Την ημέρα που έπαιρναν τα παιδιά μας βαθμούς στο σχολείο ο μπαμπάς του Γιάννη, νέος στην ηλικία, πλησίασε δειλά την έδρα για να μιλήσει με τη δασκάλα. Οι υπόλοιποι γονείς περιμένοντας τη σειρά μας ακούγαμε θέλοντας και μη τις συζητήσεις της δασκάλας με κάθε γονιό. Όταν όμως η δασκάλα μιλούσε στον μπαμπά του Γιάννη καταλάβαμε πως ο ίδιος δεν έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αυτά που του έλεγε. Αντιθέτως, περίμενε να τελειώσει εκείνη το λογύδριό της για τη γλώσσα και τα μαθηματικά.

Πράγματι, μόλις εκείνη ολοκλήρωσε τον προβληματισμό της για τον τρόπο που ο Γιάννης λύνει τους πολλαπλασιασμούς ο μπαμπάς του της είπε: «Δεν ξέρω αν σας ενημέρωσε ο διευθυντής, αλλά πέρσι χάσαμε τη μαμά του Γιάννη. Πείτε μου τώρα πώς τον βλέπετε;»

Έτσι, μετά από την αρχικό σοκ της δασκάλας ξεκίνησαν να μιλούν για τα ουσιώδη.

Αργότερα, στο προαύλιο από τη συζήτηση προέκυψε ό,τι όλοι οι γονείς γνωρίζαμε ένα παρόμοιο περιστατικό όπου κάποιος από τους δύο γονείς είχε αφήσει πίσω του ένα ή δύο μικρά παιδιά. Άνθρωποι που έφυγαν τόσο νωρίς.  Πως γίνεται αυτό χωρίς να έχουμε πόλεμο, αναρωτηθήκαμε;

Όλοι ξέρουμε πως η Ελλάδα κατέχει τη θλιβερή πρωτιά στη λίστα των τροχαίων ατυχημάτων από τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με βάση ένα πολύ δίκαιο στατιστικό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο μετράει τους θανάτους σε αναλογία με τον πληθυσμό της χώρας.

Σκεφθείτε ότι κάθε χρόνο στην Ελλάδα σκοτώνονται  περισσότεροι από 1.200 άνθρωποι στο δρόμο. Και είναι σίγουρα περισσότεροι από 1.200, γιατί οι θάνατοι που καταγράφονται είναι αυτοί που συμβαίνουν επιτόπου σε ένα τροχαίο. Αν διακομιστούν κάποιοι άνθρωποι ως βαριά τραυματίες σε κάποιο νοσοκομείο και καταλήξουν μετά από κάποιες μέρες, οι θάνατοι αυτοί δεν καταγράφονται ως θάνατοι εξαιτίας τροχαίων. Όμως δυστυχώς δεν είναι αυτός ο μόνος λόγος που νέοι άνθρωποι φεύγουν για πάντα από κοντά μας.

Τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της οικονομικής κρίσης έχει παρατηρηθεί και σημαντική αύξηση στα εμφράγματα που αγγίζει και το 40% σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου, όπου και καταγράφηκε το αυξημένο ποσοστό εισαγωγής ασθενών με οξέα στεφανιαία σύνδρομα. Αν λάβουμε υπόψιν μας και το παράδειγμα της Ιρλανδίας, η οποία είχε πληγεί από την οικονομική κρίση πριν από την Ελλάδα, θα διαπιστώσουμε πως σε εποχές ύφεσης οι καρδιαγγειακές παθήσεις θερίζουν, παρουσιάζοντας αύξηση 52%, ενώ στις πρώτες αιτίες θανάτου -μαζί με τις αυτοκτονίες- συμπεριλαμβάνονται τα εμφράγματα και τα εγκεφαλικά επεισόδια.

Παρατηρώντας τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, βλέπουμε αυτό που ισχύει στις περισσότερες χώρες του κόσμου, ότι ο καρκίνος αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Όμως το ανησυχητικό είναι πως την τελευταία μετρήσιμη χρονική περίοδο(1980 έως και το 2006) υπάρχει στην Ελλάδα μια αυξητική τάση στους θανάτους από καρκίνο τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, ενώ  στις περισσότερες οικονομικά αναπτυγμένες χώρες από τα μέσα του 1980 οι δείκτες θνησιμότητας από καρκίνο ακολουθούν πτωτικές τάσεις.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ), λόγω της αυξητικής τάσης του καρκίνου σε όλο τον κόσμο, οι θάνατοι, από 7,6 εκατομμύρια που ήταν το 2008, μέχρι το 2030 αναμένεται να φτάσουν 13,1 εκατομμύρια. Να σημειωθεί ότι το 70% όλων των θανάτων από καρκίνο συμβαίνει σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα, ενώ περίπου το 30% των θανάτων οφείλονται σε διατροφικούς παράγοντες (πρόχειρο φαγητό, χαμηλή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών) και συμπεριφορές όπως κάπνισμα, καθιστική ζωή κ.λ.π..

Η αλήθεια είναι πως όλοι οι αριθμοί να είναι τραγικά οδυνηροί, και γίνονται ακόμα χειρότεροι αν αναλογιστούμε πως ένα μικρό παιδί δε θα έχει κοντά του έναν από τους δυο γονείς του. Και πραγματικά, δεν θα υπήρχε κανένα νόημα να γράψουμε αυτό το ψυχοπλακωτικό κείμενο αν δεν ήταν -έστω και λίγο- στο χέρι μας να τους μειώσουμε.

Με λίγη παραπάνω προσοχή σ’ αυτούς τους κακοφτιαγμένους ελληνικούς δρόμους, και αρκετή περισσότερη αγάπη για αυτό το σώμα που μας φιλοξενεί μια ζωή… ίσως να θρηνούσαμε καθημερινά λιγότερα θύματα. Σκέψου το λίγο, πριν ανάψεις το επόμενο τσιγάρο, πριν προσπεράσεις βιαστικά τον μπροστινό σου πάνω στη στροφή, πριν αγχωθείς υπερβολικά για κάτι… Απλώς σκέψου το!


 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.