση και εντελώς συμπτωματικά, πρόσεξα ότι νοικιαζοταν ένα διαμέρισμα σε μια πολυκατοικία που πάντα μου άρεσε στο διπλανό τετράγωνο, στον πεζόδρομο. Πήρα τηλέφωνο αμέσως, ο ιδιοκτήτης ήρθε την ίδια στιγμή και μόλις το είδα, το ερωτευτηκα.

Είχε μια εκπληκτική ενέργεια, ήταν μεγάλο, άνετο, με τεράστια βεράντα, ευρύχωρα δωμάτια, πολλές ντουλάπες και εκπληκτική θέρμανση με πολύ χαμηλά κοινόχρηστα. Μόλις μου είπε το ποσό του ενοικίου μου ήρθε να τον φιλήσω. Ήταν πολύ φθηνότερο από εκείνο που νοίκιαζα ως τότε αλλά και πολύ φθηνότερο όπως και να το βλεπες.

Την ημέρα που μετακόμισα όμως σε αυτό το υπέροχο σπίτι, το πρώτο βράδυ, ένιωσα πάρα πολύ άσχημα. Όσο νύχτωνε, τόσο βάραινα μέσα μου και ένιωθα να με κυκλώνει ένας έντονος φόβος χωρίς να μπορώ να καταλάβω γιατί αντί να πλέω σε πελάγη ευτυχίας ένιωθα τόσο φρικτά.

Στην πραγματικότητα, εκείνο που με φόβιζε ήταν η αλλαγή. Ο φόβος της αλλαγής δεν ήταν για μένα πρωτόγνωρος αφού είμαι εξοικειωμένη μαζί του. Όπως σχεδόν όλοι μας. Κάθε αλλαγή μας φοβίζει αφού σημαίνει ότι είμαστε εκτεθημένοι σε άγνωστα νερά, σε νέες καταστάσεις, σε καινούρια ρίσκα και νέους κινδύνους. Αυτό μου ήταν απόλυτα κατανοητό και αρκετά διαχειρίσιμο.

Όμως, ο φόβος όταν η αλλαγή γίνεται προς το καλύτερο ήταν πραγματικά άγνωστα νερά για μένα. Αυτό ήταν κάτι που δε μπορούσα να το φανταστώ πριν το βιώσω.

Δε μπορούμε να αποφύγουμε την αλλαγή. Πρόκειται για αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας αφού η ζωή είναι ροή. Όλα κυλούν και αλλάζουν καθε μέρα. Κάθε μέρα βρισκόμαστε μπροστά σε νέες προκλήσεις τις οποίες καλούμαστε να διαχειριστούμε με επιτυχία.

Η εξέλιξή μας προυποθέτει αλλαγή. Άνθρωποι έρχονται και φεύγουν από τη ζωή μας, αλλάζουμε εργασιακό περιβάλλον, χωρίζομουμε, χάνουμε φίλους, κάνουμε νέες γνωριμίες, μετακομίζουμε, μετοικούμε.

Στην πραγματικότητα όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με την αλλαγή, αυτό που πραγματικα μας συμβαίνει είναι ότι αναγκαζόμαστε να έρθουμε αντιμέτωποι με το σπάσιμο μιας συνήθειάς μας και με τον τρόμο απέναντι στο άγνωστο. Άλλωστε είναι γνωστό ότι η δύναμη της συνήθειας  αποκαλείται και δεύτερη φύση.

Βέβαια, πρόκειται απλώς για ένα παιχνίδι του μυαλού. Ο φόβος δεν είναι παρά μόνο σκέψεις. Πολύ έντονες σκέψεις τις οποίες όσο διατηρούμε, τόσο μεγαλύτερη δύναμη αποκτούν. Μας κατακλύζουν, βγάζουν ρίζες και μας πνίγουν. H αποκόλληση από μια γνωστή, βολική κατάσταση δεν είναι εύκολο πράγμα.

Αν μάθουμε να χαλαρώνουμε το νου μας και να αποφεύγουμε τις σκέψεις που προκαλούν φόβο, τότε έχουμε βρει τον ιδανικό τρόπο να διαχειριζόμαστε τις καταστάσεις στη ζωή μας. Αν δώσουμε χώρο και χρόνο στον εαυτό μας να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες, όλα θα εξελιχθούν ομαλότερα.

Αν αναγνωρίσουμε τον φοβο σαν συναίσθημα που δικαιούμαστε να το νιώθουμε και αν επιτρέψουμε στον εαυτό μας να τον νιώσει, τότε εκείνος θα χάσει τη δύναμή του και θα χαθεί. Ας μην ξεχνάμε ότι όσο αντιστεκόμαστε στα αρνητικα συναισθήματα τόσο εκείνα θεριεύουν και κολλάνε πάνω μας.

Ας πούμε στον εαυτό μας «Φοβάμαι. Έχω κάθε λόγο να είμαι φοβισμένος με όσα συμβαίνουν στη ζωή μου». Θα νιώσουμε αμέσως καλύτερα. Η αποδοχή του φόβου είναι ένα μεγάλο όπλο στα χέρια μας.

Τέλος, ας δώσουμε στον εαυτό μας την πολυτέλεια του χρόνου. Ο χρόνος είναι πάντα σύμμαχος στο κομμάτι των αλλαγών και λειτουργεί πάντα υπέρ μας. Το διαφορετικό δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό και γι’ αυτό ας μάθουμε να ηρεμούμε, να παίρνουμε το χρόνο μας και να το προσεγγίζουμε με περιεργεια και ενδιαφέρον.

Μπορούμε να κάνουμε μια αναδρομή στη ζωή μας και να δούμε όλες εκείνες τις φορές που ξεπεράσαμε με επιτυχία μια αλλαγή. Τότε που επιβιώσαμε μετα από έναν επώδυνο χωρισμό και ξαναγίναμε ευτυχισμένοι σε μια άλλη, καλύτερη σχέση. Ή τότε που χασαμε τη δουλειά μας και τελικά βρήκαμε μια άλλη που μας έδινε μεγαλύτερη ικανοποίηση. Είμαι βέβαιη πως οι ζωές μας είναι γεμάτες από τέτοια παραδείγματα.
Και κάτι τελευταίο.

Εκείνο που η κάμπια θεωρεί τέλος του κόσμου, η ζωή το λέει πεταλούδα.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.