Αν είσαι από εκείνους που απεχθάνονται το κατεστημένο και καθετί που «φωνάζει» ταμπού, θα αναγκαστείς να κάνεις μιαν υποχώρηση, φίλε μου. Όλες οι ιδέες σηκώνουν αντίδραση και επανάσταση, εκτός από μια. Εκείνη είναι η πιο ιερή από όλες. Δύο λέξεις, χίλια συναισθήματα: Μητέρες και Πατεράδες.

Θα σου μιλήσω σήμερα για το πιο «θρονιασμένο» κατεστημένο παγκοσμίως. Το κόλλημα του γιου με τη μητέρα του κι αντίστοιχα εκείνο της κόρης με τον πατέρα. Πριν ξεκινήσεις να αραδιάζεις σπάνιες περιπτώσεις αδυναμίας γιου και πατέρα, κάθισε, βάλε έναν καφέ και άκου τη μεγαλύτερη είδηση του αιώνα. Ναι λοιπόν, ο γιος θα είναι πάντα «καψουρεμένος» -ηρεμήστε, δεν έχουμε τον Οιδίποδα εδώ- με τη μαμά του και η κόρη με τον μπαμπά της. Η μεγαλύτερη απόδειξη; Εγώ!

Κάθε κοριτσάκι στο άκουσμα της λέξης «μπαμπάκας» φαντάζεται ήδη έναν επίγειο φανταστικό ήρωα, που είναι ολόδικός της. Ο πατέρας είναι ένα «είδος» που καταφέρνει να συνδυάσει δύο πράγματα τελείως ανόμοια: δυναμικότητα και παιδικότητα. Τα κορίτσια βλέπουν στο πρόσωπο του πατέρα τους έναν άνθρωπο, που είναι ικανός να παλέψει με «δράκους» και φωτιές, προκειμένου να είναι καλά το κοριτσάκι τους. Κι εμείς φυσικά το γνωρίζουμε αυτό και τους λατρεύουμε.

Ο πατέρας σου είναι εκείνος που με μεγάλη προσπάθεια θα μάθει να κάνει μέχρι και τα πιο γυναικεία πράγματα για χατήρι σου. Πώς μπορείς να μην εκτιμήσεις εκείνες τις τέλειες κοτσίδες που σου έκανε μικρή; Η μαμά σου σ’ αυτό το «αγώνισμα» ερχόταν πάντα δεύτερη και καταϊδρωμένη φυσικά. Θυμάσαι ατελείωτες ώρες να παίζετε παιχνίδια, να σου μαθαίνει ποδόσφαιρο και να ανεβαίνετε στα τραπέζια κάθε φορά που κέρδιζε η ομαδάρα σας. Ακόμα και εκείνο το βλέμμα που έριχνε στους υποψήφιους «γαμπρούς» -εδώ παιδιά γελάμε όλοι μαζί- ήταν κατά βάθος αξιολάτρευτο, καθώς σου έδινε την εντύπωση πως η αγάπη του για σένα ήταν τόσο μεγάλη, που δε γινόταν να μοιραστεί. Ναι, αυτό σου άρεσε μόνο πάνω στον μπαμπά σου, σε κανέναν άλλον.

Μετά, βλέπεις το φίλο σου να κοντεύει να πάθει Οιδιπόδειο κάθε φορά που τον περιποιείται η μαμάκα του και για έναν παράξενο λόγο δεν απορείς. Άντρας, σκέφτεσαι. Η λέξη από μόνη της σημαίνει δράση, δυναμισμό και τάχα κανένα περιθώριο για ευαισθησίες. Η μητέρα, λοιπόν, έρχεται μ’ ένα μαγικό «κλειδί» και ξεκλειδώνει επιτέλους τον συναισθηματικό κόσμο του αγοριού, με εκείνο φυσικά να το αντιλαμβάνεται. Κάθε αγόρι βλέπει στο πρόσωπο της μητέρας του μιαν αντίθετη αλλά ανάλογη «αντανάκλαση» του εαυτού του. Τι εννοεί ο ποιητής; Οι περισσότερες μητέρες «καθρεφτίζουν» τη γλυκιά πλευρά του γιου μέσω της περιποίησής τους στον τελευταίο. Ο γιος φυσικά το καταλαβαίνει και η μητέρα του αποτελεί ίσως τη μόνη γυναίκα, που θα δει τις απόλυτες ευαισθησίες του αγοριού.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, ένας άνδρας χρειάζεται πάντα καλό φαγητό κι όταν λέμε καλό, κάνουμε λόγο «βασιλικό» φαγητό. Η μεγάλη αγάπη των αγοριών για οτιδήποτε τρώγεται -παμφάγα είδη, σου λέει- αποτελεί έναν ακόμη λόγο για τη λογική αδυναμία, που έχουν στις μητέρες τους. «Μάνα πεινάω», φωνάζει ο γιος και η μητέρα κάνει ολυμπιακό ρεκόρ στο κατοστάρι προκειμένου να βάλει το μυρωδάτο φαγητό που έφτιαξε για τον γιόκα της. Και αν αναρωτηθείτε τι θα γίνει εάν αυτήν η μάνα έχει και κόρη που πεινάει, μην πείτε στον κόπο να μαντέψετε ποιος θα πάρει πρώτος τη μερίδα του.

Πώς λοιπόν να πει κανείς, πως μια κόρη έχει αδυναμία στη μητέρα της και ένας γιος στον πατέρα; Σίγουρα υπάρχουν περιπτώσεις, αλλά συγκριτικά ήταν, είναι και θα είναι λιγότερες. Πάντα η αγάπη θα είναι ίση προς τους δύο γονείς, μα εδώ μιλάμε για αδυναμίες κι οι αδυναμίες δεν κρύβονται πίσω από ορθολογισμούς και αντικειμενικότητες.

Σ’ ολόκληρο τον πλανήτη τα κοριτσάκια θα υποτιμούν τα κόμικς γιατί ο μπαμπάς τους ξεπερνάει κάθε σούπερ -ήρωα -ποιός Spiderman; - και κάθε αγοράκι θα βλέπει τη μητέρα τους ως τη βασίλισσα του δικού τους, γεμάτου τεστοστερόνη, παραμυθιού.

Έτσι απλά!

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.