Δεν φταίει κανείς καλέ κύριε, η κούτρα μου τα φταίει. Αντί ο ζαβός να κάνω την παλαβή παρά την τραγική μου την εμπειρία, τσουπ, τσιμπάω το θέματο για τη στρατιωτική θητεία. Θαρρείς δηλαδή θα ξεραίνονταν τα αγγούρια άμα δεν το έπαιρνα.

Και να πεις ότι έχω πια τόσο καλές σχέσεις με τον Εσού (ελληνικός στρατός), πάει στα διάλα. Γιωτάς μπήκα, λούφας βγήκα. Και αστεράτος λούφας δηλαδής, να βλέπεις αστεράκι τριζάτο, να κάνεις ευχή να κερδίσεις κάνα τζακπότι να κεράσεις την γκομενίτσα τίποτις που σε έχει πάει τέρμα γκάζι στην γκρίνια. 

Και ιδού το ερώτημα που δεν αφήκει άνθρωπα να ησυχάσει: ναι η όχι στη θητεία; Μ' αυτά τα μεγάλα ερωτήματα πορεύεται η ανθρωπότης και προχωρά μπροστά. Και τι να πούμε τώρα; Να πας; Κι εμείς που πήγαμε δηλαδής τι καταλάβαμε; Πήξαμε κάτι μήνες, άλλος λιγότερους, άλλος περισσότερους και βγήκαμε πιο βαριεστημένοι κι από δημοσιοϋπάλληλο που περιμένει σύνταξη.

Δε μιλάμε για εκπαίδευση. Κάτι κοιλάρες σαν ταβερνιάρηδες στη Λιβαδειά κάναμε. Θα έλεγα βασικά και για κάτι αλλοπρόσαλλα, κάτι αλμπάνηδες να πούμε, που τους κλείσανε στο στρατόπεδο, γιατί ξεσηκωθήκανε οι ουρακοτάγκοι με τα καμώματα τους, αλλά μετά πρώτον έχει και μερακλήδες το στράτευμα και δεύτερον σάμπως στην δουλειά σου καλύτερους βρίσκεις; Για στην καθημερινότητα σου να πούμε όλου κόμητες και δούκισσες συναντάς; Οπότε κάνεις παλαβή και πορεύεσαι.

«Ρε άσε τα σάπια και μολόγα, ναι η ου;» Ε, ου. Θα πας βέβαια, γιατί κι άλλη λύση δεν έχεις, αλλά ου. Εδώ σκέψου ότι πρόσφατα σκεφτόμουνα να πάει ο άλλος στρατό να πήξει, τέτοιος καλός άνθρωπος είμαι, μιλάμε δηλαδή για πρωτόγνωρη ανωτερότητα αισθημάτων.

Αλλά αυτή είναι η δουλειά του στρατού; Εγώ φανταζόμουν ότι σκοπός είναι να πας, να μάθεις 5 πράγματα, να εκπαιδευτείς, να κάνεις και καμιά παρέλαση γιατί στα γκομενάκια αρέσουν οι στολές, όχι να σκουπίζεις φύλλα κυριακάτικο για να μην κάθεσαι και να έχεις γίνει άσσος σε βαψίματα και σφουγγαρίσματα. Ωχ Παναΐα μ', ακόμη κοντά 7 χρόνια μετά βλέπω εκείνες τις σφουγγαρίστρες σαν χτένισμα της Μέδουσας και με πιάνει σύγκρυο.

Άσε δηλαδή τα μπαλαμούτια: σε φτιάχνει χαρακτήρα, σε ωριμάζει, σε, σε,σε. Αυτά καρντάση, λάθος πόρτα διάλεξες να στα μάθουνε. Ή που τα μαθαίνεις σπίτι και είσαι άνθρωπος, ή που δεν τα μαθαίνεις και είσαι γαϊδούρι, και να με σχωρνάνε τα γαϊδούρια για την προσβολή. Και άμα είσαι γαϊδούρι, δεν θα σε μάθουν να είσαι άνθρωπος, θα σε μάθουν να είσαι γαϊδούρι, στον βαθμό που δεν ενοχλείς τους άλλους, μέχρι που τους άλλους θα τους λασκάρει κάνα ρουλεμάν και θα πέσει περισσότερη φάπα κι από τον Τζανετάκο σε ελληνικές ταινίες.

Πότε θα έλεγα «ναι» στον στρατό; Ας το πάρει το ποτάμι:

Εάν η θητεία ήταν 18+18 (υποχρεωτική στράτευση στα 18 με διάρκεια 18 μηνών). Γιατί άμα είσαι μικρός, είσαι και στα αποτέτοια σου και δε σε χαλάει και πολύ.

Εάν η εκπαίδευση ήταν συνεχής και σωστά οργανωμένη. Για να μαθαίνεις και τίποτα. Άσε δηλαδής που αυτά σε μένουν κιόλας, να έχεις να λες, όχι μόνο ότι γκούρλωσες μια πίτσα μόνος σου και κέρδισες στοίχημα.

Εάν οι εγκαταστάσεις ήταν αξιοπρεπείς και το υλικό ήταν αποδεκτό. Όχι να έχει γίνει ο πίνακας ο ηλεκτρολογικός μακαρονάδα τσατισμένη, να το βλέπει ο ηλεκτρολογάς και να λέει «κάτσε να φωνάξω κάναν φακίρη». Ούτε οι κουβέρτες με την μάνα σου να είναι μια ηλικία και ο ψύλλος να χορεύει ζεμπεκιές.

Εάν έκλειναν στρατόπεδα που που το μόνο που προσφέρουν είναι προβλήματα. Από αυτά ο Ε.Σ., δόξα τον Γιαραμπή, έχει να στα δώσει προίκα. Πάνε τα βυσματώματα να πούμε, μισό τέταρτο από το σπίτι, μην και πάνε μακρυά και χάσει η Βενετιά βελόνι. Άσε κάτι στρατοπεδάρες που μέσα είναι ο διοικητής και κάτι πόντικες σαν τανκς. Κλείσ' το ρε καρντάση, να γλιτώσουμε και κάνα φράγκο.

Εάν δε ζαλίζαν τον έρωτα οι πολιτικάντηδες. Δεν έχεις που δεν έχεις δουλειά κυρ βο(υ)λευτή μας, γιατί μας χαλνάς την δικιά μας; Και δώσε βάψε και δώσε στήσε σκηνή και δώσε καπετάν προβλέπας, μην και δει το άρβυλο αγυάλιστο ο βολευτής και στεναχωρηθεί και δεν φάει τρία πιάτα. Τι διάολο, δεν πέρασες από στρατόπεδο τότε που έπρεπε, τώρα που μας πρήζεις το μέζεο, σε έπιασε η φούρια;

Εάν οι τοπικοί φορείς κόβανε το κακό συνήθειο να ζητάνε συνεχώς κόσμο για αγήματα προκειμένου να γίνει περιφορά της Αγίας Λουκίας της Παξιμαδιανής και του Αγίου Παταπίου του Μποχοβλήτη. Φωνάξτε ρε κάνα ντολμά να κουβαλήσει την εικόνα που είναι και καμιά 30αριά κιλά, με μπετόν την κάνατε; Τι φταίμε εμείς οι χακί να πούμε;

Εάν υπήρχε πρόβλεψη για εναλλακτική θητεία κοινωνικής ωφέλειας, προκειμένου όσοι δε θέλουν πιάσουν όπλα να προσφέρουν στο κοινό καλό. Δε θες να πας πασάκα μου; Αφερίμ, για τράβα κατά γεροκομείο να πιάσεις κάνα μωχαμπέτι με τον κυρ-Θύμιο που του 'φαγε η Ρουσλάνα το χωράφι και εστεναχωρήθη.

Εάν κατά τη διάρκεια της θητείας, θα μπορούσαν κάποιοι να πιστοποιήσουν γνώσεις και ειδικότητες, ούτως ώστε να φεύγουν με κάποια εφόδια και αν αυτό είναι εφικτό με κάποια προϋπηρεσία, για να μην είναι αποκομμένοι από την εργασιακή καθημερινότητα. (αυτό είναι από πρώτο κείμενο, δίνει μια σοβαρότητα, πολύ έτσ' να πούμε κι αλλιώς).

Τσίμπα και το άσμα ηρωικό και πένθιμο. Μια ζωή και σήμερα, ποντικαράδες.
 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.