Και έλεγα τι να φταίει που, από χτες το βράδυ, κάτι δε μου πήγαινε καλά. Ο κανακάρης μου μέσα στην τρελή χαρά και τις γλύκες, αλλά είχα και περίοδο ρε γαμώτο, δεν μπορώ να καταλάβω. Μετά και αυτά τα περίεργα όνειρα.

Μαγείρευα λέει γιουβαρλάκια και ξαφνικά η κουτάλα, σαν άλλος διαιτητής, σφύριξε πέναλτι. Παράξενα πράγματα. Αλλά όχι, σήμερα η Αρετούσα άκουσε τελικά τα θλιβερά μαντάτα.

Το είπαν και τα ζώδια: «Εχθροί, παρθενάκι μου, πολλοί εχθροί ξαναχτυπάνε, ακόνισε τα νύχια σου».

Ένας είναι ο εχθρός, μια και η ημερομηνία. Tελικός Champions League λέγεται, και έκανε come back για άλλη μια φορά. Που ανάθεμα εσύ μαρή Λίγκα και η άλλη, η αγέλη που θα μαζευτεί απόψε, για να μου μαγαρίσετε για άλλη μια φορά το σπίτι.

Γιατί εσύ να μου καταστρέψεις την ψυχική ηρεμία  και τα τσάκρα μου -και έκανα και καιρό να τα μαζέψω η μαύρη-, για 22 κοιλιόδερμα που κυνηγάνε μια μπάλα;

Ντάξει, δεν μπορώ να πω, είναι πολύ σέξι οι ποδοσφαιριστές, το παραδέχομαι. Σκατά, παρεκτρέπομαι με αυτό τον σατανά και δεν πρέπει. Πιάστε σκούπα και φαράσι για καθάρισμα, γιατί σε αυτή τη μάχη έχουν να θα χυθούν πολλές Amstel, να πέσουν πολλά πιτόγυρα και κουτάλες στα κεφάλια.

Είμαι ξύπνια απ’ το πρωί, τρέχω με του κόσμου τις δουλείες, μετά καθάρισμα και μαγείρεμα και πάνω που πήγα να ξεκουραστώ και εγώ λίγο, να ‘τοι, καταφθάσανε οι Νεάντερνταλ. Και τον ρώτησα και τον δικό μου.

«Θα περάσουν τα παιδιά σήμερα σπίτι, γιατί είμαι λίγο κουρασμένη;»

«Όχι όχι», μου λέει, «ο Τέλης και ο Γιώργος θα έρθουν μόνο για καμιά μπυρίτσα και μετά θα φύγουν».

Έπρεπε να το περιμένω, τόσα στοιχειά περιφέρονταν σατανικά μπροστά μου. Το ψυγείο σαν παραγεμισμένο ντολμαδάκι από τις μπύρες, συνθήματα στο σπίτι από το πρωί του θεού, ούτε καφέ δεν είχα προλάβει να πιω, πισώπλατη η επίθεση, κρυφά τηλεφωνήματα.

Και το σημαντικότερο στοιχείο από όλα, το κουτί με τα προσπέκτους για πίτσα και σουβλάκια έξω από το συρτάρι. Πώς πιάστηκα έτσι χαζή, μου λες; Πώς δεν το κατάλαβα ;

Το σπίτι πλέον έχει τεθεί σε εμπόλεμη ζώνη. Jennifer Lawrence, γατάκι, τι hunger games και ιστορίες μου τσαμπουνάς; Άντρες και Champions League, μάνα μου. Άντρες και Champions League.

Νομίζετε θα το αφήσουμε έτσι αυτό; Σαν χθες θυμάμαι τον περσινό τελικό, και μόνο που το λέω ανατριχιάζω. Βία στη βία αγόρια. Champions League εσείς; Μπρούσκο εμείς. Volume 20 εσείς; Volume 40 εμείς.

Αφού θα έχουμε παίξει την κολοκυθιά με τις τηλεοράσεις μέχρι να καταφέρω να τις κάψω όλες μπας και ησυχάσουμε, έρχεται η πολυπόθητη εκείνη φράση που τόση ώρα καταριόσουν μην την ξεστομίσει.

«Αγάπη μου, κάνεις τίποτα να φάμε γιατί πεινάσαμε;»

Να σημειώσω ότι τα μοσχάρια πριν λίγο είχαν τσακίσει και τρεις γίγας πίτσες. Πάει και η διατροφή μου, πάνε και όλα. Πόσα να αντέξει μια γυναίκα και μια κοιλιά άμα μου μοστράρεις πίτσες και μακαρονάδες μπροστά μου;

Και τσουφ το big bang, η Βαβέλ και ο αντίχριστος μαζί, έκαναν εμφάνιση εκείνη τη στιγμή. Εκείνη την στιγμή που πέρασα μπροστά από την τηλεόραση για να αφήσω το φαγητό και χάλασα τη φάση. Μπύρες και φωνές εκτοξεύονταν σε slow motion επάνω μου, στα χαλιά και στους καναπέδες.

Κοκάλωσα, δε μίλησα. Λες και πρωταγωνιστούσα σε θρίλερ. Πέρασαν από μπροστά μου όλοι οι βιονικοί τρόποι για να τους σκοτώσω. Τσεκούρι, πριόνι, μαχαίρι ή δηλητήριο;

Δεν τις γλιτώνω τις ψυχοθεραπείες πάλι, θα μου βγει ο κούκος αηδόνι για άλλη μια φορά.

Αντιτσάμπιον λίγκερς, ενωθείτε κορίτσια μου. Πρέπει να ξορκίσουμε το κακό από το σπίτι μας, με όλα τα μέσα. Πιάστε πονοκεφάλους, σπάσιμο ποδιών, πονόκοιλους κι εξολοθρεύστε τον οχθρό.

Κάνε θεέ μου να μην ξανάρθε αυτή μέρα ποτέ ξανά γιατί στο υπόσχομαι δε θα τη γλιτώσω την ισόβια κάθειρξη, ούτε το Δρομοκαΐτειο.

Α! Και αγαπητοί άντρες ξέρετε κάτι; Και το offside θα σας ρωτάμε συνεχώς τι είναι και τα γκολ θα σας χαλάμε και τις φάσεις και όλα. Για να δείτε ποιος κάνει κουμάντο εδώ μέσα. Champions League είναι θα περάσει, η επόμενη μέρα όμως για σας θα είναι ατέλειωτη και αυτό ήταν προειδοποίηση.

Λίγκα, νομίζεις πως μας νίκησες; Τίποτα δεν έχει τελειώσει, θα επανέρθουμε δριμύτερες. Έως τότε, πρόσεχε τα νώτα σου.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.