Αν παρατηρήσεις τις μαμάδες να συνομιλούν, περιμένοντας τα βλαστάρια τους να σχολάσουν, θα καταλάβεις στην πραγματικότητα τη μοναδικότητα κάθε παιδιού. Κάποια διαβάζουν μόνα τους από την πρώτη δημοτικού, άλλα τα βοηθάνε λίγο και μερικά παιδιά χρειάζονται περισσότερη βοήθεια από επαγγελματίες που έχουν εξειδικευτεί στις μαθησιακές δυσκολίες.

Για τους παλαιότερους ο όρος «μαθησιακές δυσκολίες», μπορεί να μοιάζει σύγχρονος και να το θεωρούν κιόλας μια τάχα μόδα της εποχής. Τότε που δεν υπήρχαν τα σημερινά μέσα και οι δυνατότητες, οι γονείς προσπαθούσαν να κάνουν το παιδί να αγαπήσει τα βιβλία, και στο τέλος ανήμποροι να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα εμπόδια που συναντούσαν κατέληγαν στο συμπέρασμα πως το παιδί τους «δεν τα παίρνει τα γράμματα» και ξεμπέρδευαν. 

Η πρώτη φορά που ο όρος μαθησιακή δυσκολία εμφανίζεται στη βιβλιογραφία της ειδικής αγωγής είναι το 1963, από τον Samuel Kirk. O επιστήμονας χρησιμοποίησε αυτό τον όρο για να αναφερθεί σε μια συγκεκριμένη περίπτωση παιδιού και την αναντιστοιχία ανάμεσα στις εμφανείς ικανότητες του να μάθει και την τελική του απόδοση.

Οι μαθησιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζει κάθε παιδί είναι εξίσου μοναδικές όσο και το ίδιο. Μερικά παιδιά μπορεί να εμφανίζουν ένα μοναδικό, ξεχωριστό μαθησιακό πρόβλημα, το οποίο επηρεάζει για λίγο τη μετέπειτα ζωή τους, ενώ άλλα παρουσιάζουν διάφορες μαθησιακές δυσκολίες που αλληλοκαλύπτονται. Αυτό συμβαίνει αρκετές φορές, επειδή οι αδυναμίες αυτές είναι δυνατό να παρουσιασθούν με πάρα πολλές μορφές και έτσι είναι δύσκολο να γίνει η διάγνωση ή να εντοπισθούν επακριβώς οι αιτίες.

Τα μαθησιακά προβλήματα που μπορεί να έχει ένα παιδί εμφανίζονται πολύ πριν πάει στο σχολείο. Στις περισσότερες περιπτώσεις,  από την ηλικία των 4 ετών οι γονείς θα παρατηρήσουν κάποιες ενδείξεις, οι οποίες πρέπει να τους κάνουν να ανησυχήσουν και να ζητήσουν τη γνώμη των ειδικών. Ένα από τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι οι δυσκολίες στην άρθρωση του προφορικού λόγου. Το παιδί δε μπορεί να μιλήσει καθαρά, δυσκολεύεται να προφέρει πολυσύλλαβες λέξεις και πολλές φορές αντικαθιστά γράμματα ή και ολόκληρες  συλλαβές σε μια λέξη (πενό αντί νερό, λάγα αντί γάλα, χαγελάω αντί χαμογελάω). Άλλα παιδιά αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη γραφή, είτε αδυνατώντας να πιάσουν σωστά το μολύβι (αδυναμία στη λεπτή κινητικότητα), είτε κάνοντας πολλά ορθογραφικά λάθη καθώς παραλείπουν φθόγγους και συλλαβές, μπερδεύουν τη σειρά των γραμμάτων στους διφθόγγους, δε βάζουν σημεία στίξης και ούτω καθεξής. Τέλος, υπάρχουν παιδιά που αντιμετωπίζουν εξαιρετική δυσκολία στη συγκέντρωση. Δυσκολεύονται να ακολουθήσουν οδηγίες και να καταλάβουν τι τους ζητάνε, να θυμηθούν κάτι – ακόμη και αν το έχουν μόλις ακούσει -, να συντονίσουν τα χέρια και τα πόδια τους σε αθλήματα όπως το ποδήλατο, τη μπάλα κλπ.  

Στην αντιμετώπιση των δυσκολιών αυτών οι γονείς πρέπει να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο, στην αρχή -που είναι το ήμισυ του παντός- γιατί πρέπει εγκαίρως να ζητήσουν τη βοήθεια των ειδικών προκειμένου να προσφέρουν στο παιδί τους τις απαραίτητες θεραπείες. Κατά δεύτερον όμως και σημαντικότερο, οφείλουν να  του δώσουν   κίνητρα που θα το βοηθήσουν στη συναισθηματική του ωρίμανση. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να το αποθαρρύνουν και να το θεωρούν υπεύθυνο για τις δυσκολίες του, δημιουργώντας του αισθήματα ενοχής. Και φυσικά θα ήταν εγκληματικό για το παιδί αυτό να το συγκρίνουν με άλλα παιδιά, βάζοντάς το σε άνισο ανταγωνισμό από τον οποίο θα νιώθει πάντοτε αποτυχημένο.

Οι σύγχρονες έρευνες στον χώρο της ψυχολογίας αποδεικνύουν ότι η εμψύχωση είναι σαφώς αποτελεσματικότερη της τιμωρίας. Τα παιδιά έχουν ανάγκη από την ενθάρρυνσή μας τόσο για αυτά που καταφέρνουν (επιβράβευση) όσο και για αυτά για τα οποία πρέπει να προσπαθήσουν περισσότερο (ενίσχυση). Η ενθάρρυνση βοηθά το παιδί να αποκτήσει αυτοπεποίθηση για τα πράγματα που κάνει καλά, αλλά και θάρρος για να ξαναπροσπαθήσει σε όσα δεν έχει ακόμα καταφέρει. Και μόνο με την έγκαιρη διαπίστωση και τη συνεχή ενθάρρυνση μπορεί να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι όποιες μαθησιακές δυσκολίες. 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.