Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη γιαγιά μου πριν κάποια χρόνια στη θέα του πρώτου μου λάπτοπ, να με ρωτάει από πού πήρα αυτή την τόσο χαριτωμένη τοστιέρα με τα φωτάκια. Την αποστόμωσε η τρίχρονη τότε ανιψιά μου, πριν προλάβω καν εγώ να απαντήσω.

- Λάπτοπ είναι ρε γιαγιά!

- Τι είναι αυτό το λάτομπ Χαρά μου;

- Υπολογιστής ρε γιαγιά! Σαν αυτό που έχει ο μπαμπάς στο γραφείο.

Και κάπως έτσι, με τέσσερις μόλις λέξεις, η άκρα νεαρά έβαλε στη θέση τους εννιά δεκαετίες.

Η ανιψιά μου βεβαίως δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα του τώρα. 

Όταν η δική μας γενιά παιδευόταν με γραμμές pstn, που με τον πρώτο κεραυνό του φθινοπώρου έπεφταν και με συνδέσεις της κακιάς ώρας, ίσα ίσα για να τσατάρει ένα μισάωρο το βραδάκι στο Mirc, ούτε που φανταζόταν ότι μόλις 15 χρόνια αργότερα, οι σημερινοί προέφηβοι θα γνώριζαν απείρως περισσότερα από όσα εμείς στη μετεφηβεία ή και την ενηλικίωση.

Smartphones, laptop, tablets στην καθημερινή ατζέντα. Κι όλα αυτά σε όλα τα μεγέθη, τα χρώματα, τα σχέδια, σε εκδόσεις για παιδιά, στο φούξια του αγριοκέρασου, στο μπλε του ουρανού, σε οτιδήποτε μπορεί να κάνει γκελ σ’ ένα παιδικό μάτι και μπορεί να χαρίσει δυο, τρεις, τέσσερις ή και δέκα εν δυνάμει ώρες ηρεμίας στον γονιό. 

Τα κακά μαντάτα ξεκινάνε με ένα video από καρτούν στο youtube, που έχει έρθει ν’ αντικαταστήσει ωραιότατα το μεσημεριανό και το βραδινό παραμύθι. Ας όψεται και η νέα λειτουργία της αυτόματης αναπαραγωγής, ακουμπάς το παιδί σε μια πολυθρόνα, σε μια κούνια, σ’ ένα κρεβάτι κι ησυχάζεις. 20 βιντεοπαραμύθια στη σειρά. Και το τηλεφώνημά σου προλαβαίνεις να το κάνεις, και ένα σφουγγάρισμα να ρίξεις, και μια μεσημεριανή σιέστα να ευχαριστηθείς. Άνετα. Τα βίντεο δεν τελειώνουν ποτέ.

Τα βίντεο όμως, δεν είναι παρά το πρώτο βήμα. Γιατί μετά έρχονται τα παιχνίδια, στην αρχή δανεικά στο smartphone της μαμάς, μόνο για το αυτοκίνητο, για να μπορεί ο μπαμπάς να οδηγήσει ανεπηρέαστος και η μαμά ν’ απολαύσει τη διαδρομή.

Και τι έγινε αν παίξει λιγάκι με το κινητό και στο σαλόνι το απόγευμα; Και τι έγινε κι αν το δανεικό κινητό γίνει δανεικό τάμπλετ; Και τι έγινε αν στα όγδοα γενέθλια αγοράσουμε κι ένα τάμπλετ από αυτά τα χρωματιστά που λέγαμε πριν; Αφού έχουν κι οι συμμαθητές. Και τι, να μην έχει τάμπλετ το δικό μου το παιδί και να του βγει σε κανένα σύνδρομο μειονεξίας; Απαπαπαπα! Τάμπλετ, δεκάϊντσο κιόλας, να ‘χει να ευχαριστιέται, να σταυρώσουμε κι εμείς καφέ με την κολλητή.

Παλιότερα χρειαζόσουν ολόκληρη κουβερνάντα με μηνιαίο μισθό κι αμφίβολα αποτελέσματα. Τώρα με ένα τάμπλετ ή ένα λάπτοπ, καθάρισες. Κι είναι κι εφάπαξ και με διετή εγγύηση.

Και καθώς όσο εσύ απολαμβάνεις τον γαλλικό στη βεράντα, ο δεκάχρονος γιος σου ή η δεκάχρονη κόρη σου διαπρέπει, στην καλύτερη περίπτωση, ως youtuber. 

Τι είπες; Δεν ξέρεις τι είναι οι youtubers; Όχι όχι, δεν είναι αυτοί που παρακολουθούν βιντέκια στο youtube! Μπερδεύεσαι. Άει γεια σου, τώρα το βρήκες. Είναι αυτοί που τ’ ανεβάζουν. Τι πώς έμαθε να κάνει τέτοιο πράμα το δικό σου το παιδί; Ιδέα δεν είχες κατακαημένε μου γονέα, σε φάγανε οι υποχρεώσεις και οι νταντάδες που δεν πλήρωσες.

Κι όμως όχι μόνο ανεβάζει, αλλά στρώνει και καριέρα. Και να σου οι lovers, και να σου οι subscribers, και να σου και οι haters – καλά αυτούς τους τελευταίους δεν τους πολυσυμπαθεί γι’ αυτο τους βγάζει και λίγη γλώσσα, αλλά δεν πειράζει, είναι τα νεύρα του Δημοτικού βλέπεις, δικαιολογείται.

Και τι περιλαμβάνουν τα βίντεο; Από οδηγίες πώς να στήσεις την ιδανική φάρσα στη δασκάλα σου, μέχρι πώς να πετύχεις τη σωστή γραμμή στο eyeliner ή να κάνεις τον χι Γιώργο να σε φιλήσει στα καπνιστήρια.

Αυτά κι άλλα ακόμα πιο ωραία, από τα σημερινά δεκάχρονα, που κάτω από τη μύτη των γονέων σχεδιάζουν ολόκληρες διαδικτυακές περσόνες. Ως μάνα δεν μπορώ ακόμα να μιλήσω, αλλά μες στην υποκειμενικότητα ενός πιθανού μελλοντικού σεναρίου, καταλήγω σίγουρα σε μία μόνο επιλογή, αν δεν υπάρχει άλλη. Αυτή της κουβερνάντας.


 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.