Μιας και πέρασαν και έφυγαν, ανεπιστρεπτί, αυτές οι «άγιες» και δει ερωτικές μέρες και πολλοί γιορτάζουν, ακόμη και όψιμα, τη μεγάλη χάρη του Αγίου. Ναι, για τον Βαλεντίνο θα μιλήσουμε, αλλά, υπό κάποια άλλη έννοια και σκοπιά.

Άξαφνα, εν μια νυκτί, Βαλεντίνοι και Βαλεντίνες ξεχύθηκαν όλοι μαζί σαν άλλη σύγχρονη κάθοδος των Δωριέων. Θυμίζοντας, ταυτόχρονα, εντυπωσιακά ερωτικά μεσαιωνικά ντουέτα. Τους είδατε παντού.
Σε κάθε πιθανό γωνιακό.

Στους δρόμους, στα παγκάκια, στα παρκάκια, στα παρτάκια των απανταχού συνοικιών. Όπως, επίσης, και στα περισσότερα καταστήματα να αδειάζουν με αδηφάγο βλέμμα τους ερωτικούς πάγκους σε ένα κλίμα λαϊκής αγοράς και λαϊκού προσκυνήματος ταυτόχρονα. Έγινε πάλι το «Σώσε».

Και είναι όμορφα υπέροχο αυτό. Ομολογουμένως.

Γεμίζει, ακόμα, και τους μη ερωτευμένους καθώς και όλους όσους δεν τους αγγίζει η ζήλια και ο φθόνος… με ενέργεια, χαμόγελο, δύναμη και αισιοδοξία.

Μα, αυτή είναι η δύναμη της αγάπης.

Ζωογόνος και Ζωοδότης.

Μεταδίδεται. Μοιράζεται. Πολλαπλασιάζεται. Είναι αυθόρμητη πάντα και συνεχώς. Δεν λογαριάζει τίποτα στο πέρασμα της. Σαν λυτρωτική ασθένεια. Τα σαρώνει όλα, μολύνοντάς τα με θετικότητα.


Όλα αυτά η Αγάπη τα μπορεί.

Ναι μεν αλλά...

Κι αν όλο αυτό το μοίρασμα αγάπης, μοιάζει με ένα αντάλλαγμα εν τέλει; Με μια απόδειξη; Με ένα άτυπο συμφωνητικό ανά χρονιά; Με μια ανταπόκριση σε ένα καθαρά σχεδόν εμπορικό κάλεσμα;

Ξαφνικά, παντού καρδιές και κόκκινο όσο δεν πάει. Ερυθρό σαν να μην υπάρχει αύριο. Ένα φεστιβάλ του ερυθρού, μεταμφιεσμένο σε εμπορικό και πανηγυρικό «πάθος». « Έτερον ήμισυ» μπρελόκ και «αρκουδάκια της αγάπης» ολόγυρα. Όπου κι αν ρίξεις το βλέμμα σου.

Ενδείξεις αγάπης όλα αυτά; Καθόλου και καμιά εμφανής εμπορευματοποίηση μες το κακό και τη μιζέρια του καταχείμωνου;

Αποδεχτήκαμε, τελικά, ότι, ίσως, πολλά από αυτά να μπορούν να αποτελέσουν ένα δείγμα ένδειξης της αγάπης μεταξύ δύο ανθρώπων. Άλλωστε ο καθένας έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να εκφράσει οπότε θέλει και όπως θέλει την αγάπη και τον έρωτα του προς το ταίρι του. Θεωρούμε, πώς άλλη μια μέρα του χρόνου, υποθετικά, «θεσπισμένη» με εμπορικούς όρους δεν θα έβλαπτε, ούτε θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση σε κάποιον.

Τα στοιχεία όμως είναι ξεκάθαρα και οι ενδείξεις πολλές.

Πολύ πριν φτάσει (σχεδόν ένα μήνα πριν) την 14η του παγωμένου Φλεβάρη και ενόψει των τελών των χειμερινών εκπτώσεων, αποφάσισε ο δυτικός και δει εμπορικός κόσμος να γιορτάσει: Την αγάπη και τον έρωτα. Καθολικά και μαζικά.

Να γιορτάσει δύο έννοιες που δεν είναι καν έννοιες, αλλά, ένα συνονθύλευμα μη περιγράψιμων συναισθημάτων. Δυο λέξεις, που στην πράξη είναι φορτισμένες με αμιγώς ψυχοσωματικά αποτελέσματα, κάθε φορά που γίνονται βίωμα.

Θεωρώντας, έτσι, πως όλες τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου, η απόδειξη της αγάπης μεταξύ των μελών του ζεύγους είναι κοινότυπη και συνήθης, κατασκευάσαμε, άλλη μια επίσημη, βεβαίως, γιορτή όπου θα αποθεώνεται ο έρωτας και η αγάπη με ένα σωρό εμπορικά τρικ και μαρκετίστικα κόλπα.

Πολύ μελό κάτι τέτοιο. Και επιδεικτικό. Πολύ όμως. Μία γιορτή και ένα φεστιβάλ έκρηξης της «απόδειξης» της αγάπης. Με υλικά μέσα. Με αντικείμενα. Με πράματα που πιθανά θα είχαν ελάχιστη και ίσως αστεία σημασία, αν ανταλλάσσονταν και δωρίζονταν τον υπόλοιπο χρόνο. Τώρα, όμως, αποκτούν σημασία και γόητρο. Εντυπωσιάζουν, αν μη τι άλλο κάθε ζευγαράκι, από το πιο νεανικό μέχρι και το πιο ηλικιωμένο.

Ματαιοδοξία σε όλο της το μεγαλείο. Αγνοούμε, λοιπόν, όλες τις υπόλοιπες 364 μέρες και ειδικά σε μία τα θυσιάζουμε όλα για όλα για χάρη του εντυπωσιασμού του άλλου «μισού».

Μα όχι. Όλοι έχουμε το δικαίωμα να πέσουμε στην υποτιθέμενη παγίδα, που ελλοχεύει πίσω από τα χαρωπά ασπρουλιάρικα αρκουδάκια του Βαλεντίνου. Γνωρίζοντας, όμως, και έχοντας υπόψιν εκ των προτέρων, πως η αγάπη εκφράζεται ποικιλοτρόπως, και πως κανένας δε μπορεί ξαφνικά μέσα σε λίγες μέρες να μας ορίσει με εμπορικούς όρους και με καθαρά μικροανταλλακτική αξία τον τρόπο με τον οποίο θα εκφράσουμε την αγάπη και τον έρωτα μας.

Η αγάπη και ο έρωτας δεν χωράνε σε κουτιά των 16, ούτε των 30 σοκολατακίων, μήτε αντανακλώνται από χαζοχαρούμενα παιδικά αρκούδια με φαρέτρες και βέλη τοξοβολίας.

Ωστόσο, ένα εκτυφλωτικά κόκκινο τριαντάφυλλο, μοιάζει ιδανική απόδειξη του έρωτα. Άλλωστε, με τριαντάφυλλο θα μπορούσε σχεδόν με ασφάλεια να παραλληλιστεί κι ο έρωτας. «Έχει αγκάθια». Όπως επεσήμανε η Αλκυόνη Παπαδάκη.

Προσωπικά, νιώθω, όμως, ότι η Αγάπη κρύβεται.
Κρύβεται παντού.
Μπορείς, όμως, να την βρεις.
Αν ψάξεις.
Ξέρεις πως πρέπει να περιπλανηθείς.
Αρκετά σαφώς.

Να την αναζητήσεις σε ένα ομηρικό ταξίδι. Στόχος σου δεν είναι η Ιθάκη, αλλά, η διάθεση του να γνωρίσεις, ή καλύτερα να αναγνωρίσεις την αγάπη, σαν βρεθεί αυτή μπροστά σου.

Έχε υπομονή.
Ανοιχτό βλέμμα.
Θέληση για τον ερχομό του καινούργιου. Γιατί χωρίς αυτή δεν πας πουθενά.

«Ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά.» κατά τον Ν.Καζαντζάκη.
 

Στο τέλος θα το ανακαλύψεις. Θα το δεις λυμένο το μυστήριο μπροστά σου.

Ξεκάθαρα.

Η αγάπη κρύβεται σε μια σκανδάλη.

Στην σκανδάλη ενός όπλου αυτόματα ρυθμισμένου να πυροδοτείται καθημερινά. Με μικρές και μεγάλες πράξεις. Με φιλιά. Με υποσχέσεις εκπληρωμένες και ανεκπλήρωτες. Με αγκαλιές. Με πολλές αγκαλιές. Με αγκαλιές πάθους και αγκαλιές ψυχικής ανάτασης. Με κοινή πρόοδο χαρακτηρίσιμη από κατανόηση και σεβασμό. Με συμπόρευση. Και κυρίως με ουσιαστική επικοινωνία. Που η τελευταία είναι μόνιμα απούσα, όσο ποτέ άλλοτε, από τις σχέσεις.

Στα πλαίσια του προσωρινού και του ημιμόνιμου φέραμε στη ζωή μας και την επισημότητα που προσδίδει ένας Άγιος ονόματι Βαλεντίνος. How cute? Isn’t it?

Παράτα τις φθηνές λούτρινες αλυσίδες του έρωτα στην άκρη! Πέταξε τα κίβδηλα ψευδαργυρικά κλειδιά!  Όλα αυτά έχουν αξία μόνο στα ερωτικά παιχνίδια. Μόνο εκεί.

Αλήθεια. Όλα αυτά δεν είναι πού αξίζουν πραγματικά.

Και το γνωρίζεις καλά αυτό.

Μη το σκέφτεσαι πολύ.

Φόρτισε, όπλισε και πάτα.
Δίχως δεύτερη σκέψη.


Η αγνότητά της Αγάπης δεν χωρά την έννοια του «Βαλεντίνου» μέσα της. Ο «Βαλεντίνος» είναι άλλος ένας όρος που επινοήσαμε.
Είτε πρόκειται για την Αληθινή Αγάπη, είτε για τον όποιο Έρωτα δεν έχουν κανένα από τα δύο ασφαλείς όρους. Βασικά δεν αποτελούνται διόλου από όρους. No limits to show your love.

Πάτα την Σκανδάλη της Αγάπης!

Εμπρός! Τι περιμένεις;;;

Η δηθενιά είναι πλέον ήδη νεκρή.

Επιτέλους.


Αγάπα περισσότερο. Αγάπα ουσιαστικά. Αγάπα με νόημα. Unconditionally.

That’s the key.

Αγάπα. Όλα. Πολύ.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.