Λένε πως όταν σε μια σχέση έρθει η ώρα της ερώτησης για το ερωτικό παρελθόν του άλλου, πρέπει να πολλαπλασιάσεις επί τρία με τον αριθμό που σου είπε η γυναίκα και να διαιρέσεις δια δύο τον αριθμό που σου είπε ο άνδρας για να βρεις τον πραγματικό αριθμό των ερωτικών σχέσεων που είχε το έτερον ήμισύ σου.

Ακόμη όμως κι αν η ερώτηση αφορά παρελθοντικές σοβαρές σχέσεις, ακόμη και τότε δύσκολα θα βρεις άνθρωπο να μιλήσει για το πραγματικό βάθος που είχαν αυτές. Είναι πιο συνηθισμένο στις τωρινές σχέσεις να γειώνουμε τις παλιότερες, να μη λέμε πόσο πολύ είχαμε ερωτευτεί,πόσο υπέροχα περνούσαμε, πόσο πολύ πληγωθήκαμε ή πόσο πληγώσαμε. Για κάποιους λόγους, προσπαθούμε να κρατάμε καλά φυλαγμένο το ερωτικό και σεξουαλικό μας παρελθόν από τους νέους έρωτες.

Ποιοι είναι άραγε αυτοί οι λόγοι;

Σε ό,τι αφορά στους άνδρες, υπάρχει η κοινωνική πεποίθηση ότι ένα πλούσιο ερωτικό παρελθόν δημιουργεί έναν άνδρα με εμπειρία, σεξουαλική και συναισθηματική ωριμότητα, που ξέρει πια πώς να φερθεί και αποτελεί ιδανική περίπτωση για μια γυναίκα αφού έχει «χορτάσει» από εμπειρίες και ψάχνει πλέον ώριμες καταστάσεις τις οποίες μπορεί να στηρίξει.

Ένας άνδρας με «βαρύ βιογραφικό» είναι στο μυαλό της κοινωνίας αποδεκτός, ενώ αυτό λειτουργεί και σαν δικλείδα ασφαλείας, γιατί είναι πια έτοιμος για σοβαρή σχέση. Αυτές οι σκέψεις είναι που οδηγούν τους άνδρες να αναφέρουν περισσότερες ερωτικές εμπειρίες από όσες πραγματικά είχαν, αφού στην πραγματικότητα φοβούνται ότι αν πουν τον αληθινό, μικρότερο αριθμό, τότε θα θεωρηθούν άβγαλτοι, ανεπιθύμητοι ή ανώριμοι. Θεωρούν επίσης ότι μια γυναίκα είναι έτοιμη να αντέξει το άκουσμα ενός μεγάλου αριθμού αφού «άνδρας είναι κι έτσι κάνουν οι άνδρες».

Όσον αφορά τις γυναίκες, το πράγμα γίνεται λίγο πιο περίπλοκο. Όσο κι αν ο σύντροφος μοιάζει άνετος και ότι δεν έχει πρόβλημα με το ερωτικό σου παρελθόν, ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις αν θα ταραχτεί το σύστημα των πεποιθήσεών του με την απάντησή σου, ακόμη κι αν για σένα το παρελθόν σου είναι πολύ λογικό.

Υπάρχουν περιπτώσεις που η ειλικρίνεια είναι η μεγάλη ηττημένη και ενώ επιθυμείς να απαντήσεις ειλικρινά, μπερδεύεσαι και δεν ξέρεις ποια είναι η σωστή απάντηση.

Όσο κι αν έχει εξελιχθεί η ελληνική κοινωνία, η σεξουαλικότητα των γυναικών παραμένει για την συντριπτική πλειοψηφία ταμπού και οι σύγχρονες γυναίκες που έχουν ενεργή σεξουαλική ζωή χαρακτηρίζονται ως «προχωρημένες», «εύκολες» και άλλα αντίστοιχα επίθετα που μόνο αποδοχή δε δείχνουν.

Οι προκαταλήψεις που θέλουν τη γυναίκα να είναι εγκρατής και άβγαλτη καλά κρατούν με συνέπεια η πλειοψηφία των γυναικών να επιλέγει να απαντήσει ψέματα σε αυτήν την ερώτηση για να έχει το κεφάλι της ήσυχο.

Ποιος θα μπορούσε να τις κατηγορήσει άλλωστε; Σε μια κοινωνία που η γυναίκα είναι αυτή που δέχεται την κοινωνική κριτική και κλονίζεται το ήθος της, το οποίο παρά τα 50 χρόνια που έχουν περάσει από τις ελληνικές ταινίες του 1950 και του 1960, παραμένει ανάμεσα στα πόδια της, η απόκρυψη της αλήθειας είναι μια απολύτως δικαιολογημένη επιλογή.

Επίσης, συχνά υπάρχει και ένας άλλος λόγος που δύο ώριμα μέλη της σχέσης επιλέγουν να μη μιλάνε για το ερωτικό τους παρελθόν: το παρόν είναι για αυτούς πιο σημαντικό, πιο συγκλονιστικό, πιο βαθύ και με μεγαλύτερο νόημα. Συνεπώς, δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανασκαλεύουν τελειωμένες καταστάσεις, να φέρνουν στον παρόν άλλα άτομα, να μιλούν για χαρακτηριστικά παλιότερων σχέσεων.

Το μυαλό των ανθρώπων είναι περίπλοκο και συχνά ο άλλος ακούγοντας για τους πρώην, δημιουργεί σενάρια που πιθανότατα δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και βασανίζεται μέσα από αυτά. Στα πλαίσια της προστασίας της σχέσης, δε χρειάζεται να φέρνουμε το παρελθόν στο προσκήνιο.

Το παρελθόν όμως είναι αυτό που μας έφερε εδώ που είμαστε σήμερα. Οι σεξουαλικές και ερωτικές εμπειρίες είναι μέρος της ωριμότητας του ανθρώπου και είναι αυτές που τον οδήγησαν στην επιλογή του τωρινού του συντρόφου.

Είναι αυτό που σε έκανε τον άνθρωπο που είσαι, αυτό που ο σύντροφός σου ερωτεύτηκε σε σένα. Ο τρόπος που έχει βιώσει ο καθένας το σεξ είναι δικαίωμά του, αποτελεί προσωπικό δεδομένο και δεν είναι υποχρεωμένος να το γνωστοποιεί σε κανέναν, όσο σημαντικός κι αν είναι αυτός στη ζωή του.  

Εν κατακλείδι, κάθε σχέση είναι διαφορετική και μοναδική στη ζωή κάθε ανθρώπου. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να απαιτήσει απάντηση για το ερωτικό παρελθόν κανενός, να θέσει ως προϋπόθεση μια τέτοια απάντηση, να εκβιάσει ή να θυμώσει με αυτήν. Η γνωριμία με τον σημαντικό άλλο γίνεται μέρα με τη μέρα, μήνα με το μήνα. Εκεί μαθαίνουμε πραγματικά ποιος είναι και αν είμαστε και λίγο έξυπνοι καταλαβαίνουμε ότι κάπως έτσι θα ήταν και στις προηγούμενες σχέσεις αφού όλοι, λίγο ως πολύ, αναπαράγουμε τις ίδιες συμπεριφορές εκτός αν ερωτευτούμε παράφορα οπότε εκεί τροποποιείται κάπως.

Ο καθένας κουβαλάει ο παρελθόν του και δε χρειάζεται να απολογείται, ούτε να εξηγεί και να αναλύει. Είμαστε τα βιώματά μας, οπότε αφού μας έχουν επιλέξει και έχουμε επιλέξει, αυτομάτως αποδεχόμαστε ο ένας τον άλλον και σεβόμαστε τα όρια που έχει θέσει ο καθένας.

Γιατί τελικά, αυτό που έχει σημασία είναι η παρούσα συμπεριφορά του συντρόφου στη συγκεκριμένη σχέση. Το παρελθόν ας μείνει εκεί που είναι.

 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.