Μια συμπαντική αλήθεια είναι ότι ο κόσμος διψάει να ακούει ή να διαβάζει για 3 πράγματα: αίμα, σπέρμα και συνωμοσίες.

Ποια είδηση δεν έγινε ξαφνικά πρώτο θέμα, αν είχε έστω και ένα από αυτά τα συστατικά;

Αυτό που είναι χειρότερο και τραγικότερο από τα ίδια αυτά γεγονότα (όπως Βαγγέλης και Άννυ) είναι ο τρόπος διαχείρισης τους, τόσο από τα μέσα, όσο και από τους ανθρώπους-δέκτες.

Για τα μέσα έως ένα σημείο είναι αντιληπτό γιατί γίνεται. Ανήθικο (πολύ σπάνια έχω χρησιμοποιήσει αυτή την λέξη στην ζωή μου) αλλά αντιληπτό. Πολλοί σε αυτόν τον κλάδο είναι ικανοί να πατήσουν επί πτωμάτων για να τσιμπήσουν ένα click ή ένα like παραπάνω. Αλλά ακόμα και αυτό έχει όρια.

Με αφορμή το απάνθρωπο γεγονός που συνέβη την εβδομάδα που μας πέρασε, διάφοροι θηρευτές like (ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε), όπως επίσης και αρκετοί δημοσιογράφοι στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο ξεκίνησαν ένα ανελέητο κυνήγι μαγισσών για το ποιόν του δράστη.

Κάποιοι είπαν για βιασμό, άλλοι για νταραβέρια του δράστη με drag queens, μέχρι και άρθρο για σατανιστικές τελετές έχει δημοσιευτεί. Δεν έφτανε αυτό που έκανε δηλαδή για να τον αποκαλέσεις πράγμα και όχι άνθρωπο, έπρεπε να έχει και άλλο ζουμί η ιστορία.

Το φοβερό της υπόθεσης είναι το πώς τα συνδύασαν όλα μαζί για να ταιριάξει στην «είδηση» ή στην «σοκαριστική αποκάλυψη» του καθενός.

Το χειρότερο, όμως από όλη αυτή την υπόθεση, πέραν του γεγονότος προφανώς, ήταν η δίψα του κόσμου για κάθε λογής παπαριά έγραφε ή έλεγε ο καθένας. Το γεγονός από μόνο του φάνηκε ότι δεν ήταν αρκετό για μερικούς, έπρεπε να έχει συμβεί και κάτι ακόμα πιο απίστευτο και συγκλονιστικό για να ικανοποιηθεί το φιλοθεάμον κοινό.

Τέτοιος είσαι λοιπόν, ρε Έλληνα;

Εκφυλίζεις και δέχεσαι τον εκφυλισμό των πάντων, απλά και μόνο επειδή θες κάτι να σε συγκλονίσει; Για να κάθεσαι στον καναπέ σου ή στην καρέκλα σου, ξύνοντας την κοιλιά σου και να αναλογίζεσαι που πάει ο κόσμος;

Και εσύ, έγκριτε δημοσιογραφίσκε, που λούζεσαι με το πέπλο της ηθικής και της αμεροληψίας τρομάρα σου, δεν σέβεσαι τίποτα και κανέναν απλά για  λίγη παραπάνω επισκεψιμότητα/ακροαματικότητα/τηλεθέαση στην «δουλεία» σου;

Και εσείς, θηρευτές των like, κοινοποιείτε ότι βλακεία διαβάσετε στο Internet που αφορά ένα τόσο άσχημο και ευαίσθητο γεγονός, για να σας γράψουν από κάτω τα μοσχάρια που σας παρακολουθούν πόσο ευαίσθητοι και συντετριμμένοι είστε και να πατήσουν ένα απρόσωπο και ανούσιο like;

Ειλικρινά, στα δικά μου μάτια, όλοι εσείς είστε κατηγορία από μόνοι σας. Γελοίοι, υποκριτές και αστείοι. Απλά.

Πότε θα καταλάβουμε επιτέλους ότι δεν είναι όλα βορά προς κατανάλωση; Πότε θα ξεκινήσουμε επιτέλους να σεβόμαστε έστω και στο ελάχιστο έναν θάνατο και δεν θα τον κάνουμε φαΐ για την αχόρταγη κοιλάρα του κάθε διψασμένου για αίμα, σπέρμα και ίντριγκα wannabe κοινωνικά «ευαισθητοποιημένου» μπαγλαμά;

Όπως πολύ σωστά έγραψε η Κατερίνα, όλοι φταίμε. Ο καθένας με τον τρόπο του. Φταίμε γιατί ακούμε ένα παιδί να κλαίει αλλά δεν κάνουμε τίποτα. Φταίμε γιατί νομίζουμε ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στις ταινίες. Φταίμε γιατί δεν θέλουμε να δούμε πέρα από το χαλάκι της εξώπορτας μας.

Αυτές οι κατηγορίες που προανέφερα, όμως, μου φταίνε πολύ παραπάνω. Για τους λόγους που ήδη έγραψα και για πολλούς ακόμα.

Μου φταίνε παραπάνω όσοι προσφέρουν άρρωστο «θέαμα», εφάμιλλο  των δημοσιών βασανιστηρίων.

Μου φταίνε παραπάνω όσοι δείχνουν να μην έχουν όρια σε κανέναν και σε τίποτα.

Αλλά πάνω από όλους, μου φταίνε όσοι έχουν την νοοτροπία θεατή στο Κολοσσαίο της Αρχαίας Ρώμης. Όσοι θα χαίρονταν να βλέπουν ανθρώπους να τρώγονται ζωντανοί από λιοντάρια.

Σταματήστε επιτέλους να δίνεται κοινό σε αυτούς τους «δημοσιογράφους» και τους ζητιάνους των click και των like του Internet. Χωρίς κάποιον να ασχολείται με αυτές τις «κιτρινίλες», δεν θα τις έγραφαν απλά. Εσείς που συντηρείτε αυτή την ελεεινή νοοτροπία των μέσων, απλά σταματήστε.

Σταματήστε να βλέπεται την ζωή που παρακολουθείται μέσω των ειδήσεων σαν ταινία. Συνειδητοποιήστε λίγο τα γεγονότα που συμβαίνουν και σταματήστε να ζητάτε συνέχεια περισσότερο αίμα, περισσότερη ανωμαλία, περισσότερη ίντριγκα. Ειλικρινά, νισάφι!

Σε όλους μας φταίει η «κοινωνία», ένα απρόσωπο και άμορφο πράγμα, που μας μετατρέπει σε ζώα και παράφρονες. Στις τρεις παραπάνω κατηγορίες, έχω να κάνω μια παράκληση. Σταματήστε να είστε τα «ζώα» που σας τρομάζουν. Σταματήστε να τρέφετε τους «παράφρονες» που σας συγκλονίζουν. Επιτέλους, γίνετε άνθρωποι.   

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.