Τι να απαντήσει κάποιος σε αυτό; Όχι δηλαδή δείξε μου έναν που σθεναρά θα βρωντοφωνάξει ουαου, γουστάρω ναι, να ζω μέσα στη βρώμα ή είμαι τόσο cool που δεν έχω θέμα με έναν ή sorry μία που απ’ το δεκάμετρο αναδύει μπίχλα παντός προέλευσης….

Σοβαρά τώρα χρήζει σοβαρής σκέψης το πράμα όσο αμελητέο και αν σου φαίνεται.

Δε λέω, δύσκολοι καιροί, ειδικά όταν κάνεις τα πρώτα βήματα μακριά απ’ την θαλπωρή της οικογενειακής σου εστίας και ως φοιτητής σπουδάζεις σε άλλη πόλη .

Ο κυριότερος λόγος ν’ αποφασίσεις να συγκατοικήσεις είναι ο οικονομικός, να μοιραστείς τα λειτουργικά έξοδα, τις δουλειές και συντήρηση του σπιτιού, κατόπιν να έχεις κάποιον κοντά σου να μοιράζεστε στιγμές, να κάνετε χαβαλέ, να διαβάζετε, να νιώθεις κάποιον παρέα τις κρύες νύχτες του χειμώνα βρε αδερφέ, άσε που είναι και πιο ασφαλές απ’ το να μένεις μόνος ή μόνη σου.

Το θέμα αρχίζει να «βρωμάει» όταν βρωμάει και ο συγκάτοικος… διαπιστώνεις μέρα με τη μέρα ότι συγκατοικείς με ότι σημαίνει και συνεπάγεται η λέξη δυσωδία στο λεξικό του Μπαμπινιώτη. Ο φίλος ή η φίλη σου (που στο εξής θα αναφέρομαι σε «Ο» για να μην κουράζει) δεν είναι αυτό που λέμε και φίλος της καθαριότητας, τα σημάδια βροχή. Αρχικά, πεταμένα ρούχα του παντού στο δωμάτιο, στο σπίτι, τρίχες διάσπαρτες ολούθε, στο μπάνιο, στη βούρτσα να κρέμονται, στην μπανιέρα και ο ασυμμάζευτος δεν έχει τέλος, στον καθρέφτη του νιπτήρα πιτσιλιές από οδοντόκρεμα, σαπούνι ή και μέικ απ, τα περιβόητα σερβιετάκια σε κοινή θέα τέτοια, που να μισείς τις ώρες εκείνες που γεννήθηκες γυναίκα, βαμβάκι από ξεβαμμένο νύχι παρατημένο στο βουνό από σκόνη κομοδίνο, κουτάκια αναψυκτικού και μπύρας παρατημένα και σταγόνες κολλημένες στο τραπεζάκι, υπολείμματα φαγητών σε πιάτα, κουταλάκια άπλυτα πάνω σε πάγκους και το πρόσχημα και η δικαιολογία καραμέλα στο στόμα, δεν προλαβαίνω, έχω εξεταστική, πολύ διάβασμα, σήμερα βαριέμαι πάμε μπαρότσαρκα και αύριο φασίνα,  σού χρωστάω χάρη και μένεις να περιμένεις εκείνο το πεντάκαθαρο, ξάστερο αύριο που δεν λέει να έρθει το αναθεματισμένο.

Πώς να του μιλήσεις για αυτό το μεγαλείο της τεμπελοχανοσύνης που τον έχει λούσει;  Και τώρα που είπα για λούσιμο, μπάνιο κάθε πότε κάνει; Στην καλύτερη φάση του παίζει να έχει λαδωμένο μαλλί μόνο, κάλτσες αλλάζει μάλλον κάθε 2 με 3 μέρες, τα ρούχα τα αλλάζει με το σταγονόμετρο γιατί οι κηλίδες τον ζεσταίνουν και συν τοις άλλοις βαριέται και να πλύνει, να σιδερώσει, και… και… και… και βρωμάει και ζένει η ανάσα του, και για αποσμητικό ή άρωμα ούτε λόγος. Κάτσε, περίμενε, ίσως και να παίζει άρωμα πάνω από τον ιδρώτα και τη κακοσμία μπας και ανακατευτεί το μαγικό φίλτρο φυσικών και τεχνητών οσμών και εξισορροπήσει το θέμα και πιστέψει και ο ίδιος ότι είναι καθαρός! Βασανιστικό, αηδιαστικό, κουραστικό, υποτιμητικό. Να είσαι αναγκασμένος να τρέχεις πίσω απ’ τον κύριο Μπίχλα προσωποποιημένο και να μαζεύεις τα άπλυτα του, τις γουρουνιές του γιατί πολύ απλά εσένα δεν σου ταιριάζει, γιατί έχεις μάθει στο φρεσκοπλυμένο και έτσι θες να συνεχίσεις να ζεις, γιατί γουστάρεις να μπαίνεις στο σπίτι σου μαζί με φίλους σου και να μην κοκκινίζεις από ντροπή για τα χάλια του άλλου, γιατί πάνω απ’ όλα σέβεσαι εσένα τον ίδιο.

Και σκέψου να πρόκειται και για τον σύντροφο σου. Αποφασίσατε να μείνετε μαζί, να φανερώσετε το κάτι παραπάνω σας ο ένας στον άλλον και βρίσκεσαι  προ εκπλήξεως γιατί τελικά διαπιστώνεις ότι ούτε οι Βασίλισσες της Καθαριότητας απ’ το Too Posh to Wash δε σε σώζουν.  Θυμάσαι, εκείνη την εκπομπή που σπεύδουν τα συνεργεία καθαριότητας και σού κάνουν απολύμανση γιατί κοντεύεις να πάθεις το λιγότερο τέτανο από τη μάκα και βρωμιά, που έχει κολλήσει σπιθαμή προς σπιθαμή σε κάθε γωνιά του σπιτιού ή και πάνω σου. Αρχικά ρεζίλι, κατόπιν υποδείξεις, μετά εσύ υπηρέτης, βλάκας –μην το θέσω αλλιώς, δεν κάνει– και αναπόφευκτα τσακωμοί για δουλειές που δεν μοιράζονται και για αυτονόητο σεβασμό, που δεν πρέπει να απαιτείς. Να φανερώσετε το κάτι παραπάνω σας είπαμε, όχι πώς θα ήταν η συγκατοίκηση στη χωματερή των άνω Λιοσίων, αν και εδώ που τα λέμε ευκαιρίας δοθείσης τυχερός θα είσαι, γιατί με αυτή τη δοκιμασία  θα σωθείς από βέβαιο «θάνατο»  βουτηγμένο στη τεμπελιά, στην αδράνεια και στη βρώμα…

Όπως και να ‘ χει η σωματική και πνευματική σου υγιεινή προέχουν και δεν είναι είδος υπό διαπραγμάτευση, ξαπόστειλέ τον το γρηγορότερο και προσευχήσου την επόμενη φορά να σού κάτσει κάποιος έστω και υποχόνδριος με την καθαριότητα, που  όπως έλεγαν και οι παλιότεροι είναι η μισή αρχοντιά, πολιτισμός, υγεία.

Και πού είσαι... μην ξεχάσεις να βγάλεις τα «σκουπίδια» απ’ το σπίτι. 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.